"Μοτοπαρέα" Λεωνιδίου: 8ο Οδοιπορικό Ιστορίας 1821

Μια διοργάνωση με βαθύτερο νόημα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

1/4/2019

Ο προγραμματισμός για το 8ο Οδοιπορικό Ιστορίας 1821 απ’ την “Μοτοπαρέα” Λεωνιδίου έχει ξεκινήσει προ πολλού. Το οδοιπορικό μετρά ήδη επτά χρόνια απ’ την πρώτη του διοργάνωση και έχει ως σκοπό, μέσα απ’ το μοτοσυκλετισμό, να προαγάγει την ιστορία της χώρας μας, περνώντας απ’ τις διαδρομές που περιλαμβάνουν τα πεδία των μαχών κατά την ελληνική επανάσταση του 1821, με το ΜΟΤΟ να συμβάλλει ως χορηγός επικοινωνίας της εκδήλωσης. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την έναρξή του.


Δελτίο τύπου
"Ως ιδέα ξεκίνησε το 2012 από τη «Μοτοπαρέα» Λεωνιδίου με τη συμμετοχή 60 μοτοσυκλετών και αισίως φτάσαμε πέρυσι να έχουν γίνει 256! Στόχος για το 2019, να ξεπεράσουμε την.. 300άρα.
Πρόκειται για ένα οδοιπορικό μέσα από επαρχιακούς δρόμους στην Πελοπόννησο, που σκοπό έχει να φέρει σε επαφή τα ξεχασμένα χωριά μέσα από τη διαδρομή αλλά και την ιστορία, καθόσον ασχολείται με την επανάσταση του 1821. Οι μοτοσυκλετιστές χωρίζονται σε ομάδες των 2-3 και 4-5 ατόμων, ανάλογα με τι θέλει η καθεμία, παίρνουν εκκίνηση ανά τρίλεπτο και τερματίζουν έπειτα από περίπου οκτώ ώρες σε μια πόλη που εκάστοτε επιλέγεται από τη διοργάνωση.

Από το ξεκίνημά του, το Οδοιπορικό Ιστορίας 1821 έχει τερματίσει διαδοχικά σε Άργος, Τρίπολη, Νέα Κίο, Άστρος, Φιλιατρά, Πάτρα και Καλαμάτα, ενώ για εφέτος έχει επιλεχθεί το Κρανίδι. Οι συμμετέχοντες ακολουθούν μια διαδρομή περίπου 400 χλμ., πρέπει να φωτογραφίσουν 8-9 μνημεία (με μέσα την ομάδα) και ανάλογα βγαίνει η βαθμολογία. Το 90% που συμμετέχουν το κάνει για τη φάση και τη διαδρομή, δεν τους ενδιαφέρουν βαθμολογίες κ.λπ.
Κατά γενική ομολογία, οι διαδρομές θεωρούνται πολύ ενδιαφέρουσες και μετά το οδοιπορικό βγαίνουν πολλές βόλτες από μεμονωμένες παρέες πάνω σε αυτές. Το Οδοιπορικό 1821 έχει πλέον καθιερωθεί και στη συνείδηση πολλών επαγγελματιών του χώρου, όπως για παράδειγμα η αντιπροσωπεία Honda Πέτσας που προσφέρει μοντέλα για test ride.
Η εκκίνηση θα δοθεί στις 7 Απριλίου. Η συμμετοχή κοστίζει 10€ και περιλαμβάνει αναμνηστικά μεγαλύτερης αξίας. Περισσότερες πληροφορίες στο blog της Μοτοπαρέας kunouria.blogspot.com"

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες