Motor Bike Expo VERONA 2020: Πρώτες εντυπώσεις & η πιο πλούσια συλλογή φωτογραφιών!

Η τέχνη συναντά την μοτοσυκλέτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/1/2020

Η μεγάλη έκθεση των custom μοτοσυκλετών στην Verona της Ιταλίας, άνοιξε σήμερα τις πύλες για το κοινό και το MOTO έδωσε το παρόν, ως οι μόνοι δημοσιογράφοι από την Ελλάδα. Στόχος να αναδείξουμε τους Έλληνες εκθέτες, διότι ναι υπάρχουν και τέτοιοι για άλλη μία χρονιά, αλλά και να μεταφέρουμε σε όλους εσάς την εικόνα της έκθεσης και των μοτοσυκλετών που στην συγκεκριμένη περίπτωση, μονάχα αν τις έχεις δει από κοντά μπορείς να μιλήσεις για αυτές.

Υπάρχουν βέβαια και Έλληνες επισκέπτες, και μάλιστα αρκετοί για τα δεδομένα μίας έκθεσης custom μοτοσυκλετών, όπως η ομάδα των ιδιοκτητών Royal Enfield. Καθόλου τυχαίο, μιας και η μάρκα έχει την τιμητική της στην Verona - υπάρχουν αρκετές μοτοσυκλέτες που βασίζονται στις Royal Enfield. Παραμένει η BMW κυρίαρχη φυσικά, με αρκετά παλαιότερα Boxer, όπως φυσικά και πολλές Ducati που έχουν γίνει από rat bike μέχρι και… σκούτερ! Ιδιαίτερα το τελευταίο χτυπά στο νεύρο εκείνων που περιμένουν, σχεδόν μία δεκαετία τώρα, την Ducati να βγάλει το δικό της σκούτερ, έχοντας μάλιστα την βεβαιότητα πως ολοένα και πλησιάζει.

ένα Monkey που έγινε Γορίλας!
 
με την Dellorto χάνεις πάντα την μπάλα, στις εκθέσεις μοτοσυκλέτας είναι για καλό λόγο

Την εμφάνισή τους έχουν κάνει και μερικά Aprilia, εξαιρετικά όσα είδαμε και απόλυτα σπορ, ένα εξίσου θετικό στοιχείο γιατί δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε custom μοτοσυκλέτες που να προσανατολίζονται στην σπορ οδήγηση.

Αυτό ήταν ένα από τα καινούρια της έκθεσης, μία στροφή αρκετά ανοικτή βέβαια, προς τις σπορ μοτοσυκλέτες. Θα πρέπει να γίνει φουρκέτα για να υπάρχει σαρωτική αλλαγή και απέχουν πολύ από αυτό το σημείο. Η γενική εικόνα όμως, είναι πως η Verona φθίνει σε ποσότητα εκθεμάτων και το γεγονός πως η ποιότητα μένει ίδια, δεν είναι και το καλύτερο για μία τόσο εξειδικευμένη έκθεση. Αν βλέπεις τα ίδια custom με πέρσι, ή λίγα καινούρια τότε υπάρχει ζήτημα. Ο κόσμος όμως αρκετός για Πέμπτη και αναμένεται από τους υπεύθυνους την έκθεσης να φτάσει τα περσινά υψηλά νούμερα. Και μιλάμε για μία Έκθεση που έχει 20 Ευρώ είσοδο! Εξήντα για τέσσερις ημέρες, 18 αν τα κλείσεις online και 15 αν είσαι μέλος του HOG γιατί έχουν γιορτή φέτος και κερνάνε. Με τέτοιο εισητήριο στην Ελλάδα δεν θα έμπαιναν ούτε μύγες... Δεν μαζεύεις φυσικά και τέτοιο πλήθος εκθεμάτων σε μία χώρα όπως η Ελλάδα. Στην Verona συναντάς ανθρώπους από ολόκληρη την Ευρώπη και οι τάσεις του customizing αποκαλύπτονται άμεσα...

