MotoGP Αργεντινής: Μονομαχία μέχρι πτώσης!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/4/2015

Εξαιρετική αρχή, κι ένας αγώνας που όλοι περίμεναν την τελική μάχη αλλά όχι κι αυτή την εκδοχή των γεγονότων! Η εκκίνηση βρίσκει την Suzuki να καταφέρνει να κρατήσει την πρώτη στροφή και για λίγο να οδηγήσει τον αγώνα, δίνοντας έτσι συνέχεια στα κολακευτικά σχόλια που συγκέντρωσε όλο το τριήμερο με την επίδοσή της. Η αρχή βέβαια ήταν επεισοδιακή και για τους υπόλοιπους, με τον Rossi να παίζει αγκωνιές και τον Lorenzo να σπρώχνει, κυριολεκτικά, ανεβαίνοντας θέσεις. Ο Marquez περνά πολύ γρήγορα τον Aleix Espargaro που προσπαθεί έπειτα να κρατήσει τη θέση του, απέναντι στις διαδοχικές προσπεράσεις. Ο Crutchlow έκανε μια επίσης εκπληκτική αρχή αλλά για τον επόμενο αγώνα έκανε συνέχεια μικρά λάθη με τις δύο Ducati να παλεύουν να τον βάλουν στην μέση και τις Yamaha να ακολουθούν στενά, χωρίς ο Rossi να πιέζει έντονα το προπορευόμενο Lorenzo. Όπως ο ίδιος είπε μετά τον αγώνα: «Ο Iannone με πέταξε έξω, ήταν πολύ ανταγωνιστικός, αλλά είπα οκ «piano-piano», ένα βήμα τη φορά και θα φτάσω μπροστά"!

Πράγματι μόλις ο Lorenzo άρχισε να μένει πίσω και να τον καθυστερεί, τον πέρασε κι αυτή ήταν η τελευταία φορά που ασχοληθήκαμε με τον Ισπανό, πέρα από μια κίνηση στον Iannone στους τελευταίους γύρους, που όμως δεν κράτησε τη θέση. Ο Rossi άφησε τον Crutchlow να κάνει το λάθος, χωρίς να τον πιέζει και τον προσπέρασε όταν εκείνος άνοιξε τη γραμμή του. Έχοντας μονάχα τον Dovizioso και έναν Marquez που γυρνούσε 4.1 δευτερόλεπτα μπροστά, να τον χωρίζουν από την νίκη. Λίγο πριν, και πιο πίσω, είχαμε ένα εντυπωσιακό περιστατικό, όταν καπνοί άρχισαν να βγαίνουν από την Ducati του Yonny Hernandez και μόλις η κάμερα γύρισε, είδαμε τις φλόγες από το πίσω μέρος που έτρωγαν τη μοτοσυκλέτα του, χωρίς να το πάρει χαμπάρι. Μόλις κατέρρευσε η πίσω ανάρτηση, βγήκε εκτός πίστας, χωρίς να πέσει, και σκύβοντας να δει τι τρέχει με τη μοτοσυκλέτα του, ανακαλύπτει για πρώτη φορά ότι είναι τυλιγμένη στις φλόγες, κάνοντας "eject" σαν πιλότος μαχητικού.

 

Από εκεί και πέρα, και μόλις ο Rossi περνά τον Dovizioso, όλος ο υπόλοιπος αγώνας, γίνεται μετρώντας αντίστροφα για την στιγμή που θα φτάσει τον Marquez. Την στιγμή που βγάζουν στον Marquez πινακίδα, ότι ο Rossi είναι πίσω του, ανεβάζει αμέσως ρυθμό αλλά μονάχα για δύο γύρους. Το μαλακότερο ελαστικό, συγκριτικά με τον Rossi, που διάλεξε την τελευταία στιγμή για τον αγώνα, δεν του επέτρεπε να κρατά τον ρυθμό που θα μπορούσε όσο φτάναμε προς το τέλος. Γύρο με τον γύρο, βασανιστικά αργά, ο Rossi τον έφτανε οδηγώντας απίστευτα σταθερά, τραβώντας ταυτόχρονα και τον Doviziozo, και μετά, στη συνηθισμένη πρακτική του, ξεκίνησε την επίθεσή του στον έκτο γύρο, κάνοντας αμέσως μετά ρεκόρ χρόνου, αφήνοντας πλέον τον Doviziozo πίσω. Τρεις γύρους πριν το τέλος φτάνει τον Marquez και λίγο αργότερα του επιτίθεται για να ξανά χάσει τη θέση, αμέσως. Είχε πει ότι για να περάσεις τον Marquez πρέπει μετά να του κλείσεις την γραμμή, πράγμα που επιχειρεί με καθαρό τρόπο. Ο Marquez όμως δεν το αφήνει, ακουμπάνε και στην επόμενη στροφή ο εμπρός τροχός της Honda ακουμπά πρώτα το πόδι του Rossi, κι αμέσως μετά τον πίσω τροχό του, έχοντας μια καταστροφική πτώση! Είναι η πρώτη φορά που είδαμε τον Marquez εκνευρισμένο, αν και σαράντα λεπτά αργότερα μάθαμε ότι πονούσε κιόλας. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με μικρό έγκαυμα τριβής και μόλωπες από το βάρος της μοτοσυκλέτας!

Η επιλογή ελαστικού την τελευταία στιγμή, στοίχησε την νίκη και τελικά και τον αγώνα στον Marquez. Είχε πει ότι μπορεί να αγωνιστεί είτε με το σκληρό, είτε με το έξτρα σκληρό, και θα επιλέξει αναλόγως την θερμοκρασίας της πίστας, που την επίμαχη στιγμή κυμαινόταν μεταξύ 34ο και 36ο βαθμούς Κελσίου. Όσο ο Rossi τον πλησίασε οι μηχανικοί μετρούσαν και ξανά μετρούσαν την θερμοκρασία της ασφάλτου, προβλέποντας το αποτέλεσμα, αλλά όχι φυσικά και την συγκεκριμένη εξέλιξη. Από την πλευρά του ο Rossi δήλωσε ότι είχε αποφασίσει ήδη από την προηγούμενη να βάλει το έξτρα σκληρό πίσω, και όταν είδε στο γύρο προθέρμανσης την κόκκινη γραμμή στη μοτοσυκλέτα του Marquez, ήξερε ότι στο τέλος θα μπορεί να τον πιάσει. "Προσπάθησα να οδηγήσω στο 100% χωρίς κανένα λάθος, ήξερα ότι δεν θα μπορούσα να πιάσω τον Marquez αν έμενα πολύ πίσω, και σιγά – σιγά τον έφτασα. Λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Τον ένιωσα να με ακουμπά και ξανά, αμέσως μετά, ελπίζω να μην χτύπησε αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι οι αγώνες".

Μία ώρα μετά το τέλος του αγώνα, και έχοντας βγει από το νοσοκομείο, χωρίς να είναι κάτι σοβαρό τελικά, το χαμόγελο είχε επιστρέψει στον Marquez, που είπε ακριβώς αυτό: "Έτσι είναι οι αγώνες"!

Τώρα, με αυτό το αποτέλεσμα, ο Rossi προηγείται και βάζει πλώρη για τον τίτλο, αποκτώντας 30 βαθμούς διαφορά από τον Marquez. Αν λύσουν το θέμα την τελικής ταχύτητας, όπως δήλωσε ο Lin Jarvis αμέσως μετά, τότε δεν βλέπει γιατί όχι!

Επόμενος αγώνας στην Ισπανία, στην πίστα της Jerez, στις 3 Μαΐου 

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες