MOTO Test Ride Event 2017 – Τρίτη συνεχή χρονιά!

Το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης για τους φίλους του MOTO!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2017

Το Σαββατοκύριακο 6 & 7 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε το MOTO Test Ride Event 2017, ένας θεσμός που ξεκίνησε το 2015 ως το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης και παραμένει ακριβώς έτσι, καταφέρνοντας φέτος να συγκεντρώσουμε 86 μοτοσυκλέτες και σκούτερ!

Το πρώτο Test Ride Event ήταν το μεγάλο στοίχημα, καθώς για πρώτη φορά δοκιμάζαμε μία διαδικασία τελείως διαφορετική από εκείνη που κάποιος είχε στο μυαλό του όταν άκουγε Test Ride, την στιγμή που αναλαμβάναμε ένα τεράστιο ρίσκο κλείνοντας για ένα Σαββατοκύριακο την πίστα, κάνοντας τεράστια έξοδα σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο. Τα νούμερα δεν τα περιμέναμε ούτε κι εμείς οι ίδιοι, όταν το ’15 πραγματοποιήθηκαν στην πίστα των Μεγάρων 7.400 δοκιμές, πράγμα που σημαίνει - όπως μαρτυρούσαν και τα κοντέρ των μοτοσυκλετών- ότι δεν σταμάτησαν να γυρνούν στην πίστα! Καταφέρνοντας να διαχειριστούμε τον μεγάλο όγκο των επισκεπτών, εξηγώντας στον κόσμο που ερχόταν ότι συμμετέχει σε κάτι τελείως νέο και ξεχωριστό, που δεν γινόταν για πρώτη φορά.

Με τον κόσμο και τις εταιρίες να ζητούν να ξανά γίνει, το ’16 το Test Ride Event επέστρεψε με την μορφή του ετήσιου θεσμού πλέον, και την υπόσχεση να αποτελεί κάθε χρόνο ένα διήμερο event που θα συγκεντρώνει τα νέα μοντέλα και θα τα διαθέτει στους αναγνώστες του περιοδικού και του motomag.gr!

Φέτος για τρίτη συνεχή χρονιά, το Test Ride Event διοργανώθηκε συγκεντρώνοντας ακόμα περισσότερο κόσμο, με μία αύξηση περίπου 10% στις συμμετοχές και πάρα πολλούς επισκέπτες για μία ακόμη φορά! Φέτος ήταν επίσης η φορά που η διαδικασία του Test Ride Event είχε γίνει γνωστή και δεν δεχτήκαμε παρά μονάχα τρία αρνητικά σχόλια, από ανθρώπους που περίμεναν ότι θα έρθουν και θα επιλέξουν κατευθείαν την μοτοσυκλέτα που θέλουν.. Έχοντας γράψει άρθρα ολόκληρα για την επιλογή μας αυτή, θα συνοψίσουμε μονάχα σε δύο-τρεις προτάσεις την διαδικασία επιλογής: Δεν γίνεται χίλια άτομα να οδηγήσουν επιλέγοντας συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, ακόμα κι αν ανεβοκατεβαίνουν από αυτές όπως άλλαζαν τα άλογα οι ταχυδρόμοι του Pony Express ή καλύτερα όπως αλλάζει ο Marquez μοτοσυκλέτες σε Flag to Flag αγώνες! Και δεν γίνεται να διατηρηθεί ο δωρεάν χαρακτήρας της εκδήλωσης αυτής χωρίς πολλούς συμμετέχοντες, σε ένα μέρος με τόσο ακριβό ενοίκιο όπως η πίστα. Πόσο μάλλον όταν η συγκεκριμένη κοστίζει λες και είναι το Mugello. Αν το επόμενο Test Ride Event δεν γίνει σε πίστα ή σε χώρο που απαιτεί τόσο υψηλό ενοίκιο, τότε θα επιστρέψει στην μορφή που είχε όταν το κάναμε στο Λουτράκι, για παράδειγμα, που ο καθένας οδηγούσε εκείνο που ήθελε, δηλώνοντας συμμετοχή μέσω internet, σε μία εποχή μάλιστα που όλα αυτά είχαν μεγαλύτερο κόστος υλοποίησης συγκριτικά με τώρα. Το κόστος της τοποθεσίας όμως, δικαιολογείται μονάχα από την υψηλή συμμετοχή. Μετρημένα κουκιά, που λέει και ο σοφός λαός. Μετρημένα τα είχαμε κι εμείς, όταν από τον Ιανουάριο κλείναμε την πίστα δίνοντας προκαταβολή, ώστε να έχουμε τόσο την κανονική, όσο και την πίστα των καρτ, για να φτάσουμε τελευταία στιγμή να μας πουν ότι… δεν το είχαν καταλάβει πολύ σωστά και το Σάββατο δεν θα την είχαμε διαθέσιμη! Ξεπερνώντας όμως όλα τα εμπόδια, και στήνοντας με ευλάβεια ένα μικρό χωριό από τέντες που άντεχαν στον δυνατό αέρα, ακριβώς στις 09:00 το πρωί ξεκινούσε το πρώτο γκρουπ!

