Ο Lorenzo και ο Marquez έδειξαν όλες αυτές τις μέρες ότι θα οδηγήσουν στο όριο, μέχρι που εξερεύνησαν κάθε χιλιοστό αυτού του ορίου το πρωί της Κυριακής, σημειώνοντας πτώσεις, σαν να ήθελαν να δουν την απόλυτη γραμμή που μπορούν να φτάσουν, σαν να έψαχναν την κόψη του ξυραφιού. Αναμφισβήτητα ο Marquez ήταν το φαβορί, τόσο με την κατάκτηση της pole position, όσο και με την σχέση που διατηρεί με αυτή την πίστα, αήττητος σε όλες τις εμφανίσεις του, και κατέχοντας το ρεκόρ ταχύτερου γύρου. Όμως ο Lorenzo έδειχνε ότι θα διεκδικήσει σίγουρα την πρώτη θέση, οπότε οι προγνώσεις μιλούσαν για μια μονομαχία στην πρώτη γραμμή. Κι έγινε κάτι πολύ καλύτερο, κάτι σημαντικότερο από μια μονομαχία, ένα πράγμα που γίνεται σπάνια σε αγώνες. Ο Lorenzo πέρασε μπροστά από την αρχή του αγώνα, και μέχρι το τέλος του εικοστού γύρου, ο Marquez ήταν κολλημένος στον πίσω τροχό, οδηγώντας αψεγάδιαστα και οι δύο τους. Βάλτε κλασσική μουσική στο video του αγώνα, και θα έχετε ένα μπαλέτο με τριακόσια τριάντα και μισό χιλιόμετρα, όσα περίπου έπιαναν στην ευθεία, πριν τα φρένα της πρώτης στροφής! Οδηγούσαν όσο πιο γρήγορα έχει γίνει, χωρίς λάθη, σε όλη αυτή τη διάρκεια! Πέρα από ένα «στραβοπάτημα» του Marquez που δεν του κόστισε παραπάνω από δύο δέκατα του δευτερολέπτου, όταν στην στροφή 16 κράτησε τη μοτοσυκλέτα με το αριστερό γόνατο και το δεξί του πόδι έφυγε από το μαρσπιέ, όλο το υπόλοιπο ήταν ένα σπάνιο δείγμα αψεγάδιαστης οδήγησης, στο απόλυτο όριο. Ακόμα και τέτοιου είδους γλιστρήματα, μαζεύονταν με την χάρη χορευτών στον πάγο, παρακολουθούσες μαγεμένος και ας μην γινόντουσαν προσπεράσεις. Αυτά μπροστά, γιατί πίσω τα πράγματα είχαν άλλη πραγματικότητα. Ο Rossi αργά, πολύ αργά αλλά σταθερά, πλησίαζε τον Pedrosa που ήταν τρίτος. Το να τον περάσει είχε τεράστια σημασία για τον ίδιο, και την κορυφή του πρωταθλήματος. Ο Rossi δεν είχε κατέβει από το βάθρο φέτος, ενώ αν ο Lorenzo τα κατάφερνε, και έμενε μπροστά, η διαφορά τους θα μειωνόταν σημαντικά. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, λοιπόν η μία Honda τον κρατούσε μακριά από πολύτιμους πόντους, και η άλλη, μπορούσε να του χαρίσει τεράστια βοήθεια, αν περνούσε μπροστά!
