Metzeler: Παρουσίασε τέσσερα νέα ελαστικά

Δυναμική παρουσία για το 2020

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/12/2019

Για το 2020 η γερμανική εταιρία ελαστικών επεκτείνει τη γκάμα της παρουσιάζοντας τέσσερα νέα ελαστικά για διαφορετικές κατηγορίες.

SPORTEC M9 RR

Το νέο ελαστικό είναι ο διάδοχος του πετυχημένου SPORTEC M7 RR, που ακόμη και σήμερα θεωρείται σημείο αναφοράς στην κατηγορία των Supersport. Τα Μ9 RR έχουν σχεδιαστεί για καθημερινή χρήση στο δρόμο και η εταιρεία υπόσχεται κορυφαία αίσθηση κατά την οδήγηση, περισσότερη ασφάλεια και μεγαλύτερη χιλιομετρική διάρκεια. Ωστόσο, τα αρχικά RR στο όνομά τους αντιπροσωπεύουν το πεδίο εξέλιξης των ελαστικών, που δεν είναι άλλο από τους αγώνες δρόμου όπως το Isle Of Man, στο οποίο ο Dean Harisson ήταν νικητής στο φετινό αγώνα, χρησιμοποιώντας τα ελαστικά της. Τα Sportec M9 RR απευθύνονται κυρίως στους αναβάτες των naked και supersport μοτοσυκλετών, που τις χρησιμοποιούν σε καθημερινή βάση τόσο στους μποτιλιαρισμένους δρόμους της πόλης όσο και σε γρήγορες βόλτες. Γι’ αυτό η εταιρεία έχει εστιάσει κυρίως στην οδηγική αίσθηση που προσφέρουν και τη βελτιωμένη συμπεριφορά στο βρεγμένο. Τα Sportec M9 RR είναι διαθέσιμα σε τρία διαφορετικά μεγέθη για το μπροστινό τροχό και εννέα για τον πίσω.

ROADTEC 01 SE

Τα Roadtec 01 παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά πριν από τέσσερα χρόνια και κέρδισαν τις καλύτερες εντυπώσεις στην κατηγορία των sport-touring ελαστικών, όπου ανήκουν. Τώρα, η Metzeler παρουσίασε τα Roadtec 01 SE ενισχύοντας τα δυνατά σημεία της πρώτης γενιάς που ήταν η εξαιρετική συμπεριφορά σε βρεγμένη άσφαλτο και η μεγάλη χιλιομετρική διάρκεια. Παράλληλα, τα εξέλιξε περισσότερο χαρίζοντάς τους υψηλότερα επίπεδα πρόσφυσης και ταχύτερη απόκριση στους χειρισμούς των αναβατών, στοιχεία που είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τους κατόχους των supersport, naked και sport-touring μοτοσυκλετών. Με στόχο τα καλύτερα επίπεδα πρόσφυσης κατά το στρίψιμο, η χάραξη των ελαστικών δεν επεκτείνεται πλήρως μέχρι το τέρμα του πέλματος, με αποτέλεσμα στη συγκεκριμένη περιοχή να θυμίζουν περισσότερο slick ελαστικά. Τα εμπρός μπροστινά των Roadtec 01 SE έχουν την τελευταία γενιά της γόμας full-silica (με τη σύστασή τους να αποτελείται από πολύ υψηλά ποσοστά πυριτίου) που χρησιμοποιήθηκε στα Roadtec 01 και την ίδια χάραξη, κάτι που παίζει σημαντικό ρόλο στο να προσφέρουν εξαιρετική πρόσφυση σε κακής ποιότητας δρόμους. Η χάραξη του εμπρός ελαστικού στις άκρες του πέλματος δεν είναι τόσο έντονη βελτιώνοντας την συμπεριφορά κατά το οριακό στρίψιμο και όχι μόνο, αφού αναβαθμίζεται παράλληλα η σταθερότητα και η αμεσότητα των χειρισμών. Το πίσω ελαστικό είναι διπλής γόμας με στόχο να προσφέρει καλύτερη συμπεριφορά στο στρίψιμο και μεγαλύτερη άνεση στα ταξίδια.

Racetec TD Slick

Όπως γίνεται σαφές και από το όνομά τους, τα Racetec TD Slick έχουν δημιουργηθεί για να χρησιμοποιούνται μόνο στην πίστα, αφού από τη στιγμή που δεν διαθέτουν χάραξη δεν μπορούν να λάβουν έγκριση τύπου για χρήση στο δρόμο. Τα κύρια χαρακτηριστικά των Racetec TD Slick είναι οι εξαιρετικές επιδόσεις και η ομοιογενής συμπεριφορά τους που δεν επηρεάζεται από την αλλαγή της θερμοκρασίας τους ή μετά από αρκετή ώρα στην πίστα ή ακόμη και σε διαφορετικής ποιότητας άσφαλτο. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά τους όμως είναι πως το πίσω ελαστικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από την αντίθετη φορά περιστροφής, ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο και για τα ελληνικά δεδομένα, αφού ως γνωστόν η Πίστα των Μεγάρων -για παράδειγμα- καταπονεί περισσότερο την αριστερή πλευρά των ελαστικών, όντας αριστερόστροφη. Τα Racetec TD Slick απευθύνονται κυρίως σε αναβάτες που θέλουν slick ελαστικά αλλά δεν θέλουν να χρησιμοποιούν τις θερμαινόμενες κουβέρτες και σε όσους δεν διαθέτουν μια αυστηρά αγωνιστική μοτοσυκλέτα. Ωστόσο, αποτελούν επιλογή και για τους αγωνιζόμενους που μπορούν να εκμεταλλευτούν το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του πίσω ελαστικού και να το εξαντλήσουν πλήρως στις προπονήσεις τους πριν το αντικαταστήσουν. Το εμπρός ελαστικό είναι διαθέσιμο σε μία διάσταση (120/70-17) ενώ το πίσω σε τρεις (180/55-17, 190/55-17 και 200/55-17).

Roadtec Scooter

Από τα νέα μοντέλα της Metzeler δεν θα μπορούσε να απουσιάζει και ένα ελαστικό ειδικά εξελιγμένο για την κατηγορία των σκούτερ, αφού καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μερίδιο της αγοράς εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Τα Roadtec Scooter είναι διαθέσιμα σε διάφορες διαστάσεις για σκούτερ με ζάντες από 10 ιντσών μέχρι και 16, ενώ προσφέρουν ευελιξία στους χειρισμούς και μεγάλη προσαρμοστικότητα στις διαφορετικές καιρικές συνθήκες και ποιότητες της ασφάλτου. Είναι διαθέσιμα σε 51 διαφορετικές διαστάσεις και υπόσχονται να προσφέρουν βελτιωμένη συμπεριφορά σε βρεγμένη και κακής ποιότητας άσφαλτο. Η χάραξή τους έχει εξελιχθεί με γνώμονα να αποστραγγίζουν το νερό πιο γρήγορα και να φτάνουν τη θερμοκρασία λειτουργίας τους ταχύτερα, ενώ στοχεύουν και στον τομέα της άνεσης. Επίσης, η κορώνα τους δεν είναι τόσο “τριγωνική”, προσφέροντας στο ελαστικό μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με την άσφαλτο. Ο πιο σκληρός σκελετός υποστηρίζει την πιο "στρογγυλεμένη" κορώνα και συμβάλλει στην καλύτερη συμπεριφορά. Η σύσταση της γόμας τους περιέχει υψηλό ποσοστό πυριτίου για μεγαλύτερη πρόσφυση στο βρεγμένο και βελτιωμένη συμπεριφορά σε ένα ευρύτερο φάσμα θερμοκρασιών. Το πίσω ελαστικό είναι επίσης διπλής γόμας.

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!