Μοτοσυκλετιστικός δακτύλιος για την ηχορύπανση στην 3η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου

Επηρεάζει πάνω από 16 εκατομμύρια δίκυκλα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/9/2021

Τεράστιο πρόβλημα ηχορύπανσης αντιμετωπίζει η πρωτεύουσα της Ινδονησίας Τζακάρτα, μία μητρόπολη δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων, με συνωστισμό όμως που έρχεται δεύτερος σε ολόκληρο τον κόσμο μετά το μεγαλύτερο πληθυσμιακά μητροπολιτικό Τόκυο.

Η Ινδονησία αποτελεί την 3η μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας, όχι μόνο για τα 110 εκατομμύρια δίκυκλα που έχουν πινακίδες αλλά και για τα πολλά εργοστάσια που λειτουργούν εκεί και προμηθεύουν πολλές ασιατικές και όχι μόνο, χώρες. Το 2018 η πρωτεύουσα είχε 16 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες στο μητρώο της, πράγμα που ξεπερνά τον πληθυσμό της και αντί να δείχνει πως σχεδόν κάθε κάτοικος έχει δύο δίκυκλα, πράγμα που δεν ισχύει, φανερώνει πολύ απλά πως ο μεγάλος συνωστισμός δεν αποτυπώνεται σε καμία απογραφή.

Σε μία περιοχή που είναι το ένα πέμπτο της Αττικής συνωστίζεται πληθυσμός μεγαλύτερος μίας Ελλάδας μιας και έχουμε 16 εκατομμύρια δίκυκλα και περίπου 4 εκατομμύρια αυτοκίνητα που σίγουρα δεν αντιστοιχούν σε 10 εκατομμύρια κατοίκους και από αυτά η συντριπτική πλειοψηφία είναι με παπιά και σκούτερ. Εκτός από το κυκλοφοριακό πρόβλημα που ήδη αντιμετωπίζουν είναι ωστόσο η ηχορύπανση που έχει γίνει αφόρητη σε σημείο που για πρώτη φορά θα επιβάλλουν δακτύλιο.

Η μορφή του δακτυλίου θα είναι όπως την ξέρουμε ήδη από την Ελληνική πρωτεύουσα μόνο που εκεί θα ισχύει για τις μοτοσυκλέτες με σκοπό να κυκλοφορούν κάθε μέρα λιγότερα παπιά και να μειωθεί η ηχορύπανση που οι συνέπιες της έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο και επηρεάζει πολλά εκατομμύρια δίκυκλα, όπως πραγματικότητα είναι και το γεγονός της ηχορύπανσης που οι Έλληνες συγκεκριμένα ανάμεσα στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, μπορούν πολύ καλύτερα να αντιληφθούν το πρόβλημα. Μπορεί οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας στις Άλπεις να είναι κάτι που συζητάμε ως παράδειγμα ηχορύπανσης από τις μοτοσυκλέτες, αλλά αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα που ήδη χρίζει αναγκαίας λύσης. Βέβαια κάθε φορά που θα θίξουμε το θέμα θα βρεθεί και κάποιος να σχολιάσει «αφήστε τα παιδιά» και «μία γκαζιά δεν έβλαψε κανέναν», γιατί πρώτον είναι ένας από αυτούς που δημιουργούν το πρόβλημα κι έπειτα γιατί δεν μπορεί να αντιληφθεί την συνολική εικόνα. Σε κάθε περίπτωση τέτοια σχόλια μπορεί να υπάρχουν και στην ανάρτηση αυτού του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς η συγκεκριμένη επισήμανση είναι γραμμένη πολύ πιο κάτω από τις πρώτες 2-3 γραμμές κειμένου που συνήθως σταματούν να διαβάζουν για το θέμα, όσοι θεωρούν πως δεν υπάρχει πρόβλημα ηχορύπανσης, ή που θεωρούν πως δεν είναι τόσο σοβαρό. Σε κάθε περίπτωση δεν περιμένει κανείς από έναν νεαρό σε ηλικία αναβάτη να αντιληφθεί πως κάνει κάτι παράνομο αγοράζοντας με νόμιμο τρόπο μία εξάτμιση η οποία κάπου με ψιλά γράμματα αναφέρει πως απαγορεύεται η χρήση της στον δρόμο και επιτρέπεται μόνο σε πίστες. Ακόμη κι αν το δει όμως, η ευρεία διαθεσιμότητα δεν τον βοηθά να αντιληφθεί πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί αυτή η παρανομία. Αυτό είναι λάθος της πολιτείας και όχι του τελικού χρήστη που μπορεί να μην έχει κρατήσει ακόμη αγκαλιά ένα μωρό που ξυπνάει και κλαίει σε κάθε πέρασμα παπιού, ούτε έχει προσπαθήσει να ρυθμίσει ακουστικό βαρηκοΐας για το ανέβασμα ανηφόρας με υπερκυβισμένο μονοκύλινδρο και ελεύθερο τελικό. Καταλήγουμε έτσι στην Ελλάδα να έχουμε περισσότερα «αγωνιστικά» παπιά και από την Ινδονησία που έχουν πολυπληθές πρωτάθλημα, χωρίς όμως να είναι μόνο αυτά τα πρόβλημα, ακολουθούν τα σκούτερ και ιδιαίτερα τα μονοκύλινδρα άνω των τριακοσίων κυβικών και τα δικύλινδρα με σχεδόν πεντακόσια κυβικά, με τις μοτοσυκλέτες να συμπληρώνουν το κάδρο. Το ζήτημα της ηχορύπανσης είναι τεράστιο και είναι πρόβλημα για ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και όχι μονάχα της πρωτεύουσας. Στην Ινδονησία είναι κάτι το οποίο τους απασχολεί πολύ καιρό, μέχρι να πάρουν μία τέτοια απόφαση.

Βέβαια, από την στιγμή που η απόκτηση ενός δικύκλου είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, ακόμη και για την Ινδονησία με βασικό μισθό στο μισό που ισχύει για την Ελλάδα, περιμένουν ήδη πως θα αυξηθούν οι πωλήσεις καθώς αρκετοί θα θέλουν να έχουν μονά-ζυγά δίκυκλα, ουσιαστικά μετατρέποντας το μέτρο περισσότερο σε εισπρακτικό. Πάντως γίνονται εκτεταμένοι έλεγχοι και έχουν αυξηθεί τα πρόστιμα για μετατροπές, πριν φτάσουν στο σημείο να επιβάλλουν δακτύλιο στις μοτοσυκλέτες, που σημειώστε πως αποτελούν την πλειοψηφία...

Τουλάχιστον 31 εκατομμύρια ευρώ σε έναν χρόνο από πρόστιμα για κράνος – Παραβάτης ένας στους 10

Η καμπάνια ‘Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους’ συμπλήρωσε έναν χρόνο και η Αστυνομία εξέδωσε τον απολογισμό της
sym ttlbt
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/7/2026

Ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τον Ιούνιο του 2025 και έκτοτε έχει ξεκινήσει ένα σαφάρι μπλόκων και ελέγχων από την Αστυνομία, με τη χρήση κράνους να συνιστά μια ξεχωριστή περίπτωση, καθώς συνοδεύεται από εβδομαδιαία δελτία Τύπου με τα σχετικά ευρήματα.

Κάνοντας λοιπόν τον απολογισμό της, η ΕΛ.ΑΣ. ανακοίνωσε χτες, Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026, πως στη διάρκεια του χρόνου αυτού έγιναν 974.582 έλεγχοι και μέσω αυτών βεβαιώθηκαν 95.603 παραβάσεις για μη χρήση κράνους.

Αυτό σημαίνει πως χοντρικά ένας στους δέκα δεν φορούσε κράνος, το 9,8% για την ακρίβεια.

Η ανάλυση των ευρημάτων μας λέει πως 84.943 παραβάσεις βεβαιώθηκαν σε αναβάτες δικύκλων – με 3.054 εξ αυτών εργαζόμενους ως διανομείς – και άλλες 10.660 αφορούσαν επιβάτες σε δίκυκλα.

Στο άθροισα συγκαταλέγονται και 15.940 αναβάτες ΕΠΗΟ (Ελαφριά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα), για τους οποίους το κράνος είναι επίσης υποχρεωτικό, αλλά το πρόστιμο μόλις 30 ευρώ.

Με έναν απλό υπολογισμό (παραβάσεις επί πρόστιμα, υπολογίζοντας διπλά για τους συνεπιβάτες καθώς πληρώνει πρόστιμο γι’ αυτούς και ο αναβάτης), προκύπτει μια σούμα τουλάχιστον 31.582.700 ευρώ.

Λέμε ‘τουλάχιστον’ διότι δεν αποκλείεται κάποιοι εκ των παραβατών να είναι υπότροποι, κάτι που σημαίνει πως τα πρόστιμα γι’ αυτούς θα είναι πολύ αυστηρότερα. Θυμίζουμε πως βάσει του νέου ΚΟΚ, η πρώτη υποτροπή επισύρει χίλια ευρώ πρόστιμο, ενώ από τη δεύτερη και μετά πέφτουν διχίλιαρα.

Για κάθε μια από τις δεκάδες χιλιάδες παραβάσεις αυτές, οι αναβάτες έχασαν και το δίπλωμα οδήγησής τους για 30 μέρες, ενώ σε περιπτώσεις υποτροπής το διάστημα αυτό πολλαπλασιάζεται σε έξι μήνες για την πρώτη και έναν χρόνο για κάθε επόμενη. Μάλιστα από την πρώτη υποτροπή απαιτείται επανάληψη εκπαίδευσης και εξέτασης για να επιστραφεί το δίπλωμα, αυξάνοντας κι άλλο τη λυπητερή.

Από τα εβδομαδιαία δελτία Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. μπορούμε ακόμη να δούμε πως υπάρχει μια ελαφρά περιοδική διακύμανση που δίχως άλλο συνδέεται με την εποχή του χρόνου, αλλά και την εκάστοτε συγκυρία (λ.χ. γιορτές και αργίες).

Ο αριθμός των αστυνομικών ελέγχων ακολουθεί μια ανάλογη διακύμανση, καθώς τον Χειμώνα έχουμε κατά μέσο όρο 15 με 16.000 ελέγχους, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες ο αριθμός αυτός ξεπερνά με συνέπεια τους 20.000.

Έτσι το ποσοστό παραβατών ανά ελέγχους επιδεικνύει μια σχετική σταθερότητα, κυμαινόμενο μεταξύ 6 και 10%, με τις μεγαλύτερες τιμές να σημειώνονται τους ζεστούς μήνες του χρόνου και τις μικρότερες τους κρύους.