Μοτοσυκλετιστές: Τρομακτική αύξηση ατυχημάτων σε Αγγλία, Ισπανία & ΗΠΑ, η θέση της Ελλάδας

Μεγάλη αύξηση δείχνουν τα πρώτα στοιχεία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/5/2020

Σημερινή ανακοίνωση της DGT (General Directorate of Traffic) δείχνει τρομακτική αύξηση 41% σε θανάτους μοτοσυκλετιστών τις τελευταίες δέκα ημέρες στην Ισπανία! Αυτό έρχεται να προστεθεί στο τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Αγγλία και σε ένα αντίστοιχο παράδοξο στην Νέα Υόρκη όπου η καραντίνα είναι ακόμη εν ισχύ και οι θάνατοι μοτοσυκλετιστών στους άδειους δρόμους έχει αυξηθεί.

Είχαμε προειδοποιήσει, πριν την καραντίνα, πως θα πρέπει να υπάρχει προσοχή στους δρόμους όταν χαλαρώσουν τα μέτρα, καθώς η αύξηση τροχαίων ατυχημάτων είναι κάτι που περιμέναμε. Δυστυχώς, όπως αναλύσαμε εδώ, τα προβλήματα στους ελληνικούς δρόμους ήταν πολλά και η εικόνα τραγική από τα πρώιμα στοιχεία. Η ΕΛΣΤΑΤ, η ελληνική υπηρεσία στατιστικών, δεν ενημερώνει ανά δεκαημέρο, όπως συμβαίνει στην Ισπανία, αλλά σε μηνιαία βάση, κινούμενη πάντα ένα μήνα μετά.

Έτσι έχουμε τώρα μία εικόνα για τα τελευταία στοιχεία του Μαρτίου, που δείχνουν εντυπωσιακή πτώση των τροχαίων, με 38,5% μείωση στους νεκρούς, 35% μείωση στους βαριά τραυματίες και 44,2% στους ελαφρά. Ακόμη μεγαλύτερη προβλέπεται να φανεί και η μείωση των τροχαίων στην Ελλάδα για τον Απρίλιο όταν και υπήρξε από την αρχή του μήνα καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας.

Από εκεί και πέρα τα πρώτα ανεπίσημα στοιχεία του Μαΐου δείχνουν αύξηση τόσο των τροχαίων, όσο και των ανασφάλιστων οχημάτων στους ελληνικούς δρόμους, όπως είπαμε στον παραπάνω σύνδεσμο. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στις υπόλοιπες χώρες.

Το πρώτο από τα δύο στάδια έναρξης κυκλοφορίας στην Ισπανία μετά την καραντίνα, έδειξε μία μεγάλη αύξηση στα τροχαία με μοτοσυκλέτες.

Εξηγήσαμε στο ΜΟΤΟ πως ακόμη και μετά από μία πολύ μικρή περίοδο μειωμένης κυκλοφορίας, η ταχύτητα αντίδρασης απέναντι στο αναπάντεχο παύει να είναι ίδια. Το μυαλό συνεχίζει να σκέφτεται το ίδιο γρήγορα καθώς η αίσθηση της οδήγησης δεν έχει χαθεί, όπως θα συνέβαινε μετά από μία μεγάλη περίοδο δίχως οδήγηση. Το σώμα όμως αντιδρά σε διαφορετικό χρόνο από πριν, μόλις μερικές ημέρες χωρίς οδήγηση. Κι αυτό συνήθως είναι πιο επικίνδυνο. Διότι δεν αναγνωρίζει κανείς πως οι αντιδράσεις του είναι χειρότερες από πριν.

Μετά την καραντίνα οι οδηγοί τείνουν να προκαλούν περισσότερα ατυχήματα τόσο για τον παραπάνω λόγο, όσο και γιατί κάποιοι που κυκλοφορούσαν συνεχώς τις ημέρες της καραντίνας, συνήθισαν σε άδειους δρόμους που γέμισαν ξαφνικά κι απότομα.

Οι παράνομες αναστροφές ήταν μάστιγα και πριν, έγινε όμως μεγαλύτερη μετά την καραντίνα. Ταυτόχρονα και οι πεζοί είχαν συνηθίσει σε άδεις γειτονιές με μονίμως παρκαρισμένα αυτοκίνητα και τώρα τα αυτοκίνητα αυτά είναι στους δρόμους.

Juan Arredondo for The New York Times

Στην Νέα Υόρκη συγκεκριμένα τα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες μειώθηκαν κατά 51,9% αλλά αυξήθηκε ο αριθμός των νεκρών! Τα στοιχεία της τροχαίας δείχνουν πως υπήρξε άνοδος στην σφοδρότητα των ατυχημάτων κι αυτό γιατί οι Νεοϋορκέζοι μοτοσυκλετιστές που είχαν άδεια κυκλοφορίας και πήγαιναν στην εργασία τους με μοτοσυκλέτα, βρήκαν την ευκαιρία να αναπτύξουν ταχύτητες στους άδειους δρόμους ή έδειξαν χαλάρωση στα αντανακλαστικά τους, εξαιτίας της μειωμένης κίνησης. Αν υπήρχαν αντίστοιχα λεπτομερή στοιχεία για τους μοτοσυκλετιστές και στην Ελλάδα θα έδειχναν την ίδια τάση, σύμφωνα με την εικόνα που είχαμε όλες αυτές τις ημέρες.

Στην περίπτωση της Ισπανίας που κρατά πιο λεπτομερή στοιχεία για τις μοτοσυκλέτες, ο Alvaro Gomez, διευθυντής του DGT, είπε πως από τις 18 έως και 26 Μαΐου, η χαλάρωση των απαγορεύσεων κυκλοφορίας, συνοδεύτηκε με αντίστοιχη αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων στους μοτοσυκλετιστές. Η ανάλυση των ατυχημάτων φανέρωσε πως οι βασικές αιτίες ήταν η παραβίαση των ορίων και η χαλάρωση των αντανακλαστικών και της προσοχής στους δρόμους.

Πρόκειται για γενικευμένη εικόνα λοιπόν, και πρέπει να σταματήσει. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα που οι δρόμοι από μόνοι τους βάζουν παγίδες, πόσο μάλλον όταν η προσοχή μας έχει μειωθεί…

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.