MOTO Test Ride Event 2018

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/5/2018

Φανταστείτε να σας έλεγαν ότι θα είχατε στην διάθεσή σας, για δύο ολόκληρες ημέρες, 87 νέα μοντέλα (για μοτοσυκλέτες μιλάμε… μην μπερδεύεστε) και μια πίστα για να οδηγείτε όσο αντέχετε! Κάποιοι θα έλεγαν ότι πέθαναν και βρέθηκαν στον παράδεισο, ενώ κάποιοι άλλοι απλώς ήρθαν στο MOTO Test Ride Event…

Οι ερωτήσεις για το πότε θα γίνει το φετινό Test Ride Event, είχαν ξεκινήσει ήδη από την τελευταία μέρα του περσινού… Ήταν ένα ραντεβού που δεν υπήρχε καμία δύναμη στο κόσμο να το εμποδίσει να γίνει. Είναι ένας θεσμός που για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά αποτελεί το μεγαλύτερο event του είδους του στην Ευρώπη –και ίσως παγκοσμίως.

Στις 5 και 6 Μαΐου, στο Αυτοκινητοδρόμιο των Μεγάρων ήταν μαζεμένες 87 μοτοσυκλέτες και σκούτερ. Αυτό το πρώτο Σαββατοκύριακο του Μαΐου, το MOTO Test Ride Event 2018 αποτελούσε την καρδιά της μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα. Η σχεδόν καθολική συμμετοχή των αντιπροσωπειών άλλωστε, μαρτυρά το ειδικό βάρος που έχει ο θεσμός στα μοτοσυκλετιστικά δρώμενα της χώρας, καθώς πλέον θεωρείται ένας αναπόσπαστος προγραμματισμός στο ετήσιο πλάνο των εταιρειών. Για όλους εμάς είναι μια γιορτή, που την απολαμβάνουμε μαζί με τους φίλους και αναγνώστες μας, χωρίς να είναι ικανά ούτε η κούραση ούτε οι αστάθμητοι παράγοντες (που στην φετινή περίπτωση ήταν ο καιρός) να μας χαλάσουν το πάρτι.
Αυτό συμβαίνει γιατί όλο το event δημιουργεί έναν παλμό που μας παρασύρει κι εμάς μαζί. Όταν βλέπεις ολόκληρες παρέες να περιμένουν ανυπόμονα από τις οκτώ το πρωί –παρότι το πρόγραμμα ξεκινούσε στις εννιά- όταν βλέπεις γύρω σου πρόσωπα χαμογελαστά και γεμάτα ενθουσιασμό, δεν γίνεται να μην παρασυρθείς από το τσουνάμι των συναισθημάτων.

Όταν βλέπεις οικογένειες ολόκληρες που συνδύασαν την βόλτα τους για το μεράκι του μπαμπά –ή και της μαμάς καμιά φορά- να οδηγήσει όσες περισσότερες μοτοσυκλέτες μπορεί, δεν γίνεται να μην περνάει σε δεύτερη μοίρα η κούραση από το στήσιμο όλης της διοργάνωσης και η αγωνία για το αν θα πάνε όλα καλά. Και τελικά όλα πήγαν καλά, χάρη και στους ίδιους τους συμμετέχοντες. Το MOTO Test Ride Event, πέρα απ' όλα τα άλλα, εμπλουτίζει την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα όλων μας. Κάθε χρονιά, οι συμμετέχοντες, οι επισκέπτες, αλλά κι εμείς οι ίδιοι, είμαστε πιο εκπαιδευμένοι, πιο συνειδητοποιημένοι και πιο ουσιαστικοί. Όλοι πλέον συνειδητοποιούν ότι είναι ένα event όπου οι μοτοσυκλέτες διαλέγουν τους αναβάτες τους κι όχι το αντίστροφο. Το αποτέλεσμα είναι να απολαμβάνουμε όλοι τα δρώμενα πολύ περισσότερο. Αυτή είναι τουλάχιστον και η αίσθηση που μας άφησε η άμεση επαφή με όλους εσάς, η μεγαλύτερη και η πιο ανεκτίμητη αξία του event. Γιατί αυτή η επαφή είναι που μας δίνει την κατεύθυνση για να συνεχίσουμε να κάνουμε τα πράγματα να συμβαίνουν τα τελευταία 33 χρόνια.

