MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.

Η Kawasaki κατασκευάζει την μεγαλύτερη μονάδα υγροποίησης υδρογόνου - 50 τόνοι την ημέρα!

Μπήκε το τελευταίο σκαλί για την δημιουργία εφοδιαστικής αλυσίδας
Η Kawasaki κατασκευάζει την μεγαλύτερη μονάδα υγροποίησης υδρογόνου - 50 τόνοι την ημέρα!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2026

Η Kawasaki Heavy Industries, Ltd. ανακοίνωσε την έναρξη κατασκευής μιας μονάδας υγροποίησης υδρογόνου στον τερματικό σταθμό Kawasaki LH2 Terminal πάνω στο τεχνικό νησί του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού Ogishima, έξω ακριβώς από την ομώνυμη πόλη Kawasaki στην Kanagawa.

Η πόλη Kawasaki είναι η 9η μεγαλύτερη πόλη της Ιαπωνίας, μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Τόκυο, από το κέντρο του οποίου απέχει 30 χιλιόμετρα και ταυτόχρονα είναι μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές πόλεις του κόσμου.

Το νέο εργοστάσιο έχει δυνατότητα υγροποίησης 50 τόνων την ημέρα, που είναι μία σημαντική ποσότητα, συντρίβοντας το ρεκόρ της μεγαλύτερης δυναμικότητας που έχει ανακοινωθεί μέχρι σήμερα στην Ιαπωνία, η οποία φτάνει μόλις τους 15 τόνους ημερησίως. Η ολοκλήρωση του εργοστασίου έχει οριστεί στο τέλη του 2028 όπου αμέσως μετά θα ξεκινήσει μία περίοδος δοκιμών και ελέγχων βάση των οποίων αναμένεται να ξεκινήσει την εμπορική του λειτουργία το αργότερο μέχρι το 2030.

Η Ιαπωνία πιστεύει πολύ στο υδρογόνο ως εναλλακτικό τρόπο μεταφοράς ενέργειας. Με έμφαση στην μεταφορά. Όπως είχα γράψει στο MOTO το 2008, σχεδόν 20 χρόνια πριν, το υδρογόνο μπορεί να γίνει ένα νέο ενεργειακό νόμισμα σε μία κοινωνία που έχει κάνει την μετάβαση από το πετρέλαιο και αυτή την στιγμή, είναι το μόνο που μπορεί να εξασφαλίσει πως οι μοτοσυκλέτες του μέλλοντος θα είναι πολύ κοντά σε αίσθηση με αυτές που χρησιμοποιούμε τώρα. Καθότι το υδρογόνο μπορεί να γίνει εναλλακτικό καύσιμο πέρα από την χρήση του σε κυψέλες.

Η έμπρακτη στήριξη της Ιαπωνίας στο υδρογόνο εντοπίζεται στην ανάπτυξη του NEDO που σημαίνει: Οργανισμός Ανάπτυξης Νέας Ενέργειας και Βιομηχανικής Τεχνολογίας. Ο NEDO έχει ως επίκεντρο την ανάπτυξη εμπορικά εκμεταλλεύσιμης αλυσίδας εφοδιασμού υγροποιημένου υδρογόνου έχοντας ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια τις δοκιμές για να φτάσει σε αυτό το στάδιο απόδοσης. Η εταιρεία που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή του εργοστασίου είναι η JSE (Japan Suiso Energy, Ltd) στην οποία έχει επενδύσει η Kawasaki.

Η υγροποίηση του υδρογόνου είναι ενεργοβόρα και εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία όταν μιλάμε για τόσο μεγάλες ποσότητες. Είναι όμως και η μόνη λύση για την μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων: Όταν το υδρογόνο ψύχεται στους -253°C και υγροποιείται, ο όγκος του συρρικνώνεται περίπου στο 1/800 της αέριας μορφής του. Αυτό είναι ένα τεράστιο κέρδος για την αποθήκευση και μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων σε μεγάλες αποστάσεις. Το πρόβλημα είναι πως χρειάζεται εξίσου πολύπλοκα καράβια.