Σε γενικές γραμμές το customizing δείχνει να εξειδικεύεται ακόμη περισσότερο, προς το καλύτερο όμως. Ο κόσμος συνειδητοποιεί πως για να φτάσεις σε ένα καλό αποτέλεσμα απαιτείται τόσος χρόνος που αν τον αφιέρωνες σε δεύτερη δουλειά θα μπορούσες να έχεις στο τέλος δύο και τρεις μοτοσυκλέτες. Κι επειδή στην υπόλοιπη Ευρώπη εξακολουθεί να είναι εύκολο να βρεις και μία αλλά και δύο δουλειές ή τέλος πάντων πολύ πιο εύκολο από τα ελληνικά δεδομένα, το customizing περνά σιγά – σιγά σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Λιγότερες μοτοσυκλέτες, καλύτερα φτιαγμένες. Υπάρχουν και παραδείγματα που σπάνε τον νέο αυτό κανόνα, όπως το custom CB1000R που είδαμε στην Honda. Πάντα υπάρχει το παράδειγμα που σπάει τον κανόνα, στην περίπτωση της Honda σπάει το μυαλό μας να καταλάβουμε πως δέχτηκε να βάλει κάτι τέτοιο στο περίπτερό της. Μύωπας μαθητευόμενος οξυγονοκολλητής σε παρθενικό ταξίδι με ποντοπόρο πλοίο, έχει κάνει καλύτερη δουλειά με 8 μποφόρ, όταν κλήθηκε να κολλήσει τα στεγανά και του είχαν φύγει και τα γυαλιά, έτσι ιδρωμένος όπως πάλευε στο μισο-πλημμυρισμένο αμπάρι! Αυτό περιγράφει το επίπεδο της ποιότητας της συγκεκριμένης δουλειάς, για την έμπνευση δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς τους ήρθε, μάλλον με πτώση και προσγείωση με το κεφάλι.

το παράδειγμα του αντιθέτου που λέγαμε...

Αφήνοντας πίσω αυτό το παράδειγμα του αντιθέτου, υπάρχουν οι Έλληνες από την Θεσσαλονίκη, οι Adrenaline Junkies που όλα τα custom που έχουν φέρει είναι προσανατολισμένα στην λειτουργική πλευρά και δεν περιορίζονται μονάχα στην εμφάνιση. Εξαιρετικά ποιοτικές δουλειές, σε ένα κλάσμα της τιμής που πιάνουν στην Ευρώπη. Για αυτό και είναι εδώ φυσικά. Στην Ελλάδα πουλάνε πολύ φθηνότερα και πάλι δεν αποφεύγουν το παζάρι. Οι ίδιοι βέβαια δεν αλλάζουν μέρος, από έξω ήρθαν, θα μπορούσαν να συνεχίζουν εκεί που ήταν… Είναι όμως μία γενικότερη τάση, υπάρχουν πολλοί πλέον ανά την Ευρώπη που δεν βάζουν ένα χωνί γιατί είναι όμορφο, δίχως να περάσουν μετά ώρες στο δυναμόμετρο για να βεβαιωθούν πως δουλεύει και καλά.

μελετώντας την δουλειά τους... με τους Adrenaline Junkies...

Αυτό σημαίνει περισσότερη δουλειά στο πρακτικό κομμάτι, που με την σειρά του μειώνει το πλήθος των μοτοσυκλετών και αφήνει και λιγότερο χρόνο για να ασχοληθείς με την εμφάνιση. Πράγματα για τα οποία φωνάζαμε χρόνια τώρα. Το μέλλον των custom μοτοσυκλετών θα μας αποκαλυφθεί καλύτερα τις επόμενες ημέρες που θα μιλήσουμε με περισσότερους εκθέτες και θα συνεχίσουμε πιο διεξοδικά την περιήγηση στην μεγάλη αυτή έκθεση.

Για την ώρα απολαύστε μία σειρά από φωτογραφίες που απαρτίζουν την πιο πλούσια συλλογή φωτογραφιών αυτή την στιγμή!

