Μια κερδισμένη μάχη για την Piaggio

Υποστήριξη από την Ε.Ε. για τα πνευματικά δικαιώματα

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/5/2020

Το Piaggio Group ανακοίνωσε ότι κέρδισε την υποστήριξη της Υπηρεσίας Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην διαμάχη που είχε εναντίον της παραγωγής ενός κινεζικού –κατά πάσα πιθανότητα- αντιγράφου της Vespa Primavera.

Ο ιταλικός όμιλος αντιμάχεται εδώ και πολλά χρόνια εταιρείες που χρησιμοποιούν τον χαρακτηριστικό σχεδιασμό των Vespa ως βάση για τα μοντέλα τους, με την πλειοψηφία των περιπτώσεων να αφορά την κινεζική αγορά. Σχετικά πρόσφατα, στην EICMA του 2018 όπως είχαμε γράψει, η Piaggio ανάγκασε μια ολόκληρη εταιρεία να αδειάσει το περίπτερό της και να απομακρύνει τα μοντέλα της, που θεωρήθηκαν αντιγραφή της Vespa. Αυτή ήταν μόνο μία από τις δεκάδες "κόντρες" που έχει ανοιχτές ο Όμιλος και πλέον με την υποστήριξη της Ε.Ε. –όπως διαβάσατε παραπάνω, έχει ένα ακόμη βέλος στην φαρέτρα της ενάντια στις προσπάθειες αντιγραφής της.

Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί τε μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την πρόσφατη νίκη της Piaggio σε νομικό επίπεδο:

Δελτίο τύπου

PIAGGIO GROUP: Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ VESPA ,

ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΑΙΤΗΜΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΠΟ ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ο Όμιλος Piaggio συνεχίζει τον αγώνα ενάντια στις αντιγραφές, έχοντας κερδίσει περισσότερες από 50 διαδικασίες εναντίωσης για την προστασία της Vespa, τα δύο τελευταία χρόνια

Ο Όμιλος Piaggio (PIA.MI) ανακοίνωσε ότι το Τμήμα Ακυρώσεων του Γραφείου Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) κήρυξε άκυρο το σχέδιο που κατέθεσε κινεζική εταιρεία, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει την παραγωγή σκούτερ παρόμοιων με τη Vespa, που είχαν εκτεθεί στη Διεθνή Έκθεση EICMA 2019 στο Μιλάνο και απομακρύνθηκαν από τις αρχές του εκθεσιακού κέντρου κατόπιν πρωτοβουλίας της Piaggio.

Το Τμήμα Ακυρώσεων του EUIPO απέρριψε την καταχώριση, καθώς "ήταν ανίκανη να προκαλέσει μια διαφορετική γενική εντύπωση σε σχέση με το πατενταρισμένο σχέδιο" της Vespa Primavera, και επεσήμανε ότι πρόκειται για παράνομη απόπειρα αναπαραγωγής των αισθητικών στοιχείων του σκούτερ.

Η Vespa Primavera προστατεύεται από το σχέδιο που κατοχυρώθηκε από τον Όμιλο Piaggio το 2013, από το τρισδιάστατο εμπορικό σήμα του σκούτερ Vespa και από τα πνευματικά δικαιώματα που προστατεύουν την καλλιτεχνική αξία του σχήματος Vespa, ένα έμβλημα στυλ από το 1946.

Αυτές οι ακυρωτικές ενέργειες εντάσσονται σε ένα ευρύτερο φάσμα δραστηριοτήτων κατά των απομιμήσεων, που έχει αναλάβει ο Όμιλος Piaggio επί σειρά ετών, συμπεριλαμβανομένης της συνεχούς παρακολούθησης των βάσεων δεδομένων καταχωρισμένων σχεδίων και εμπορικών σημάτων σε διεθνές επίπεδο. Ως αποτέλεσμα της δράσης αυτής και των διαδικασιών ανακοπής της Piaggio, ακυρώθηκαν περισσότερα από 50 εμπορικά σήματα που καταχωρίστηκαν από τρίτους την τελευταία διετία.

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.