Πιο πίσω, σε άλλο ένα «μοναχικό» αγώνα, γυρνώντας δηλαδή αρκετά γρήγορα για να μην τον ενοχλεί κανείς, αλλά όχι τόσο για να πλησιάσει μπροστά, ο Iannone έγραφε σχεδόν σταθερούς γύρους. Ο Dovizioso είχε άλλη μια άτυχη στιγμή στην αρχή του αγώνα, και παρέμεινε πολύ πίσω. Ο Crutchlow έδωσε μερικές ωραίες στιγμές, ανεβαίνοντας θέσεις, τερματίζοντας τελικά όγδοος, μπροστά από τον Dovizioso, και πίσω από τον έκτο Bradley Smith και τον έβδομο Pol Espargaro, που αμφότεροι έκαναν καλό αγώνα και προσπάθησαν πολλές φορές να ανέβουν θέση…
Οι τελευταίοι γύροι όμως, ήταν που θα έφερναν το αποκορύφωμα. Με την αγωνία του αν θα τα χαλάσει ο καιρός, αφού η συννεφιά ανάγκασε τις ομάδες να ετοιμάζουν εφεδρικές μοτοσυκλέτες, ο Rossi κάνει την κίνησή του, δέκα γύρους πριν το τέλος. Και ενώ έδειξε ότι τέλειωσε με τον Pedrosa, αφού άνοιξε την διαφορά λίγα δέκατα, ο Ισπανός πάλεψε να τον κρατήσει εκτός βάθρου, πλησιάζοντας και πάλι. Πέρασε τον Rossi, και από δικό του λάθος, ανοίγοντας γραμμή, του ξανά έδωσε γρήγορα τη θέση, χωρίς όμως να σταματήσει να διεκδικεί την τρίτη θέση του βάθρου. Για την βαθμολογία του πρωτοθλήματος, ο Rossi ήθελε πάρα πολύ να σταματήσει η μία Honda, και να κάνει την υπέρβαση η άλλη. Κι έτσι ακριβώς έγινε! Τρεις γύρους πριν το τέλος, ο Marquez φρενάρει οριακά στην ευθεία, ένα από τα λίγα σημεία που προσφέρονται για προσπεράσεις, και περνά τον Lorenzo χωρίς όμως να καταφέρει να ξεφύγει κιόλας. Η πρώτη θέση θα παιζόταν μέχρι την τελευταία στιγμή, ενώ ο Rossi με τον Pedrosa είχαν ήδη από την μέση του αγώνα, μια διαφορά που δεν γινόταν να καλυφτεί. Οπότε ο αγώνας άρχισε να έχει τεράστιο ενδιαφέρον για την βαθμολογία του πρωταθλήματος!
Κάνοντας ένα μικρό, ανεπαίσθητο λάθος, στα φρένα της ευθείας στον επόμενο γύρο, ο Lorenzo έδειξε ότι μάλλον δεν θα καταφέρει να περάσει και πάλι μπροστά από τον Marquez, καθώς πλέον πάλευε με την κούραση στον απαιτητικότερο αγώνα της φετινής σεζόν! Όπως είπε και ο ίδιος αργότερα, ήταν τόση ώρα στο όριο, απόλυτα συγκεντρωμένος (που είναι κι ένα από τα χαρακτηριστικά του) που στο τέλος είχε εξαντληθεί, αλλά δεν το έβαζε κάτω. Ούτε και ο Pedrosa που ζόριζε τον Rossi συνέχεια. Το αποκορύφωμα ήταν λίγο πριν μπουν στον τελευταίο γύρο, που ο Ισπανός πέρασε μπροστά, για να ξανά πάρει τη θέση ο Rossi αμέσως μετά. Ο σκηνοθέτης δεν ήξερε τι να δείξει πρώτο, την απίθανη οδήγηση του Marquez ή την μάχη για την τρίτη θέση, που είχε μεγάλο ενδιαφέρον για ολόκληρο το πρωτάθλημα; Τελικώς οι Honda έκαναν το χατήρι στον Rossi, ο Marquez έμεινε μπροστά, γιατί στο τέλος έδειξε ότι μπορεί να οδηγήσει «ακόμα καλύτερα κι από το καλύτερα», δεν μπορείς να πεις πολλά για τον Lorenzo που έκανε εξαιρετικό αγώνα, και ο Pedrosa δεν κατάφερε να περάσει μπροστά. Ο Rossi μας έδειξε επίσης πώς είναι να αγωνίζεσαι με γνώμονα τον αναβάτη πίσω, όταν Lorenzo και Marquez έγραφαν γύρους στο απόλυτο όριό τους, δείχνοντας έτσι ότι είναι αναβάτης ενός άλλου, τελείως διαφορετικού επιπέδου. Ο καιρός, ευτυχώς, δεν χάλασε τον αγώνα, παρόλο που βγήκε η σημαία λίγο πριν το τέλος, και τελικά ο Marquez ανέβηκε στο βάθρο κάνοντας τους Αμερικανούς να σχολιάζουν την εμφάνισή του στο έδαφός τους, καθώς από την ημέρα που πάτησε το πόδι του στις κατηγορίες του MotoGP, δεν έχει κερδίσει άλλος στην Αμερική: Επτά συνεχείς νίκες για τον Marquez λοιπόν, όταν υπολογίσεις όλες τις κατηγορίες!
Το MotoGP Indianapolis ήταν τόσο καλός αγώνας, που και οι τρεις που ανέβηκαν στο βάθρο ήταν εξίσου άξιοι: Ο Rossi γιατί κατάφερε να κρατήσει τον Pedrosa πίσω, ο Lorenzo που ήταν στο όριο για το σύνολο του αγώνα, και ο Marquez που έκανε το αποκορύφωμα. Ένα τελικά σπάνιο δείγμα αγώνα, με προχωρημένα μαθήματα οδήγησης!
