Νέο επάγγελμα: "Ανταλλακτικατζής"

Θες ανταλλακτικά; Θα σου φτιάξω τώρα εγώ!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/7/2017

Πριν μερικές δεκαετίες κάθε χωριό είχε και έναν πεταλωτή που κατασκεύαζε και επιδιόρθωνε τα πέταλα των αλόγων, των μουλαριών και των γαϊδουριών. Επίσης κάθε γειτονιά στις πόλεις είχε κι από έναν τσαγκάρη που επιδιόρθωνε τα παπούτσια των ανθρώπων. Όμως η αλλαγή των μέσων μετακίνησης από το ευρύ κοινό και η ραγδαία πτώση των τιμών στα καινούρια παπούτσια, οδήγησαν στον αφανισμό αυτών των δημοφιλών επαγγελμάτων, περιορίζοντάς το σε ένα πολύ μικρό και άκρως εξειδικευμένο πεδίο δράσης. Το ίδιο φαίνεται ότι θα συμβεί και με τις αποθήκες ανταλλακτικών και γενικά με τον τρόπο που γίνεται το εμπόριό τους σήμερα. Αιτία θα είναι η αλματώδη τεχνολογική εξέλιξη των 3D εκτυπωτών και οι τεράστιες επενδύσεις που γίνονται σε αυτόν τον τομέα από τις άμεσα εμπλεκόμενες εταιρείες του κλάδου της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Γιατί έχουν πέσει με τα μούτρα στην τεχνολογία των 3D εκτυπωτών; Διότι η διαχείριση του τομέα των ανταλλακτικών για τα οχήματά τους κοστίζει τεράστια ποσά, τόσο για τους ίδιους όσο και για τους πελάτες τους, χωρίς να έχει κέρδος κανένας από τους δύο.

Αν καταλάβεις γιατί τα ανταλλακτικά είναι τόσο ακριβά, τότε θα καταλάβεις και γιατί τα εργοστάσια ψάχνουν για λύσεις. Για όσους δεν έχουν καμία εργασιακή σχέση ή προσωπική εμπειρία από τον τομέα του εμπορίου, πιστεύουν βλακωδώς ότι τα ανταλλακτικά είναι ακριβά επειδή οι έμποροι και οι αντιπροσωπείες βγάζουν τρελό κέρδος. Όντως το περιθώριο κέρδους στα ανταλλακτικά είναι πολύ μεγάλο και συνήθως η τιμή λιανικής είναι τρεις, τέσσερις ή και πέντε φορές μεγαλύτερη από την τιμή χοντρικής. Υπάρχει όμως λόγος γι΄αυτό και δεν είναι η αισχροκέρδεια (τουλάχιστον όχι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων). Η αποθήκευση των ανταλλακτικών έχει κόστος, αφού χρειάζεσαι εγκαταστάσεις και ανθρώπους. Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ένα μεγάλος μέρος από αυτά μένει απούλητο για χρόνια. Για παράδειγμα μπορεί να πουλήσεις τέσσερα δεξιά κόκκινα φαίρινγκ ενός μοντέλου αλλά κανένα αριστερό. Αν έχεις στις αποθήκες σου για πέντε ή δέκα χρόνια απούλητα αυτά τα φαίρινγκ, είναι περίπου 4.000 ευρώ που έχεις καταθέσει σε μια τράπεζα, η οποία δεν σου δίνει τόκους και δεν σε αφήνει να πάρεις τα λεφτά σου πίσω! Για να είναι βιώσιμη μια επιχείρηση, αυτά τα 4.000 ευρώ έπρεπε να τα “μοιράσει” στις τιμές των υπόλοιπων ανταλλακτικών που πουλούσε. Δηλαδή αγόραζες μια μανέτα φρένου και μέσα στα 40 ευρώ ήταν και 3 ευρώ από τα απούλητα φαίρινγκ.

Η τακτική που ακολουθούσαν οι αντιπροσωπείες μέχρι σήμερα ήταν να έχουν στοκ μόνο τα ανταλλακτικά με υψηλή κατανάλωση και τα υπόλοιπα να είναι διαθέσιμα κατόπιν παραγγελίας. Φυσικά αυτό είχε πολλές φορές ως αποτέλεσμα εκνευριστικά μεγάλες καθυστερήσεις. Τα τελευταία χρόνια, κυρίως οι Ευρωπαϊκές εταιρείες και ακολούθησαν ορισμένες ιαπωνικές, ανέπτυξαν δικά τους συστήματα μηχανοργάνωσης, ώστε κάθε επίσημος αντιπρόσωπος και κατ΄επέκταση κάθε τοπικό κατάστημα να έχει άμεση πρόσβαση στις κεντρικές αποθήκες ανταλλακτικών του εργοστασίου. Με αυτό τον τρόπο, η ανάγκη για διατήρηση τεράστιων στοκ ανταλλακτικών σε κάθε μία χώρα ξεχωριστά, περιορίστηκε στο ελάχιστο. Μέσα σε τρεις ή τέσσερις εργάσιμες ημέρες, οποιοδήποτε ανταλλακτικό είναι στα χέρια του πελάτη. Όμως ακόμα κι έτσι, εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε αποθήκες και τρόπους διανομής, που αυξάνουν το τελικό κόστος για τον πελάτη, χωρίς να κερδίζει κάτι το εργοστάσιο ή η αντιπροσωπεία.

Όλα αυτά υπόσχεται να αλλάξει η τεχνολογία των 3D εκτυπωτών, οι οποίοι θα μπορούν να κατασκευάζουν επί τόπου το ανταλλακτικό που χρειάζεσαι και μάλιστα σε οποιοδήποτε υλικό θέλεις! Ένα σχεδιαστικό πρόγραμμα, ένας 3D εκτυπωτής και μερικά κουτιά με τα υλικά σε μορφή σκόνης, θα είναι αρκετά για να κατασκευάσουν οποιοδήποτε ανταλλακτικό, οποιασδήποτε μοτοσυκλέτας. Ναι, ακόμα κι αν θέλεις στρόφαλο για εξακύλινδρο Honda CBX 1050 ή για Benelli Sei θα μπορούν να τον φτιάξουν και να στον δώσουν μέσα σε λίγη ώρα. Μπορείς αν θέλεις να αντιγράψεις ή να βελτιώσεις ένα ανταλλακτικό. Μπορείς να το κατασκευάσεις από οποιοδήποτε μέταλλο ή συνθετικό υλικό θέλεις. Όχι μόνο αυτό, αλλά το κόστος θα είναι πολύ μικρότερο. Το επάγγελμα του “κατασκευαστή ανταλλακτικών 3D” βρίσκεται ήδη σε άνθηση και πελάτες τους από τον χώρο των οχημάτων είναι όλοι όσοι έχουν κλασσικά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.

Ίσως στο μέλλον μία εικόνα σαν την παρακάτω να είναι βγαλμένη από την ελληνική πραγματικότητας:

Ψιτ! Μήτσο! Φτιάξε του παιδιού ένα πιστόνι και μια μπιέλα για Kaze R. A! Και που ΄σε, την μπιέλα φτιάξ’ τη από τιτάνιο… κερνάει το μαγαζί σήμερα! 

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.