MV Agusta προσαρμόζει τα δεδομένα της

Δεν πτοείται απ’ τον κορωνοϊό

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Μπορεί αυτή τη στιγμή η MV Agusta, όπως και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά εργοστάσια, να μην λειτουργούν λόγω της πανδημίας, όμως η ιστορική εταιρεία απ’ το Varese δεν πτοείται. Το αντίθετο μάλιστα, καθώς μέσα απ’ τις αντίξοες συνθήκες ωθείται ταχύτερα στο να εξελιχθεί, όπως φιλοδοξεί ο Timur Sardarov, απ’ τη στιγμή που η εταιρεία ήρθε στα χέρια του το 2016. Αρχικά, είχε προχωρήσει στην αναδιάρθρωση του επίσημου δικτύου της MV Agusta, με τη δημιουργία νέων καταστημάτων αλλά και τον εκσυγχρονισμό των μεθόδων παραγγελίας μέσα απ’ την διαδικτυακή πλατφόρμα. Επίσης, μέσα από στρατηγικές κινήσεις, όπως η συνεργασία του εργοστασίου απ’ το Varese με την Loncin για τη δημιουργία μιας σειράς μικρού κυβισμού μοτοσυκλετών, αλλά και η πρόσληψη έμπειρων ανθρώπων όπως του Enrico Pellegrino για τη θέση του Head of Business & Network Development, οδεύει ξεκάθαρα σε ένα καλύτερο αύριο. Βασική προϋπόθεση βέβαια για ένα λαμπρό μέλλον, είναι να μην στερέψουν τα κεφάλαια και να αυξηθούν οι δυνατότητες της ετήσιας παραγωγής μοτοσυκλετών του εργοστασίου.

Αυτό ακριβώς είναι και το βήμα που πραγματοποιεί αυτή τη δύσκολη στιγμή η MV Agusta. Ένα μεγάλο μέρος των υπαλλήλων της εργάζεται απ’ το σπίτι, ενώ οι αποθήκες με τα εξαρτήματα των μοντέλων δουλεύουν στο κόκκινο, ούτως ώστε να καλύψουν τη ζήτηση της παγκόσμιας αγοράς. Με το lockdown των εγκαταστάσεων λόγω του κορωνοϊού, δεν έγιναν μόνο οι απαραίτητες απολυμάνσεις αλλά και αναδιάρθρωση του εργασιακού χώρου, καθώς και των διαδικασιών παραγωγής. Στόχος της εταιρείας είναι να φτάσει την παραγωγή από τις 5.000 μονάδες το χρόνο στις 25.000 μέσα σε λίγα χρόνια.

Αυτή τη στιγμή οι εγκαταστάσεις στο Varese είναι έτοιμες να υποδεχτούν πίσω το προσωπικό και έχουν αναπροσαρμοστεί φυσικά στα νέα δεδομένα, με σημεία ελέγχου της θερμοκρασίας των υπαλλήλων, τα απαραίτητα αποθέματα σε μάσκες και αντισηπτικά και με την απαραίτητη αναδιάρθρωση των γραμμών παραγωγής. Αντίστοιχα το ίδιο έχει γίνει και με τα γραφεία της εταιρείας.

Σε δηλώσεις του o CEO της MV Agusta, Timur Sardarov, ανέφερε: “Δεν είναι η ώρα για ντροπές, πρέπει να αποδεχτούμε τις αλλαγές και να δώσουμε το 100% ώστε να χτίσουμε ένα νέο μέλλον για την βιομηχανία μας και την κοινωνίας της, διατηρώντας ή ακόμη και αυξάνοντας τον αριθμό του προσωπικού! Αν αληθεύει το γεγονός ότι θα έρθουμε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις και παραμέτρους που επηρεάζουν την κοινωνία μας, θα πρέπει να παραμείνουμε γενναίοι και να μην σταματήσουμε να πιστεύουμε στις δυνατότητές μας. Είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση. Αυτή τη στιγμή δημιουργούμε τις καλύτερες και πιο όμορφες μοτοσυκλέτες στον κόσμο και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ίσως με έναν διαφορετικό τρόπο από ‘δω και στο εξής, με μεγάλη αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα. Πραγματοποιούμε ήδη τις αναγκαίες επενδύσεις που θα μας επιτρέψουν να απευθυνθούμε σε ένα νέο κοινό αναβατών αλλά και σε νέες αγορές όπως σχεδιάζαμε εξ αρχής. Επιπρόσθετα, η παραγωγή των premium μοτοσυκλετών μας θα επηρεαστεί ελάχιστα, συγκριτικά με τις άλλες πλατφόρμες μας. Ακόμη, η μοτοσυκλέτα αποτελεί εξ ορισμού τη πεμπτουσία της ατομική μετακίνησης, είναι ένα σύμβολο ελευθερίας και φυσικά αποτελεί μια ταχύτατη και ευέλικτη εναλλακτική της μαζικής μεταφοράς. Και όλα αυτά αποτελούν ένα επιπλέον λόγο για να είμαστε αισιόδοξοι αυτούς τους δύσκολους καιρούς.”

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!