MV Agusta Superveloce 1000 - Πρώτη φωτογραφία του μοντέλου παραγωγής

Αρχικά θα κυκλοφορήσει σε έκδοση περιορισμένης παραγωγής Serie Oro
MV Agusta Superveloce 1000
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/2/2024

H MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην EICMA 2022, ενώ τώρα βλέπουμε την πρώτη φωτογραφία από την έκδοση παραγωγής η οποία κατατέθηκε από τους Ιταλούς για την έγκριση τύπου της μοτοσυκλέτας που θα κυκλοφορήσει στα τέλη του 2024.

Η συγκεκριμένη έγκριση τύπου κατατέθηκε στην Αυστραλία, περιλαμβάνοντας τεχνικές λεπτομέρειες και φωτογραφίες χαμηλής ανάλυσης μιας μαύρης Superveloce 1000, η οποία παρόλο που στα χαρτιά αναφέρεται ως η περιορισμένης παραγωγής Serie Oro, μοιάζει περισσότερο με την έκδοση βάσης που θα κυκλοφορήσει αργότερα.

Στην καρδιά της μοτοσυκλέτας βρίσκουμε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα των 998 κ.εκ. που χρησιμοποιείται στις Brutale 1000 και Rush, με ίδια απόδοση 205 hp / 13.000 rpm. Ίδιο είναι και το πλαίσιο, με απαράλλαχτο μεταξόνιο. Η εμφάνιση βέβαια αλλάζει δραματικά με το ρετρό φαίρινγκ, με τη μοτοσυκλέτα να μοιάζει ελαφρώς ως τον απόγονο της F4 που βγήκε εκτός παραγωγής το 2018.

MV Agusta Superveloce 1000

Το τιμόνι είναι τύπου κλιπ-ον και μαζί με τα ψηλά τοποθετημένα μαρσπιέ -για να μη βρίσκουν κάτω στις μεγάλες κλίσεις- προέρχονται από την RR έκδοση της Brutale 1000.

MV Agusta Superveloce 1000

Οι τέσσερις “κάνες” των εξατμίσεων βγαίνουν κάτω από τη σέλα του συνεπιβάτη, φέρνοντας στο μυαλό την original F4 δια χειρός Tamburini. Το βάρος ανακοινώνεται στα 206,8 kg, με υγρά, 10,8 κιλά περισσότερα από τις Brutale 1000 / 1000 RR και Rush με “φταίχτη” το φαίρινγκ. Στα υπόλοιπα τεχνικά χαρακτηριστικά το πλάτος ανακοινώνεται στα 894 mm, ελαφρώς αυξημένο μάλλον χάρη στα αεροδυναμικά βοηθήματα (φτεράκια) στο μπροστινό μέρος του φαίρινγκ.

Στην έγκριση τύπου αναφέρεται πως η Superveloce 1000 Serie Oro θα βγει στην παραγωγή στα τέλη του 2024, ενώ το πιθανότερο είναι πως θα την ακολουθήσει μια πιο οικονομική έκδοση μαζικής παραγωγής.

Superveloce

Τα στοιχεία που δείχνουν πως η φωτογραφία της έγκρισης τύπου μάλλον αφορά στην φθηνότερη έκδοση είναι το μαύρο χρώμα, που διαφέρει από την κόκκινη-ασημί διχρωμία του concept bike που είχαμε δει στο σαλόνι του Μιλάνου, ενώ διαφορετικές είναι και οι εννιάμπρατσες ζάντες -που έχουμε δει και στην Brutale 1000 RR, από τις πεντάμπρατσες της μοτοσυκλέτας της EICMA με το υπέροχο και ιδιαίτερο design. Από την άλλη, η μοτοσυκλέτα της φωτογραφίας διατηρεί τις αναρτήσεις της Ohlins και τα φρένα της Brembo που είχαμε συναντήσει στο concept μοντέλο.

