ΜΟΤΟ TEST RIDE EVENT 2015 – Πάνω από 7400 δοκιμές!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/6/2015

Το μεγαλύτερο test ride event που έχει γίνει ποτέ στην Ελλάδα και πιθανότερα σε ολόκληρο τον κόσμο ολοκληρώθηκε και οι αριθμοί ζαλίζουν! Δύο μέρες την πίστα των Μεγάρων από τις εννέα το πρωί έως τις επτά το βράδυ! Περισσότερες από 65 μοτοσυκλέτες και scooter που διένυσαν πάνω από 300 χιλιόμετρα η κάθε μια μέσα στην πίστα και 7410 (!!!!) test rides.

Πριν πούμε τι έγινε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε στην πίστα των Μεγάρων, πρέπει να πούμε δύο πολύ μεγάλα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, πρώτα στους μοτοσικλετιστές που ήρθαν από όλες τις άκρες της Ελλάδας και η συμπεριφορά τους ήταν άψογη σε όλα τα επίπεδα. Επίσης, θα πρέπει να ευχαριστήσουμε και τις αντιπροσωπείες, που όχι μόνο διέθεσαν τα πιο λαχταριστά και φρέσκα μοντέλα τους, αλλά είχαν επί δύο μέρες το προσωπικό τους να ψήνονται μαζί μας στο ήλιο για να είναι οι μοτοσυκλέτες συνεχώς ετοιμοπόλεμες. Όμως αυτά που λέμε εμείς έχουν πάντα μικρότερη αξία από αυτά που είπαν όσοι ήρθαν στην εκδήλωση, οπότε μαζί με τις φωτογραφίες από την εκδήλωση, βρήκαμε και μερικά από τα πρώτα σχόλια όσων συμμετείχαν. Δείτε εικόνες, διαβάστε κριτικές και φυσικά στείλτε μας την δική σας άποψη. 

είπαν για την εκδήλωση στο facebook:

 

 

Antonis Pateas Ενα τεραστιο μπραβο στους διοργανωτες του event...που παρα την αφορητη ζεστη στεκοντουσαν μεσα στον ηλιο και συντονιζαν τον κοσμο... ο οποιος το ευχαριστηθηκε οσο δεν παει... Επισης το σημαντικοτερο ειναι οτι δεν ανοιξε ρουθουνι...
Περιμενουμε ανυπομονα μεχρι το επομενο event...
...και να μην ειναι για την επετειο των 40ετων του ΜΟΤΟ
Like · Reply · 1 · 7 hrs
  •  
  • Spiros Glykas Πήγα σήμερα το πρωί, δοκίμασα 4 μοτοσυκλέτες πρώτη φορά σε πίστα. Πολύς ο κόσμος, ωραία η ατμόσφαιρα, μοναδική εμπειρία. Μην το χάσετε και μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε και το πιστάκι με τα μηχανάκια μικρότερου κυβισμού και να λυσσάξετε Το μόνο αρνητικό ήταν ότι λόγω μεγάλης συμμετοχής ήταν δύσκολο να δοκιμάσεις τα μηχανάκια που επιθυμούσες κι αυτό γιατί πολλοί θέλαμε να καβαλήσουμε τα κορυφαία της κάθε εταιρίας. Εύχομαι και του χρόνου και εις ανώτερα!
  •  
Nick Papadimos Ευχαριστουμε .... αψογη γιορτη μοτο.... ευχομαι παντα τετοια ...
  •  
  • Δημήτρης Παπαγεωργίου ενα μεγαλω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και απο εμενα, για την ολη διοργανωση ! Μερικα θεματακια παντως ηταν απογοητευτικα... Δεν υπαρχει σοβαρος αναβατης χωρις γαντια, και ενα μπουφαν. Ηταν απιστευτο το οτι ειδα ανθρωπους με γαντια τερματοφυλακα παπουτσια απο το στρατο, και για μπουφαν , το αδιαβροχο απο την βαρκα τους.. Την επομενη φορα ειλικρινα μην τους αφησετε ουτε στατικα να ανεβουν σε μηχανη. Στο 95% τους, εντος πιστας, ο σεβασμος τους προς τους αλλους αναβατες ηταν αναλογη του σεβασμου που εδειχναν στον εαυτο τους... Ασε που διελυσαν τα μηχανακια με 1η-2α , ξερογκαζα παντου, και γραμμες στην πιστα λες και ηταν πιωμενοι... Τα παιδια του california εσωσαν την ημερα... respect
  •  
  • Ιωακειμ Κουτσικος Μπραβο σε ολους, ευχαριστουμε πολυ!!! (το μονο αρνητικο κατι ανεγκεφαλοι που θελανε να κανουν προσπερασεις )
    Like · Reply · 1 · 19 hrs
  •  
  • Γιάννης Ιωαννίδης Κάτι σε βορειότερο δεμ παίζει για εμάς που είμαστε -κυριολεκτικά- στην άλλη άκρη (Αλεξ/πολη)
  •  
  • Triantafillos Dafman Αααααααααααπίστευτη εμπειρία , ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν να πραγματοποιθεί το test ride. Μακάρι να μπορεί να γίνεται κάθε χρόνο κάτι ανάλογο.........
  •  
  • Χρήστος Γεωργίου Μπράβο για την διοργάνωση όλα άψογα..
    Like · Reply · 1 · 22 hrs
  •  
  • Λάζαρος Αεράτος Άψογα όλα πραγματικά , όλο το team του περιοδικού ακουραστο! ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΎΜΕ!
  •  
  • Sotiris Kriadis Μπράβο παιδιά! Άψογη διοργάνωση!
  •  
     

είπαν για την εκδήλωση στο mybike:

Νταξ, για free event καλά ήτανε. Πάρα πολύς κόσμος, αν και Σάββατο. Περίπου 1 ώρα αναμονή για να ξαναμπεις στην πίστα. Ήταν δύσκολο να πάρεις τις μηχανές που ήθελες, γιατί οι αρκετές δεν τις ήθελε κανείς (VStrom 650, οι αυτόματοι τάφοι της Honda, etc :P) και για κάποια άλλα γινότανε πανικός (λέγε με 1290 SuperDuke). Και δυστυχώς ανάλογα τον πλοηγό και το group / μπροστινό σου, ο ρυθμός ήταν από σχετικά καλός έως απίστευτα εκνευριστικό………………….. Α, και αρκετό κόσμο (όχι τόσο πολύ όσο το 'main event'), είχε και στην καρτόπιστα με τα σκούτερ, αν και δνε πέρασα να δω από κοντά.
Α no2, είχε φέρει η Suzuki ένα GSX-S1000 (αν είδα καλά), αλλά τελικά δεν το δώσανε (γιατί ήτανε άστρωτο or sth).
A no3, νταξ, μπήκε μέσα στην πίστα κόσμος με κοφτά γάντια, φόρμες (αθλητικές :Ρ) etc, που μου έκανε εντύπωση. Όχι ότι εγώ με το τζιν ήμουν πολύ καλύτερος, αλλά νταξ. :Ρ 

-------

Αν εξαιρεσεις την ζεστη, μια χαρα ηταν παρολο τον κοσμο. Πηγα πρωι πρωι και εφυγα 2 που θα εκανε διάλειμμα. Ωραια εμεπειρια η οδήγηση σε πιστα, με διαφορετικες μοτο αλλα και μικρα ..
Οδηγησα Honda 500cx, Duke 390, mt 125
1290 Adventure (καψουρα νο1)
R 1200RS (καψουρα νο2)
1190 Adventure, πολλη ζεστη
Μακαρι να πρόλαβαινα s1000xr, Tracer.

Bravo στο ΜΟΤΟ για μια εκδηλωση αντιδοτο στον μιζερο καιρο μας! 

-----

Η διοργάνωση για το χαρακτήρα της, ηταν πολύ αξιολογη, ενα μεγάλο μπράβο στο Μοτο.. Είδα μονο κανα 2-3 τυπους που ηρθαν με αθλητικά χαμηλά, ενα τυπο με σορτσάκι που εμαθα οτι πηγε να μπεί αλλα εφαγε πορτα, και ενα τυπο χωρις γαντια που επισης εφαγε πορτα... Και αργα το απογευματακι ξεκίνησα να φύγω, και φυσικά η Κλαιρίτσα η καημενούλα, μου φανηκε οτι είχε χαλάσει, οτι ειχε γινει 125 κυβικά, οτι τα φρένα ειχαν χαλάσει τελειως, οτι αφήστε τα....

---------------------------

Περι test ride, καλα ηταν, πολυς ο κοσμος και ακομα περισσοτερη η ζεστη.

Γενικα, τολμω να πω πως ηταν λιγο ανοργανωτη η φαση με την επιλογη της μοτοσυκλετας που ηθελες να δοκιμασεις.

Επαιρναν σειρα τα επομενα 8 ατομα και βουυρρρρρ, οποιος ετρεχε πιο γρηγορα πηγαινε στο μηχανακι που τον ενδιεφερε. Οι υπολοιποι απλα βολευονταν με καποιο αλλο που ειχε μεινει(βλ. R3, Integra, nc750, vstrom 650 κλπ).

Αυτος ο τροπος ηταν λιγο παπ@ρια, μιας και μπορει να μη προλαβαινες να οδηγησεις ποτε το μηχανακι που ηθελες.

Εγω καταφερα και πηρα τα MT09, RC390, Gsr 750, Super duke 1290, Street triple, Z1000, Hayabusa, Duke 690 και kymco xciting :P

Σχόλιο: (εκείνος που παραπονιέται για την διαδικασία τελικά, οδήγησε 9 μοτοσυκλέτες σε πίστα, δωρεάν, είδε φίλους και πέρασε, όμορφα!)

-----------------------------

Σήμερα ήταν πολύ καλά!Μπράβο στο μοτο που το έκανε και στις εταιρείες που ήρθαν.

Εγώ ξεκίνησα τελικά μόνος το πρωί αλλα στο δρόμο βρήκα κάτι γνωστούς.Φτάνουμε κατα τις 10,πάμε γραμματεία για το βραχιολάκι και μετά κατεβαίνω προς τα κάτω.Η ουρά τεράστια οπότε πάω για κααφεδάκι και πίσω στην ουρά οπου βρήκα και άλλα παιδιά απο δω και πέρασε καλά η αναμονή.Μετά απο περίπου 40-50 λεπτά φτάνει και η σειρά μας….. Γενικά ήταν μια πολύ καλή μέρα,έφυγα με ένα ωραίο χαμόγελο και μπόρεσα να οδηγήσω μηχανάκια που δεν θα τα οδηγούσα κάπου και τα οποία ακόμα δεν μπορώ να τα οδηγήσω στον δρόμο,όλο αυτό έγινε στην πίστα και μάλιστα δωρεάν.Ένα μεγάλο μπράβο στο μοτο και στις εταιρείες που μας παραχώρησαν τα μηχανάκια τους και ελπίζω όλοι να τους φερθήκαμε όπως πρέπει στα δανεικά μηχανάκια.

-----------------------------

Είπα κι εγώ να φτάσω νωρίς, 9 να ειμαι εκεί, ώστε να γλυτώσω τον πολύ κόσμο. Αμ δε! Όλοι αυτό σκέφτηκαν, και γινόταν χαμός. Ειδικά στις 09:30 ήταν το peak. Η ουρά αναμονής ξεκινούσε έξω απο την τέντα!......... Ε μετά, ήρθε το διάλλειμα και μιας και είχα κουραστεί, πήγα για ένα καφέ με τους γνωστούς μου που συνάντησα εκεί, και μετά επιστροφή σπίτι για παρακολούθηση των προκριματικών motogp.
Μεγάλο μπράβο στο περιοδικό ΜΟΤΟ για την διοργάνωση. Απλά, θα μπορούσαν να το είχαν κάνει όπως το 07 στο Λουτράκι, όπου κάθε ενδιαφερόμενος πήγαινε στην τέντα της κάθε αντιπροσωπείας, επέλεγε το μηχανάκι που ήθελε, και του λέγανε τι ώρα θα το οδήγαγε. Αν το έκαναν έτσι πάλι, θα ήταν τέλεια. Αλλά και πάλι, μην έχουμε παράπονο, στους καιρούς που ζούμε μια χαρά ήταν να μπορείς δωρεάν να οδηγήσεις τόσα μηχανάκια.

