Motor Bike Expo VERONA 2020: Πρώτες εντυπώσεις & η πιο πλούσια συλλογή φωτογραφιών!

Η τέχνη συναντά την μοτοσυκλέτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/1/2020

Η μεγάλη έκθεση των custom μοτοσυκλετών στην Verona της Ιταλίας, άνοιξε σήμερα τις πύλες για το κοινό και το MOTO έδωσε το παρόν, ως οι μόνοι δημοσιογράφοι από την Ελλάδα. Στόχος να αναδείξουμε τους Έλληνες εκθέτες, διότι ναι υπάρχουν και τέτοιοι για άλλη μία χρονιά, αλλά και να μεταφέρουμε σε όλους εσάς την εικόνα της έκθεσης και των μοτοσυκλετών που στην συγκεκριμένη περίπτωση, μονάχα αν τις έχεις δει από κοντά μπορείς να μιλήσεις για αυτές.

Υπάρχουν βέβαια και Έλληνες επισκέπτες, και μάλιστα αρκετοί για τα δεδομένα μίας έκθεσης custom μοτοσυκλετών, όπως η ομάδα των ιδιοκτητών Royal Enfield. Καθόλου τυχαίο, μιας και η μάρκα έχει την τιμητική της στην Verona - υπάρχουν αρκετές μοτοσυκλέτες που βασίζονται στις Royal Enfield. Παραμένει η BMW κυρίαρχη φυσικά, με αρκετά παλαιότερα Boxer, όπως φυσικά και πολλές Ducati που έχουν γίνει από rat bike μέχρι και… σκούτερ! Ιδιαίτερα το τελευταίο χτυπά στο νεύρο εκείνων που περιμένουν, σχεδόν μία δεκαετία τώρα, την Ducati να βγάλει το δικό της σκούτερ, έχοντας μάλιστα την βεβαιότητα πως ολοένα και πλησιάζει.

ένα Monkey που έγινε Γορίλας!
 
με την Dellorto χάνεις πάντα την μπάλα, στις εκθέσεις μοτοσυκλέτας είναι για καλό λόγο

Την εμφάνισή τους έχουν κάνει και μερικά Aprilia, εξαιρετικά όσα είδαμε και απόλυτα σπορ, ένα εξίσου θετικό στοιχείο γιατί δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε custom μοτοσυκλέτες που να προσανατολίζονται στην σπορ οδήγηση.

Αυτό ήταν ένα από τα καινούρια της έκθεσης, μία στροφή αρκετά ανοικτή βέβαια, προς τις σπορ μοτοσυκλέτες. Θα πρέπει να γίνει φουρκέτα για να υπάρχει σαρωτική αλλαγή και απέχουν πολύ από αυτό το σημείο. Η γενική εικόνα όμως, είναι πως η Verona φθίνει σε ποσότητα εκθεμάτων και το γεγονός πως η ποιότητα μένει ίδια, δεν είναι και το καλύτερο για μία τόσο εξειδικευμένη έκθεση. Αν βλέπεις τα ίδια custom με πέρσι, ή λίγα καινούρια τότε υπάρχει ζήτημα. Ο κόσμος όμως αρκετός για Πέμπτη και αναμένεται από τους υπεύθυνους την έκθεσης να φτάσει τα περσινά υψηλά νούμερα. Και μιλάμε για μία Έκθεση που έχει 20 Ευρώ είσοδο! Εξήντα για τέσσερις ημέρες, 18 αν τα κλείσεις online και 15 αν είσαι μέλος του HOG γιατί έχουν γιορτή φέτος και κερνάνε. Με τέτοιο εισητήριο στην Ελλάδα δεν θα έμπαιναν ούτε μύγες... Δεν μαζεύεις φυσικά και τέτοιο πλήθος εκθεμάτων σε μία χώρα όπως η Ελλάδα. Στην Verona συναντάς ανθρώπους από ολόκληρη την Ευρώπη και οι τάσεις του customizing αποκαλύπτονται άμεσα...