Για αυτό και η Kawasaki πρώτα ξεκίνησε την κατασκευή ενός τάνκερ που θα μπορούσε να μεταφέρει το υδρογόνο διατηρώντας το στην υγρή του μορφή, χωρίς ακόμη να έχει φτάσει στο επίπεδο να μπορεί να παράγει τις ποσότητες που χρειάζεται για την πλήρωσή του!

Για τον περισσότερο κόσμο η Kawasaki είναι ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών, μόνο που αυτό δεν αποτελεί παρά το ελάχιστο, κυριολεκτικά το μικρότερο κομμάτι από τον τεράστιο κύκλο εργασιών του ομίλου. Από τρένα, εμπορικά πλοία, δορυφόρους και πυραύλους, μέχρι ρομπότ για γραμμές παραγωγής άλλων εργοστασίων και εξειδικευμένες εργαλειομηχανές η Kawasaki είναι μία τεράστια εταιρεία. Για αυτό τον λόγο και η Ιαπωνική κυβέρνηση την σταμάτησε από το να αναπτύξει το δικό της αυτοκίνητο πριν από τέσσερις δεκαετίες, δίνοντας το δικαίωμα αυτό στην Yamaha. Είναι όμως άλλο κομμάτι της ιστορίας αυτό. Κρατήστε πως η Kawasaki είναι ο κατάλληλος για να λύσει τα τεράστια προβλήματα που έχει το υδρογόνο, όταν είναι να χρησιμοποιηθεί εμπορικά ως καύσιμο.

Έχοντας λύση την μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων και ενώ είναι κοντά να λύσει οριστικά και την αποθήκευσή τους, η Kawasaki εργάζεται πάνω στον τρόπο χρήσης του υδρογόνου ως καύσιμου σε κινητήρες εσωτερικής καύσης εδώ και πολλά χρόνια, με καλύτερη απόδειξη το παρακάτω video από μία πολύ απαιτητική μοτοσυκλέτα ως προς την τροφοδοσία της που εδώ και τρία χρόνια δοκιμάζεται σε Ευρωπαϊκό έδαφος.

Άρα το μεγαλύτερο αγκάθι στην αλυσίδα: Παραγωγή, Μεταφορά, Αποθήκευση, Πώληση Λιανικής, δεν είναι το τελευταίο στάδιο, αλλά το πρώτο. Και δεν σκοντάφτει στον τρόπο, αλλά στο μέγεθος της παραγωγής.

Για αυτό και η σημερινή της ανακοίνωση επικεντρώνεται στο μεγαλύτερο επίτευγμα μέχρι στιγμής, στον νέο Υγροποιητή. Για να μπορέσει να ανταποκριθεί στην διατήρηση ενός ακραίου κρυογονικού περιβάλλοντος, που απαιτεί η υγροποίηση του υδρογόνου, έχει νέας σχεδίασης εναλλάκτες θερμότητας, στροβίλους εκτόνωσης, πολύπλοκες σωληνώσεις και βαλβίδες, όλα τους βασισμένα σε νέες τεχνολογίες της Kawasaki που μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αλλού.

Δεδομένης της τεράστιας στρατηγικής του σημασίας, ο Υγροποιητής έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μία από τις τεχνολογίες-κλειδιά στη Στρατηγική Ανάπτυξης της Ιαπωνίας, με τη μονάδα να υπόσχεται την υψηλότερη απόδοση υγροποίησης παγκοσμίως στην κατηγορία της. Η εθνική στρατηγική της Ιαπωνίας περιλαμβάνει 17 τομείς, η υγροποίηση του υδρογόνου είναι ένας από αυτούς τους τομείς και στο κέντρο της εθνικής αυτής στρατηγικής τοποθετείται το νέο εργοστάσιο της Kawasaki. Αυτό σημαίνει πως ο Όμιλος υποστηρίζεται στο εγχείρημα αυτό από το Ιαπωνικό κράτος.

Η Kawasaki κατασκευάζει την μεγαλύτερη μονάδα υγροποίησης υδρογόνου - 50 τόνοι την ημέρα!

Η τεχνογνωσία αυτή, μοναδική στον κόσμο δεν προέκυψε χθες. Ήδη από το 2013, η Kawasaki είχε εξελίξει ένα πρωτότυπο του Υγροποιητή βασισμένο σε δικές της, τεχνολογίες που ανέπτυξε εσωτερικά ενώ προχώρησε και στον πρώτο του είδους του που κατασκευάστηκε ποτέ στην Ιαπωνία. Το 2020, η Kawasaki έγινε ο πρώτος Ιάπωνας κατασκευαστής που έβγαλε στην παραγωγή έναν υγροποιητή υδρογόνου, με δυνατότητα 5 τόνων την ημέρα. Οι πέντε τόνοι την ημέρα έμοιαζαν αδύνατο επίτευγμα πριν από το 2010 και πλέον μέσα σε μία εξαετία έχει τον τρόπο να δεκαπλασιάσει αυτή την ποσότητα, ξεκινώντας την κατασκευή της!

Kawasaki: Κατασκευάζει το πρώτο τάνκερ υγροποιημένου υδρογόνου! Το τεράστιο όφελος για το μέλλον της μοτοσυκλέτας

Κομμάτι του μυστικού της Kawasaki στην παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων υδρογόνου είναι πως συνδύασε την τεχνογνωσία της στις κρυογονικές εφαρμογές με την τεχνολογία τουμπινών υψηλής ταχύτητας που έχει χτίσει μέσα από την εξέλιξη αεροστροβίλων και κινητήρων jet για αεροσκάφη. Εξαιτίας αυτής της τεχνογνωσίας άλλωστε, κατάφερε να φέρει στην παραγωγή και την μόνη υπερτροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα που υπάρχει αυτή την στιγμή την H2 στις διάφορες εκδόσεις.

Αυτό το τεχνολογικό πάντρεμα είναι πίσω από την εκτόξευση της απόδοσης που με την σειρά της έχει στόχο να ρίξει το κόστος σε όλο το μήκος της αλυσίδας. Το μικρό κόστος παραγωγής είναι ο μόνος τρόπος να πετύχει εμπορικά το υδρογόνο, αφού λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματα για τα οποία παλεύει.

Το νέο εργοστάσιο σε αυτό αποσκοπεί. Έχοντας το βλέμμα στην παγκόσμια ζήτηση, αλλά και στις παραδόσεις από μεγάλες χώρες παραγωγής όπως η Αυστραλία και η Μέση Ανατολή, η Kawasaki αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο για περαιτέρω αύξηση της κλίμακας στο μέλλον.

Δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό, παρότι σηκώνει το κύριο βάρος της εξέλιξης της αλυσίδας παραγωγής, μεταφοράς και αποθήκευσης, η Yamaha στηρίζει έμπρακτα το κομμάτι της εμπορικής εκμετάλλευσης σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, όπως και η Honda. Μόλις ολοκληρωθεί η κατασκευή του εργοστασίου και ξεκινήσει η λειτουργεία του, η περαιτέρω έρευνα και εξέλιξη θα βασιστεί αποκλειστικά στην μείωση του κόστους και στην αξιοπιστία της αποθήκευσης και μεταφοράς.

Τα πράγματα αποκτούν μία άλλη διάσταση, όταν τα δει κανείς από την άλλη μεριά, την μεριά της Πολιτείας, όπου η βοήθεια και η αρωγή στην Kawasaki δεν γίνονται για λόγους γοήτρου αλλά γιατί πάνω στο υδρογόνο βασίζουν μια ουδέτερη από πετρέλαιο κοινωνία, με στόχο να διασφαλίσουν της ενεργειακή ανεξαρτησία της Ιαπωνίας.