-------------------------------

Ωραια ηταν...πραγματικα κατι που καποιος, οπλισμενος με λιγη υπομονη, εχασε αν δεν ηρθε. Φυσικα βεβαια και ενα καλο παραδειγμα του οτι καποιοι ειναι πιο τυχεροι απο τους αλλους, μια και τα tracer, superduke, s1000rr προκαλουσαν σφαγη για να τα προλαβει καποιος. 
Γενικα, μια τεραστια πρωτοβουλια απο το μοτο, που γενικα με την κατασταση εδω στο ελλαντα, ειχε τη μορφη "καθε πικραμενος μπορει να οδηγησει οτι θελει", αφου προσωπικα αμφιβαλλω να προκαλεσε βαθυτερες εντυπωσεις απο αυτες του στυλ "μλκ οδηγησα tracer και Superduke στα μεγαρα" (χωρις απαραιτητα να εξαιρω τον εαυτο μου)

--------------------------------------

Προτού γράψω αναλυτικά για κάθε μηχανάκι, δυο λόγια για την οργάνωση: πολύ άρτια κατά τη γνώμη μου, για τον κόσμο και τη συμπεριφορά του, γενικά. Στην αρχή, όσο δεν υπήρχε πολύς κόσμος, οι ομάδες ανακυκλώνονταν ομαλά, αλλά στη συνέχεια όσο τα μηχανάκια ανακυκλώνονταν, φάνηκε ξεκάθαρα ποια είχαν απήχηση (s1000rr και xr, tracer, superduke), και ποια δεν τα θέλανε ούτε οι ίδιοι οι διοργανωτές (integra αλλά και το vstrom 650, που κάποια στιγμή ένας εκ του σταφ φώναξε χαριτολογώντας "ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΠΟΤΕ ΠΟΥΛΑΓΕ ΤΡΕΛΑ ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ;"). Δυστυχώς-και μάλλον πολύ λίγα θα μπορούσαν να γίνουν για αυτό-τα σταρ μηχανάκια ήταν όποιος πρόλαβε τον Κύριον είδε. Αλλά τέλοσπάντων...τι να κάνεις για ένα τεράστιο τσούρμο που θέλει να οδηγήσει...Πάμε στα μηχανάκια.

--------------------------------------

τελικά κακώς δεν τόλμησα να πάω......

Φοβήθηκα ότι λόγω free κατάστασης, δεν θα ήταν εφικτό να κάνεις σχεδόν τίποτα.

Βέβαια, απ' την άλλη γλίτωσα από ξαφνικό έρωτα για κάποιο (όπως όλοι όσοι πήγαν απ' ότι βλέπω) και να χτυπιέμαι τώρα.

Στα υπόψιν για του χρόνου. 

------------------------------------------

Οχι θα καθομασταν σπιτι και θα λεγαμε οχι σε τσαμπα γυρους σε πιστακι με τσαμπα βενζινη και δανεικα μηχανακια ...........χμμμμμμ 

-------------------

Κατά τα άλλα μακαρι να ξαναγινει.

-----------------

είπαν για την εκδήλωση στο moto.gr:

Γυρισα πισω κ εγω απο τη δευτερη μερα. Σουπερ ντιουκ 1290, βερσυς 1000, χαγιαμπουσα, μτ07, κροσστουρερ 1200, μερικα σκουτεροκατι. Ολα τζαμι. Γαματα ηταν κ σημερα. Λιγοτερος κοσμος, περισσοτερη οδηγηση

---------------------

Ωραία ήταν, να πούμε και ένα μεγάλο μπράβο στο περιοδικό Μοτό, και περισσότερο στους λιντερ των γκρουπ που έλιωσαν με τα δέρματα δυο μέρες τώρα!........... Όσο για την όλη διοργάνωση έχω να πω ότι ήταν εξαιρετική. Η διαδικασία προχώραγε με πολύ τάξη, δεν υπήρχαν γραφειοκρατίες, και τα παιδιά του περιοδικού κουράστηκαν πραγματικά για να διασκεδάσουμε και οδηγήσουμε όλα αυτά τα μηχανάκια. Μην ξεχνάμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η εναλακτική που έχει κάποιος είναι να πάει στην αντιπρωσοπία να ανέβει σε ένα στατικό μοντέλο και να κάνει "Βρουυυμ Βρουυυυυυμ"

Μια πάρα πολύ ωραία μοτοσυκλετιστική μέρα 

----------------------

Μπράβο στην διοργάνωση.Ο κόσμος της μοτοσυκλέτας χρειάζεται ΄τέτοιες εκδηλώσεις. Δεν τα κατάφερα να παρευρεθώ αλλά πιστεύω ότι ήταν υπέροχα.

-------------------------

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”