Το MOTO Test Ride Event, πέρα απ' όλα τα άλλα, εμπλουτίζει την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα όλων μας

Σε πείσμα του καιρού
Η αλήθεια είναι πως το φετινό event ξεκίνησε με ένα άγχος, το οποίο μας το είχαν δημιουργήσει οι δυσμενείς προβλέψεις του καιρού. Τα δελτία έκαναν λόγο για μπόρες, καταιγίδες, χαλάζι, ακρίδες, λοιμούς και καταποντισμούς. Παρόλα αυτά και με τον ουρανό να έχει απλώς μια ελαφριά συννεφιά, μία ώρα πριν την προγραμματισμένη έναρξη των Test Rides είχαν αρχίσει να έρχονται οι πρώτοι. Οι λίγοι πολύ σύντομα έγιναν πολλοί και οι πολλοί αμέτρητοι, πριν καν συμπληρωθεί η πρώτη ώρα. Ήταν η πρώτη φορά στα τέσσερα χρόνια του θεσμού, που η ουρά της αναμονής έφτανε μέχρι το τέρμα της πίστας, στην είσοδο που οδηγούσε στην πίστα των καρτ. Απίστευτος κόσμος και με απίστευτο επίσης πνεύμα συνεργασίας, γεγονός που συνέβαλλε στο να κινείται η ροή εξαιρετικά γρήγορα.

Αντίστοιχα, στην πίστα των καρτ, εκεί όπου περίμεναν τα σκούτερ και οι μικρές μοτοσυκλέτες, η προσέλευση ήταν τόση μεγάλη ώστε υπήρχαν διαστήματα που δεν υπήρχε ελεύθερο μηχανάκι, ενώ άρχιζε να σχηματίζεται και μια μικρή αναμονή. Το ενθαρρυντικό όμως δεν ήταν αυτό καθαυτό το γεγονός, αλλά η αιτία πίσω απ' αυτό. Πλέον, όπως διαπιστώσαμε κουβεντιάζοντας με τους επισκέπτες του event, ο κόσμος έρχεται απόλυτα συνειδητοποιημένος για το πού συμμετέχει και ποιος είναι ο σκοπός. Έρχονται για να ευχαριστηθούν οδήγηση και να διευρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο την οπτική τους για τις μοτοσυκλέτες. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που σνόμπαραν μηχανάκια και σκούτερ, ενώ σχεδόν όλοι ήθελαν να οδηγήσουν τα πάντα! Η ποιοτική αναβάθμιση ήταν εμφανής και από το γεγονός ότι φέτος δεν υπήρχε ούτε ένας που να μην έχει τον κατάλληλο εξοπλισμό, χωρίς να παρατηρηθούν φαινόμενα "βερμούδα-σκαρπίνι" των προηγούμενων ετών, έστω και σε λίγες εξαιρέσεις. Ακόμη και σε αυτούς που δεν είχαν γάντια ή κατάλληλο μπουφάν, η αλληλεγγύη μεταξύ των μοτοσυκλετιστών δούλεψε περίφημα και η… δανειστική γκαρνταρόμπα έδωσε τη λύση. Εξαιρετική όμως ήταν και η συμπεριφορά των αναβατών μέσα στις πίστες –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- και πολύ πιο οξυμένη η αντίληψή τους, καθώς αμέσως μετά από κάποια δοκιμή τα σχόλια που εισπράτταμε ήταν ιδιαίτερα στοχευμένα και επί της ουσίας, γεγονός που μαρτυρά ότι o κόσμος εκπαιδεύεται και η άποψη αποκτά μεγαλύτερο βάρος. Ιδιαίτερα βαρύς όμως έγινε και ο ουρανός των Μεγάρων, με αποτέλεσμα δύο ώρες πριν την λήξη του προγράμματος να αρχίσουν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής και μισή ώρα περίπου μετά δόθηκε αναγκαστικά η λήξη λόγω της έντονης βροχόπτωσης.