Superveloce

Δυο ακόμα διαφορές εντοπίζονται στην μαύρη σουέτ σέλα του αναβάτη, που δεν θυμίζει την δίχρωμη σέλα της Serie Oro, ενώ στη φωτογραφία της έγκρισης τύπου υπάρχει και -άσχημη- σέλα συνεπιβάτη, ενώ στη χρυσή σειρά η μοτοσυκλέτα ήταν μονόσελη. Στον εξοπλισμό δρόμου περιλαμβάνονται καθρέπτες που εδράζονται στα άκρα του τιμονιού, και βάση αριθμού κυκλοφορίας στο ψαλίδι. Ίδια παραμένουν τα αεροδυναμικά καλύμματα στους δίσκους των φρένων μπροστά, ενώ στα στοιχεία που κάνουν τη μοτοσυκλέτα να εντυπωσιάζει περιλαμβάνονται το μονόμπρατσο ψαλίδι, ο ρετρό προβολέας, και το κτηνώδες πάχος του ανεστραμμένου πιρουνιού

Ανοίγει για το κοινό το FIM Racing Motorcycle Museum

Το Μουσείο Αγωνιστικής Μοτοσυκλέτας της FIM στην Ελβετία ανοίγει τις πύλες του για το κοινό στις 18 Φεβρουαρίου 2026
FIM Racing Motorcycle Museum
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/2/2026

Το κτήριο που στέγαζε ως πρόσφατα το στρατηγείο της FIM στην πόλη Mies της Ελβετίας έχει μετατραπεί πλέον σε ένα μοναδικό μουσείο, το FIM Racing Motorcycle Museum (RMM), το οποίο εγκαινιάστηκε με πάσα επισημότητα την ημέρα της τελετής 2025 FIM Awards Ceremony τον περασμένο Δεκέμβρη.

Στους χώρους του ο επισκέπτης μπορεί να δει από κοντά μοτοσυκλέτες που έγραψαν ιστορία στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα της FIM, συναντώντας θρύλους όπως την AJS Porcupine με την οποία ο Leslie Graham κατέκτησε το 1949 το παρθενικό πρωτάθλημα FIM Grand Prix 500cc, την περίφημη Honda RC166 του Mike Hailwood από το 1967 ή την Kawasaki Ninja ZX-10R του 2016 με την οποία ο Jonathan Rea κατέκτησε τον δεύτερο από τους έξι τίτλους WorldSBK που κατέχει.

Η εκτός δρόμου πτέρυγα περιλαμβάνει ιστορικές μοτοσυκλέτες όπως την BMW R80 G/S με την οποία θριάμβευσε το 1981 στο Paris-Dakar ο Hubert Auriol, την πρωτότυπη Beta Zero του Jordi Tarres από το 1989, τη Yamaha YZ450F του Stefan Everts με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα FIM MX1 το 2006 και την εξαιρετικά εξειδικευμένη Zaeta DT450RS με την οποία ο Francesco Cecchini πήρε τον τίτλο στο FIM Flat Track World Championship το 2019.

Στα εκθέματα του RMM περιλαμβάνονται και πρωταθλήτριες μοτοσυκλέτες σπουδαίων θρύλων του παρόντος, όπως οι Marc Marquez (MotoGP), Toprak Razgatlioglu (WSBK), Toni Bou (TrialGP), Daniel Sanders (World Rally-Raid), Josep Garcia (EnduroGP), Bartosz Zmarzlik (Speedway) and Romain Febvre (MXGP).

Το μουσείο έχει οργανωθεί γύρω από τρεις κεντρικούς πυλώνες: Heroes (ήρωες), Technologies (τεχνολογίες) και From Race to Road (από τον αγώνα στον δρόμο), προσφέροντας στον επισκέπτη την ευκαιρία να εξερευνήσει τα πρόσωπα και τις καινοτομίες που έδωσαν στους αγώνες μοτοσυκλέτας τη μορφή που έχουν σήμερα.

Στο RMM ο επισκέπτης θα βρει ακόμη το Paddock Café, ένα ιδανικό σημείο συναντήσεων αλλά και για παρακολούθηση αγώνων σε μεγάλη οθόνη, καθώς και τη Simulator Zone για να ζήσει εικονικά τη συγκίνηση ενός αγώνα Motocross ή Ταχύτητας.

Το FIM Racing Motorcycle Museum βρίσκεται στην ελβετική πόλη Mies, στην οδό Route de Suisse 11b, εύκολα προσβάσιμο με μια μικρή διαδρομή με τρένο από τη Γενεύη. Οι ώρες λειτουργίας του για το κοινό είναι από 10 το πρωί ως 6 το απόγευμα, από Τετάρτη ως Κυριακή.