Σε γενικές γραμμές το customizing δείχνει να εξειδικεύεται ακόμη περισσότερο, προς το καλύτερο όμως. Ο κόσμος συνειδητοποιεί πως για να φτάσεις σε ένα καλό αποτέλεσμα απαιτείται τόσος χρόνος που αν τον αφιέρωνες σε δεύτερη δουλειά θα μπορούσες να έχεις στο τέλος δύο και τρεις μοτοσυκλέτες. Κι επειδή στην υπόλοιπη Ευρώπη εξακολουθεί να είναι εύκολο να βρεις και μία αλλά και δύο δουλειές ή τέλος πάντων πολύ πιο εύκολο από τα ελληνικά δεδομένα, το customizing περνά σιγά – σιγά σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Λιγότερες μοτοσυκλέτες, καλύτερα φτιαγμένες. Υπάρχουν και παραδείγματα που σπάνε τον νέο αυτό κανόνα, όπως το custom CB1000R που είδαμε στην Honda. Πάντα υπάρχει το παράδειγμα που σπάει τον κανόνα, στην περίπτωση της Honda σπάει το μυαλό μας να καταλάβουμε πως δέχτηκε να βάλει κάτι τέτοιο στο περίπτερό της. Μύωπας μαθητευόμενος οξυγονοκολλητής σε παρθενικό ταξίδι με ποντοπόρο πλοίο, έχει κάνει καλύτερη δουλειά με 8 μποφόρ, όταν κλήθηκε να κολλήσει τα στεγανά και του είχαν φύγει και τα γυαλιά, έτσι ιδρωμένος όπως πάλευε στο μισο-πλημμυρισμένο αμπάρι! Αυτό περιγράφει το επίπεδο της ποιότητας της συγκεκριμένης δουλειάς, για την έμπνευση δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς τους ήρθε, μάλλον με πτώση και προσγείωση με το κεφάλι.

το παράδειγμα του αντιθέτου που λέγαμε...

Αφήνοντας πίσω αυτό το παράδειγμα του αντιθέτου, υπάρχουν οι Έλληνες από την Θεσσαλονίκη, οι Adrenaline Junkies που όλα τα custom που έχουν φέρει είναι προσανατολισμένα στην λειτουργική πλευρά και δεν περιορίζονται μονάχα στην εμφάνιση. Εξαιρετικά ποιοτικές δουλειές, σε ένα κλάσμα της τιμής που πιάνουν στην Ευρώπη. Για αυτό και είναι εδώ φυσικά. Στην Ελλάδα πουλάνε πολύ φθηνότερα και πάλι δεν αποφεύγουν το παζάρι. Οι ίδιοι βέβαια δεν αλλάζουν μέρος, από έξω ήρθαν, θα μπορούσαν να συνεχίζουν εκεί που ήταν… Είναι όμως μία γενικότερη τάση, υπάρχουν πολλοί πλέον ανά την Ευρώπη που δεν βάζουν ένα χωνί γιατί είναι όμορφο, δίχως να περάσουν μετά ώρες στο δυναμόμετρο για να βεβαιωθούν πως δουλεύει και καλά.

μελετώντας την δουλειά τους... με τους Adrenaline Junkies...

Αυτό σημαίνει περισσότερη δουλειά στο πρακτικό κομμάτι, που με την σειρά του μειώνει το πλήθος των μοτοσυκλετών και αφήνει και λιγότερο χρόνο για να ασχοληθείς με την εμφάνιση. Πράγματα για τα οποία φωνάζαμε χρόνια τώρα. Το μέλλον των custom μοτοσυκλετών θα μας αποκαλυφθεί καλύτερα τις επόμενες ημέρες που θα μιλήσουμε με περισσότερους εκθέτες και θα συνεχίσουμε πιο διεξοδικά την περιήγηση στην μεγάλη αυτή έκθεση.

Για την ώρα απολαύστε μία σειρά από φωτογραφίες που απαρτίζουν την πιο πλούσια συλλογή φωτογραφιών αυτή την στιγμή!

 

MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.