Η επόμενη και τελευταία μέρα του event ξεκίνησε με τον καιρό να είναι πιο φιλικός μαζί μας, παρά το γεγονός ότι στην Αθήνα είχε ήδη ξεκινήσει… ο κατακλυσμός του Νώε. Αυτός ήταν και ένας ανασταλτικός παράγοντας για κάποιον που ήθελε να ξεκινήσει γνωρίζοντας ότι στην πίστα των Μεγάρων οι συνθήκες ήταν ιδανικές. Παρόλα αυτά, και σε συνδυασμό με το ότι ήταν μία από τις Κυριακές που τα εμπορικά καταστήματα έμειναν ανοιχτά, η προσέλευση ήταν μεγάλη και η τέντα δίπλα στις μοτοσυκλέτες που απάρτιζαν τα γκρουπ που έμπαιναν μέσα στην πίστα γέμιζε με γοργούς ρυθμούς. Οι πλοηγοί του California Superbike School δούλευαν ασταμάτητα, ενώ όσοι ήταν ανυπόμονοι και δεν ήθελαν να χάσουν ούτε ένα λεπτό στην αναμονή, μετέβαιναν στην πίστα των καρτ όπου τα test rides των σκούτερ και των μικρών μοτοσυκλετών πρόσφεραν ατέλειωτη διασκέδαση και πολύ πιο γρήγορη ροή στα γκρουπ.

Όσο περνούσε η ώρα ο καιρός έδειχνε το καλύτερο πρόσωπό του, ενώ το προγραμματισμένο διάλλειμα έγινε μια ώρα αργότερα σε σχέση με την προηγούμενη μέρα, για έναν ιδιαίτερα σημαντικό λόγο. Προγραμματίστηκε έτσι ώστε να συμπέσει με την προβολή του αγώνα των MotoGP στη Jerez, τον οποίο παρακολουθήσαμε όλοι μαζί στον χώρο της γραμματείας μετατρέποντας την αίθουσα σε ένα διευρυμένο… man cave! Από την πίστα της Jerez επιστροφή στην πίστα των Μεγάρων, όπου συνεχίστηκαν τα test rides απρόσκοπτα μέχρι το τέλος του προγράμματος. Σε ένα απίστευτο timing ο καιρός άλλαξε εντελώς και λίγο μετά την έξοδο και της τελευταίας μοτοσυκλέτας από την πίστα, άνοιξαν οι ουρανοί κι άρχισε να ρίχνει σαλονοτραπεζαρίες! Το MOTO Test Ride Event όμως είχε τελειώσει μέσα σε ένα απόλυτα επιτυχημένο πλαίσιο, με όλους τους συμμετέχοντες ικανοποιημένους και γεμάτους εμπειρίες, χωρίς κανένα απρόοπτο ή πτώση, καθώς η ασφάλεια όλων είναι η νούμερο ένα προτεραιότητά μας όπως κάθε χρονιά.
Με τη σειρά μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλες τις εταιρείες και τις αντιπροσωπείες που στήριξαν και βοήθησαν στην πραγματοποίηση των test rides, τους χορηγούς της εκδήλωσης, το California Superbike School που συνέβαλε με την πολύτιμη εμπειρία του και φυσικά όλους εσάς που μας επιβεβαιώσατε για άλλη μια φορά ότι οι προσπάθειές μας πιάνουν τόπο. Ραντεβού λοιπόν στο επόμενο MOTO Test Ride Event.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates — Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn — Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.

https://bit.ly/MOTO_681