Νεκροταφεία superbike έξω από Ινδικά αστυνομικά τμήματα

Σκουριάζουν sport μοτοσυκλέτες στην Ινδία μετά από πρόστιμα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/8/2021

Η Ινδία είναι τα τελευταία χρόνια η μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας του κόσμου έχοντας ξεπεράσει την Κίνα για μερικά εκατομμύρια καινούρια δίκυκλα, με την Bajaj και την Hero να διαδέχονται η μία την άλλη στην θέση του κατασκευαστή με την μεγαλύτερη παραγωγή σε αριθμούς μονάδων.

Εδώ και δεκαετίες η Πολιτεία εκεί έχει θεσπίσει ιδιαίτερα ακριβή φορολογία για κάθε μοτοσυκλέτα που δεν κατασκευάζεται στην Ινδία προστατεύοντας έτσι την εγχώρια βιομηχανία και ταυτόχρονα περιορίζοντας και τις επιλογές που έχει κανείς στην διάθεσή του. Όπως εξηγούν παράγοντες της αγοράς, οι ακριβές sport μοτοσυκλέτες είναι μακριά από τις δυνατότητες της συντριπτικής πλειοψηφίας, οπότε το παράπονο ορισμένων που θα μπορούσαν να τις αγοράσουν σε κανονική τιμή, αν αυτή δεν διαμορφωνόταν διπλάσια και τριπλάσια, καταλήγει να ξεφεύγει της προσοχής.

Κάπως έτσι έφτασε να εντατικοποιηθεί η παράνομη εισαγωγή τους από άλλες χώρες ή και απευθείας από την Ιαπωνία, κυκλοφορώντας στους δρόμους είτε χωρίς, είτε με πλαστές πινακίδες. Όλα αυτά τα χρόνια γινόντουσαν κατασχέσεις, τα τελευταία όμως αυτές έχουν εντατικοποιηθεί με τους ιδιοκτήτες τους να καλούνται να πληρώσουν τόσο τον εκτελωνισμό, όσο και το αυστηρό πρόστιμο για να πάρουν πίσω την supersport μοτοσυκλέτα τους. Αυτό το χρηματικό σύνολο ξεπερνά πολλαπλάσιες φορές την αξία της μοτοσυκλέτας κι έτσι στην πράξη όποιος δει την μοτοσυκλέτα του να κατάσχεται, την αποχαιρετά και τελείως.

Το αποτέλεσμα είναι να βλέπει κανείς έξω από αστυνομικά τμήματα να συσσωρεύονται supersport και superbike μοτοσυκλέτες που σαπίζουν στον ήλιο. Ξόδεψαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ρούπιες για να τις αποκτήσουν, γνωρίζοντας το ρίσκο που έπαιρναν εκείνη την στιγμή και ολοένα και περισσότεροι τις βλέπουν πλέον να μαζεύουν σκόνη στο τμήμα της γειτονιάς τους.

Οι φωτογραφίες έρχονται από την περιοχή Andheri στα δυτικά περίχωρα της Mumbai και είναι ενδεικτικές μίας γενικότερης εικόνας. Μπορεί κανείς να δει Yamaha FZ1, Honda CBR 600RR 'Konica Minolta', Honda CBR 1000RR 'Fireblade', Kawasaki Ninja ZX-10R, Honda Hornet κ.α. Ενώ σε αποθήκη λίγο πιο κάτω μπορεί να δει Suzuki Hayabusa και Yamaha YZF-R6 που δεν εισαγόταν στην Ινδία. Παρόλο που υπάρχει εργοστάσιο στην Ινδία που συναρμολογεί Hayabusa για να μην υπόκεινται σε υπερβολικούς δασμούς, και που μάλιστα δεν είχε σταματήσει την παραγωγή του όλο αυτό το διάστημα που σταμάτησαν οι πωλήσεις στην Ευρώπη και έβλεπε κανείς ελλιπώς ενημερωμένα δημοσιεύματα να γράφουν για διακοπή της παραγωγής, η Hayabusa στην Ινδία ήταν και πάλι ακριβότερη εξαιτίας πρόσθετης φορολογίας για τον κυβισμό της. Το αποτέλεσμα ήταν να κυκλοφορούν πολλές με πλαστές πινακίδες, ακόμη και replica με εκπληκτική προσομοίωση της εμφάνισης αλλά κινητήρα 150 κυβικών… Από πλευρά τους, οι αρχές θέλουν να εντατικοποιήσουν ακόμη περισσότερο τους ελέγχους και σχεδιάζουν να λύσουν το πρόβλημα της συσσώρευσης στα αστυνομικά τμήματα, στέλνοντας τις μοτοσυκλέτες για ανακύκλωση υλικών σε κάποια από τα πολλά εργοστάσια που υπάρχουν στην Ινδία για αυτό το σκοπό.

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;