 

Αναβάτης διένυσε 325.000 χιλιόμετρα σε ένα χρόνο και συγκέντρωσε 130.000 ευρώ για φιλανθρωπικό σκοπό

Κατέρριψε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ!
Cornell
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/9/2026

Ο Patrick Cornell διένυσε 325 χιλιάδες χιλιόμετρα με την Indian Pursuit του, καταρρίπτοντας τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και συγκεντρώνοντας 130.000 ευρώ για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας.

Ο Patrick Cornell, γνωστός με παρατσούκλι «Vroom Old Man», πέρασε 12 μήνες διασχίζοντας τις ΗΠΑ και τον Καναδά με τη μοτοσυκλέτα του, σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει το κοινό και να συγκεντρώσει χρήματα για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας. Η πάθηση αυτή είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή που επηρεάζει τους μυς και άλλα μέρη του σώματος και έχει προσβάλει αρκετά μέλη της οικογένειας της συζύγου του Cornell.

Το ταξίδι αυτό έχει πλέον οδηγήσει σε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ, τα οποία έχουν αναγνωριστεί από το Atlas World Records. Αυτά περιλαμβάνουν τον μεγαλύτερο αριθμό συνεχόμενων ημερών κατά τις οποίες διανύθηκαν τουλάχιστον 1.600 χιλιόμετρα (1.000 μίλια), τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη απόσταση που διανύθηκε σε μία μόνο χώρα πριν από την επιστροφή στο σπίτι και τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη απόσταση που διανύθηκε με μοτοσυκλέτα σε 12 συνεχόμενους μήνες.

Cornell

Το εγχείρημα του Cornell συνδέονταν αρχικά με την 125η επέτειο της Indian Motorcycle, με σχέδιο να διανύσει 125.000 μίλια και να συγκεντρώσει 125.000 δολάρια σε 125 ημέρες. Όταν όμως εκείνος είδε πως η συγκέντρωση χρημάτων δεν προχώρησε τόσο γρήγορα όσο ήλπιζε, αποφάσισε να παρατείνει το project, φτάνοντας τελικά τις 146.000 μίλια σε 146 ημέρες.

Αυτό το επίτευγμα σημειώθηκε παρά το γεγονός ότι ο Cornell υπέστη κάταγμα κλείδας κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Αντί να σταματήσει, συνέχισε και έγραψε τελικά 201.901 μίλια, ως φόρος τιμής στο έτος ίδρυσης της Indian Motorcycle, το 1901. Ο Cornell διένυε κατά μέσο όρο πάνω από 885 χιλιόμετρα μίλια κάθε μέρα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους!

Η μοτοσυκλέτα του, μία Indian Pursuit, τον βοήθησε να πετύχει τον στόχο του. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Cornell χρησιμοποίησε 16 πίσω ελαστικά, 12 μπροστινά ελαστικά, έκανε πέντε αλλαγές φίλτρου καυσίμου και φυσικά πολυάριθμες αλλαγές λαδιού.

Cornell

Η Indian αναφέρει πως στο μακρύ αυτό ταξίδι δεν πειράχτηκαν ο συμπλέκτης και η ντίζα του, ο ιμάντας μετάδοσης κίνησης και η μίζα, ενώ ο κινητήρας PowerPlus 112 και το κιβώτιο ταχυτήτων ολοκλήρωσαν την πρόκληση χωρίς να αναφερθεί καμία βλάβη.

Ο Cornell έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής 130.000 ευρώ για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας και έχει ως στόχο να αυξήσει το συνολικό ποσό στα 170.000 ευρώ.

Και ενώ τα τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και τα 325 χιλιάδες χιλιόμετρα αποτελούν εντυπωσιακά νούμερα, το πιο ενδιαφέρον μέρος της ιστορίας είναι ο πραγματικός σκοπός αυτών των αριθμών. Ο τελικός στόχος του Cornell ήταν η ευαισθητοποίηση του κοινού και η συγκέντρωση χρημάτων για μια πάθηση που παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη εκτός των οικογενειών που την αντιμετωπίζουν.