MOTO-MOTUL στο Sachsenring!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

29/8/2014

Ξεκινώντας με τον καλύτερο τρόπο την νέα της εποχή στην Ελλάδα, η ΜΟΤUL παρέα με το ΜΟΤΟ διοργάνωσε μια αποστολή στο MotoGP του Sachsenring. Μαζί με τον Στέλιο και τον Βασίλη, τους τυχερούς αναγνώστες του ΜΟΤΟ, ζήσαμε από κοντά την μοναδική ατμόσφαιρα του Sachsenring, φιλοξενούμενοι της MOTUL

ρεπορτάζ: Βασίλης Καραχάλιος

φωτό: Ηλίας Ντέβελι (motorsite.gr)

Πλαισιωμένοι από τους οικοδεσπότες μας της MOTUL, Χρήστο Μιλτσακάκη (αριστερά) και Θοδωρή Τσέλιο (δεξιά), οι τυχεροί αναγνώστες του ΜΟΤΟ Βασίλης Κώνστας και Στέλιος Καραμάνος, με κάποιον που φοράει μπλουζάκι MAMOUNI KILLER στη μέση... motul.gr

Χαμός στο hospitality της MOTUL, με εκατοντάδες καλεσμένους από όλη την Ευρώπη facebook.com/motul.greece

Χαμός και στην κερκίδα της MOTUL  motul.gr

To πιο φοβερό team στο ΜotoGP του Sachsenring ήταν το ελληνικό, το δικό μας!

Ήρεμη δύναμη ο Στέλιος, αλλά όταν περνάει από μπροστά του ο Rossi κάτι παθαίνει

Ο Στέλιος είναι ψηλό και γεροδεμένο παιδί... εδώ με κάτι φίλες του από το δημοτικό

ΜΟΝΟ πίσω από τα φορτηγά της ομάδας του Rossi υπήρχε πάντα κόσμος που περίμενε να τον δει, σε κανένα άλλο...

Ακούσαμε και τον στενό V6 του Horex να δουλεύει. Ωραίος ήχος, παχουλό μηχανάκι

"Γκύρος μπάι Σπύρος", τέσσερα ευρώ. Πίτα μόνο με τζατζίκι, 1,5!

Μεσημέρι λίγο πριν τον αγώνα MotoGP. Νεαροί Γερμανοί αναίσθητοι από μπύρες (!) κείτονται στην άσφαλτο

 

 

Ο steliosVR αφηγείται

 

Όλα ξεκίνησαν από ένα μήνυμα στο facebook. Ανοίγω και ο Λάζαρος Μαυράκης μου ανακοινώνει (αφού μου λέει να κάτσω), ότι είμαι ο νικητής! Πάει να μου φύγει το κινητό από τα χέρια... Λέω χωρίς σκέψη "ναι!", αφού ήταν πάντα ένα όνειρο. Η ημέρα έφτασε και ξεκινάω για Ελ Βενιζέλος, συνάντηση 5 το πρωί. Γνωρίζω τα παιδιά από την MOTUL, και όλοι μου λένε "εσύ είσαι ο πρώτος κωλόφαρδος", γέλια! Μετά γνωρίζω τα παιδιά από το MOTO, τον Βασίλη και τον Ηλία, μαζί με τον δεύτερο κωλόφαρδο, τον Βασίλη. Αφού τα λέμε, όλη η ομάδα είναι έτοιμη για να πετάξει για Γερμανία. Μετά από ώρες φτάνουμε Φρανκφούρτη, αφού έχουμε αναλύσει ιστορίες από το MOTO που έχω διαβάσει, και μετά πετάμε για Δρέσδη. Εκεί μας περιμένει πουλμανάκι και φεύγουμε για το ξενοδοχείο στο Βurgstadt. Το απόγευμα στο ξενοδοχείο είχε η ΜΟΤUL barbecue αφού φάγαμε, ήπιαμε μπύρες και γνωριστήκαμε ακόμα καλύτερα, ήμασταν έτοιμοι για την επόμενη μεγάλη μέρα στην πίστα.

Το συναίσθημα μοναδικό, μηχανάκια σχεδόν από όλη την Ευρώπη, κόσμος πολύς, μικροί μεγάλοι με μπλουζάκια και καπέλα από όλους τους οδηγούς και όλες τις εταιρίες, ξεκινάμε και πάμε στο τεράστιο και οργανωμένο hospitality της ΜΟΤUL. Αφού μας μάζεψε ο κύριος Χρήστος και μας χώρισε σε δυο γκρουπ ήμασταν έτοιμοι με τα VIP καρτελάκια μας να μπούμε στα ενδότερα του ΜotoGP. Σε λίγα λεπτά ήμασταν στα paddocks, η τρέλα η ίδια! Ό,τι έβλεπες από την τηλεόραση τα είχες όλα μπροστά στα μάτια σου, η εργοστασιακή ομάδα του Rossi, κορίτσια με ομπρέλες, μηχανάκια της Moto 2, Μoto 3 να βγαίνουν, να μπαίνουν, ένας χαμός... Μοναδικοί ήχοι, λάστιχα να πηγαίνουν και να έρχονται, μηχανάκια πάνω σε φορτηγάκια κουμπωμένα από τα δοκιμαστικά, αναβάτες πάνω σε σκούτερ, μοναδικές εικόνες! Και μέσα σε όλα αυτά να μας κυνηγάει ο κύριος Χρήστος γιατί συνέχεια εμείς κυνηγούσαμε τα κορίτσια για φωτό, σε λίγο έπρεπε να βγούμε για να μπουν οι άλλοι, ξεχυθήκαμε μετά στα περίπτερα που είχε ότι μπορείς να φανταστείς. Αφού πήγαμε πάνω-κάτω πόσες και πόσες φορές, είπαμε να δούμε και λίγο δοκιμαστικά, τα μικρά είχαν πλάκα, οι ήχοι που βγάζαν ήταν λες και περνούσαν μικρά μαχητικά, μέχρι που βγήκαν οι μεγάλοι... Όταν πέρασε από μπροστά μου ο Rossi άρχισα να φωνάζω και ‘γω δεν ξέρω τι (*), τόσα χρόνια τον παρακολουθώ και ξαφνικά περνάει από μπροστά μου, μοναδικό συναίσθημα! Στο ξενοδοχείο είχε στηθεί πάλι barbecue, αυτή τη φορά με γερμανικό τεράστιο γουρουνόπουλο να γυρνάει στην σούβλα. Αφού φάγαμε και ήπιαμε μπύρες άρχισε να βγαίνει η κούραση της ημέρας και πήγαμε σιγά σιγα όλοι για ύπνο γιατί πάλι είχε πρωινό ξύπνημα. Η μεγάλη μέρα είχε έρθει, και πρωί-πρωί φύγαμε για την πίστα μια και θα είχε περισσότερο κόσμο απο την προηγούμενη. Με λίγο ταλαιπωρία λόγω κόσμου φτάσαμε, πλέον ξέραμε τα μέρη και αφού κάποιοι πήγαν για ψώνια στα περίπτερα μαζευτήκαμε στο hospitality της MOTUL για αναμνηστικές φωτό όλοι μαζί. Χωριστήκαμε πάλι σε δυο γκρούπ για να μπούμε στα paddocks μήπως εγώ τουλάχιστον πετύχω τον Rossi! Αφού πήγαμε και είδαμε παλι τον μαγικό κόσμο των MotoGP μας περίμενε μια έκπληξη: O κύριος Xρήστος μας είπε ότι θα βλέπαμε την εργοστασιακή ομάδα Υamaha Τech 3, χωρίς σκέψη πήγαμε και αφού περιμέναμε λίγο μπήκαμε στα ενδότερα της ομάδας και τα είδαμε όλα, λάστιχα μηχανάκια, ανταλλακτικά ήταν όλα εκεί στην εντέλεια, και φάση χειρουργείου. Μας εξήγησαν τεχνικά χαρακτηριστικά για τα μηχανάκια και μας άφησαν να αγγίξουμε κάποια κομμάτια. Αφού δεν είδα τον Rossi, αποχαιρετίσαμε την ομάδα και όλο των χώρο τον paddocks και πήγαμε στην εξέδρα να δούμε τον αγώνα Moto 2 και φυσικά την μεγάλη κατηγορία. Τα συναισθήματα ήταν μοναδικά, εικόνες που θα μείνουν χαραγμένες για πάντα στο μυαλό και ιστορίες που θα λέω μέχρι να πάω πάλι.

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο MOTO και στην MOTUL (www.motul.grπου μας έδωσαν την ευκαιρία να τα ζήσουμε όλα αυτά από κοντά! Όλη η ομάδα της MOTUL (δείτε μας εδώ) και τα παιδιά του περιοδικού ήταν φοβεροί και μορφές μοναδικές ...

Στέλιος Καραμάνος

 

(*) Eγώ άκουσα τι φώναζε κάθε φορά που πέρναγε ο Rossi, και τον δίνω στεγνά: "Έλα μωρή αρρώστια, δώσε!!!"  Β.Κ.

 

 www.motul.gr   &   facebook/motul.gr

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.