Από εκείνη την ώρα και μέχρι τις 18:00, με ένα διάλειμμα το Σάββατο στις 14:00 για να ανεφοδιαστούν οι μοτοσυκλέτες και να ελεγχθούν, τα γκρουπ γέμιζαν ασταμάτητα και κάτω από τις τέντες δημιουργούνταν πηγαδάκια που σχολίαζαν τις μοτοσυκλέτες! Βλέπαμε κόσμο, μέχρι εκείνη την στιγμή άγνωστο μεταξύ τους, να συνεννοείται στην πρώτη σειρά για το που θα ανέβει ο καθένας, όμορφα και αλληλέγγυα με έναν τρόπο που σε τίποτα δεν θύμιζε το ελληνικό στοιχείο. Φυσικά υπήρχαν και εκείνοι που θα ήταν ευτυχισμένοι αν εξαφανίζονταν όλοι για να μείνουν μόνοι τους, ή ο φίλος μας που τραβούσε φωτογραφίες όποιον φορούσε αθλητικό παπούτσι για να μας πει ότι κακώς επιμένουμε για τα μποτάκια, μονάχα που φέτος – περισσότερο από άλλες χρονιές- τα παπούτσια άλλαζαν με μεγαλύτερη ευκολία. Όσοι ήταν στην ουρά με αθλητικά, ήταν εκεί για να αλλάξουν μποτάκια με κάποιον… Δεν πιστεύουμε πως αυτό μπορεί να γίνει σε κάποια άλλη ομάδα, πέρα των μοτοσυκλετιστών. Ποιος άλλος βγάζει τα παπούτσια του, να τα δώσει σε έναν άγνωστο για να οδηγήσει; Φέτος οι ανταλλαγές πήγαιναν λες και είμασταν σε εμπορικό κέντρο σε εκπτώσεις, έτσι άλλαζαν πόδια τα παπούτσια…

Με 10% συνολική άνοδο συμμετοχών και το Σάββατο να έχει περισσότερο κόσμο από την Κυριακή, κάτι παραδοσιακό πλέον για το Test Ride Event που πάντα το πρωί του Σαββάτου συγκεντρώνει περισσότερο κόσμο, την στιγμή που οι υπεύθυνοι της πίστας δεν μας έδωσαν και την μικρή για τα καρτ, η αναμονή μεγάλωσε στην ουρά, παρόλο που τρέχαμε να γεμίσουμε τα γκρουπ το ένα πίσω από το άλλο.

Το MOTO έχει μία τεράστια ιστορία και ήταν πάντα ανεξάρτητο, ήταν πάντα μία ομάδα, με διαφορετική σύνθεση φυσικά στα 31 αυτά χρόνια, αλλά μία ομάδα κάθε φορά, δυνατή και ανεξάρτητη. Δεν κρύβεται από πίσω κάποιος μεγάλος εκδότης, ή μία μεγάλη εταιρία. Όλη η ομάδα του MOTO, από τον λογιστή μας, μέχρι την γραμματεία και από τις πωλήσεις μέχρι τους δημοσιογράφους, είμαστε πίσω από την διοργάνωση, την υποδοχή και την εξυπηρέτηση των συμμετεχόντων. Τρέχοντας να εξυπηρετήσουμε έναν – έναν, τακτοποιώντας τις μοτοσυκλέτες, δείχνοντας πώς παίρνουν μπροστά, λύνοντας διαφορετικά προβλήματα, μονάχα το Σάββατο καταφέραμε τελικά να πραγματοποιήσουμε σχεδόν όσα Test Ride είχαν γίνει πέρσι μέχρι και κάποιες ώρες της Κυριακής!

Η κούραση μας έσβηνε από την ανταπόκριση του κόσμου, και έτσι στο τέλος δώσαμε και μισή ώρα παράταση με όσους είχαν μείνει εκείνη την ώρα, να ζητωκραυγάζουν με το απροσδόκητο δώρο! Φέτος για πρώτη φορά ζητήσαμε από τις εταιρίες να ετοιμάσουν μία λίστα με όσους υποψήφιους αγοραστές είχαν για τα μοντέλα που διέθεταν στο Test Ride, ώστε μετά την λήξη της εκδήλωσης, να οδηγήσουν ακριβώς εκείνες τις μοτοσυκλέτες που θέλουν, συγκρίνοντας και του ανταγωνισμού. Ήταν κάτι που οι εταιρίες ήξεραν μέρες πριν, ώστε να κανονίσουν με κάποιον πελάτη τους να έρθει την συγκεκριμένη ώρα, από την στιγμή που ήταν υποψήφιος αγοραστής. Βλέποντας ότι οι συμμετέχοντες είχαν τόσο ενθουσιασμό που αν βάζαμε φώτα στην πίστα θα έμεναν εκεί όλο το βράδυ να οδηγούν, καταφέραμε να δώσουμε μία μικρή παράταση αλλά και να εξυπηρετήσουμε τους υποψήφιους αγοραστές!

Την Κυριακή, με τα μαγαζιά να είναι ανοικτά και όλο το Athens Circuit δικό μας, ο κόσμος ερχόταν με καλύτερη ροή και μοιραζόταν στις δύο πίστες που άνοιξαν ταυτόχρονα, ακριβώς στις 09:00, για να μην σταματήσουν μέχρι και τις 14:45! Ήταν ένας μαραθώνιος που τόσο εμείς, όσο και οι πλοηγοί του California Superbike School, τράβηξαν αδιαμαρτύρητα για να ευχαριστηθούν όσες περισσότερες δοκιμές γινόταν, ο κόσμος που είχε έρθει. Το bonus ήταν το μεσημεριανό διάλειμμα, που μαζευτήκαμε όλοι στην γραμματεία για να παρακολουθήσουμε το MotoGP έχοντας τον αγώνα στην οθόνη και ταυτόχρονα την κάμερα από το ελικόπτερο σε projector για μην χαθεί καμία στιγμή, από τον επεισοδιακό αγώνα!

 

Φέτος, στο μικρό χωριό από τέντες, στην πλατεία του ακριβώς στο κέντρο, είχε στήσει το μοναδικό του σόου ο Λευτέρης Πίππος, που έχει πολυδιάστατη σχέση με την μοτοσυκλέτα. Παρόλο που αγωνίζεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, ο Λευτέρης είναι και ο μόνος τόσο καλά εξοπλισμένος αναβάτης για Trial σόου, με ένα ολοκαίνουριο Trial της BETA που τον βοηθά να πραγματοποιήσει όλα τα απίθανα άλματα και τα περάσματα από τα εμπόδια. Το Σάββατο πάλεψε με τον δυνατό αέρα, έχοντας μόλις επιστρέψει από το μνημόσυνο του μηχανικού του, και τον ευχαριστούμε που έκανε αυτή την τόσο μεγάλη προσπάθεια για να είναι μαζί μας.

 

 

Την Κυριακή ο δυνατός αέρας επέστρεψε αργά το απόγευμα, αλλά ήρθε αποφασισμένος να ισοπεδώσει τα πάντα, καθιστώντας αδύνατη την οδήγηση μοτοσυκλέτας στην ευθεία, αναγκάζοντάς μας να ολοκληρώσουμε το Test Ride Event είκοσι λεπτά νωρίτερα, με τους συμμετέχοντες να συμφωνούν απόλυτα αφού η οδήγηση είχε γίνει δύσκολη… Οι τέντες της E-Z UP που είχε την πλειοψηφία στο "χωριό" του Test Ride Event άντεξαν την σκληρή δοκιμασία του δυνατού αέρα, και πρέπει να ευχαριστούμε τον αντιπρόσωπο που ήρθε να υποστηρίξει τις εταιρίες, και να βοηθήσει τόσο πριν, όσο και μετά! Όπως φυσικά πρέπει να βοηθήσουμε και όλες τις εταιρίες που συμμετείχαν, φαίρνοντας τις μοτοσυκλέτες τους στα Μέγαρα και δείχνοντας εμπιστοσύνη τόσο στο MOTO, όσο και σε όλους εσάς, τους συμμετέχοντες! Εξυπηρετώντας 10% περισσότερο κόσμο από πέρσι, για άλλη μία φορά το Test Ride Event ολοκληρώθηκε με πρώτο μέλημα την ασφάλεια, χωρίς να γίνει κανένα ατύχημα. Χαιρόμασταν να βλέπουμε το ασθενοφόρο μας παρκαρισμένο και το άψογο προσωπικό της TMA ξεκούραστο!

 

Τα εύσημα για την απόλυτη ασφάλεια σε τόσο πολύ, ετερόκλητο κόσμο, πηγαίνουν στο California Superbike School. Φυσικά και δεν γίνεται να σταματήσεις κάποιον να κάνει μία σούζα ή να προσπεράσει, παρόλο που οι προσπεράσεις απαγορευόντουσαν αυστηρά. Ήταν όμως θέμα των πλοηγών που δεν άφηναν τίποτα απαρατήρητο, να σταματήσουν, να κατευθύνουν, να ελέγξουν κάθε διαφορετική κατάσταση και να προλάβουν τα χειρότερα. Η επιτυχία του Test Ride Event είναι αποτέλεσμα και του επαγγελματισμού του California Superbike School που αντιμετωπίζει κάθε γκρουπ μοτοσυκλετιστών ξεχωριστά, προσαρμόζοντας ταχύτητες, ελέγχοντας συμπεριφορές και πάνω απ’ όλα ακούραστα, δίχως σταματημό κάτω από τον ήλιο!

Δεν είναι εύκολο να ομογενοποιήσεις τόσους πολλούς διαφορετικούς αναβάτες, και το ότι συμβαίνει κάθε φορά εδώ και τρία χρόνια με απόλυτη ασφάλεια, είναι ένας τεράστιος άθλος που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτός!

Η ομάδα του MOTO, οι φίλοι που βοήθησαν, το California Supebike School και οι χορηγοί της εκδήλωσης που καλύπτουν μέρος των υψηλών εξόδων, στήνουν το τεράστιο σε απαιτήσεις Test Ride Event, σε χρόνους παράλληλους με την κανονική ροή της δουλειάς τους, της δουλειάς μας, προσβλέποντας όλοι μας μονάχα σε μία ανταμοιβή, να δούμε τον κόσμο ευτυχισμένο, με χαμόγελα! Είναι δωρεάν και θα είναι για πάντα δωρεάν για τους φίλους της μοτοσυκλέτας, με μόνη ανταμοιβή το ευχαριστώ. Φέτος πληρωθήκαμε όσο καμία άλλη φορά, κι αυτό μας δίνει το κουράγιο να το ξανά κάνουμε,

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή λοιπόν!



Ετικέτες

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha