MotoGP-Phillip Island: Λήγει το συμβόλαιο - Τοπικό συμβούλιο πιέζει για ανανέωση, στον δρόμο θέλει η Dorna!
Αίτηση για τη διάσωση του Αυστραλιανού MotoGP από τοπικό συμβούλιο
Από τον
Παύλο Καρατζά
12/12/2025
Το Bass Coast Shire Council υπέβαλε αίτηση για να εξασφαλίσει το μακροπρόθεσμο μέλλον του Αυστραλιανού MotoGP στο Phillip Island.
Το Phillip Island Grand Prix Circuit, που βρίσκεται στην Αυστραλία και η πίστα είναι κυριολεκτικά κατασκευασμένη δίπλα στην θάλασσα και έχει μία τεράστια ιστορία στον θεσμό του MotoGP, με τον πρώτο αγώνα να πραγματοποιείται το 1989!
Η πίστα παραδοσιακά προσφέρει πολύ εντυπωσιακούς αγώνες, όμως η γεωγραφική της θέση αποτελεί μειονέκτημα, ειδικά τον μήνα Οκτώβρη, όταν το MotoGP συνήθως μεταφέρεται εκεί. Οι χαμηλές θερμοκρασίες, ο δυνατός άνεμος και η πιθανότητα βροχής είναι συχνό πρόβλημα για την διοργάνωση και δεν είναι λίγες οι φορές που αγώνες και δοκιμαστικά έχουν μεταφερθεί ή και ακυρωθεί, όπως έγινε για παράδειγμα το 2023.
Στο Phillip Island η προσέλευση του κόσμου είναι περίπου 30.000-40.000 θεατές την Κυριακή, αριθμός αρκετά μικρός ειδικότερα σε σχέση με κάποια Ευρωπαϊκά GP που συγκεντρώνουν πάνω από 100.000 θεατές την ημέρα του αγώνα.
Το συμβόλαιο του Phillip Island με το MotoGP λήγει στο τέλος του 2026, κάτι που σημαίνει ότι ο αγώνας του επόμενου έτους, που έχει προγραμματιστεί για τις 23-25 Οκτωβρίου, θα μπορούσε να είναι ο τελευταίος που θα διεξαχθεί στο Phillip Island.
Το τοπικό συμβούλιο Bass Coast Shire Council πιέζει την κυβέρνηση να επενδύσει στο Phillip Island σε μια προσπάθεια να διατηρηθεί ο αγώνας MotoGP εκεί μακροπρόθεσμα και μαζεύει υπογραφές για να αυξήσει την πίεση αυτή.
Την ίδια στιγμή υπάρχουν σκέψεις της Dorna και Liberty Media για πιθανή μετακόμιση του GP Αυστραλίας από το Phillip Island στο Albert Park, πίστα που χρησιμοποιεί δημόσιους δρόμους,όπως είχατε διαβάσει και εδώ.
Πάντως αναμφίβολα, ο αγώνας είναι εξαιρετικά σημαντικός για την τοπική οικονομία, καθώς το 2023 απέφερε στην πολιτεία οικονομικά οφέλη ύψους 31 εκατομμυρίων ευρώ.
Μένει να δούμε αν αυτή η πίεση θα έχει αποτέλεσμα ή αν το 2027 το καλεντάρι του MotoGP δεν θα περιλαμβάνει το Phillip Island Grand Prix Circuit.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά: