Νέο εργοστάσιο Suzuki

Η Suzuki επιστρέφει στη "δράση"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/7/2018

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε από τη Suzuki μια είδηση σχετικά με την δημιουργία ενός νέου εργοστασίου στο Hamamatsu. Αυτή η είδηση πέρασε στα ψιλά –ενώ πολλοί ήταν αυτοί που δεν ανέφεραν καν το γεγονός- αλλά η σημασία της, σε δεύτερη ανάγνωση είναι πολύ μεγαλύτερη.
Το νέο αυτό εργοστάσιο θα έχει πολλαπλό ρόλο, καθώς εκεί θα βρίσκονται η μηχανολογική επεξεργασία, η εξέλιξη, η παραγωγή κινητήρων και οι γραμμές συναρμολόγησης των μοτοσυκλετών, όλα σε ένα μέρος. Όπως είναι εύκολα κατανοητό, μια τέτοια κίνηση θα επιταχύνει πολύ τις διαδικασίες παραγωγής και θα αυξηθεί η αποτελεσματικότητα με ταυτόχρονη μείωση του κόστους. Οι εγκαταστάσεις του εργοστασίου θα καταλαμβάνουν πάνω από 40 στρέμματα και θα βρίσκονται στην περιοχή Miyakoda στο Hamamatsu. Η δημιουργία του αποτελεί μέρος του πενταετούς πλάνου για την ενίσχυση του τομέα των μοτοσυκλετών και θα αντικαταστήσει τρία (!) εργοστάσια που λειτουργούν τώρα σε διαφορετικές τοποθεσίες και με διαφορετικούς ρόλους: το εργοστάσιο στο Ryuyo που ασχολείται με την μηχανολογική επεξεργασία, το εργοστάσιο στην Takatsuka όπου λαμβάνει χώρα η κατασκευή κινητήρων και το εργοστάσιο στην Toyokawa όπου γίνεται η συναρμολόγηση των μοτοσυκλετών.
Αυτό λοιπόν το γεγονός έχει πολύ μεγάλο ειδικό βάρος για δύο εξαιρετικά σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την θεώρηση της Suzuki σε ό,τι αφορά των μέλλον της μοτοσυκλέτας, καθώς το ιαπωνικό εργοστάσιο ήταν αυτό που χτυπήθηκε περισσότερο από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι που το είχαμε θίξει πολλές φορές εδώ και στις σελίδες του περιοδικού, σχολιάζοντας την πλήρη στασιμότητα της γκάμας της Suzuki, με εξαιρετικά φτωχές παρουσίες στα Σαλόνια Μοτοσυκλετών και σχεδόν μηδενική παραγωγή νέων μοντέλων. Οι εμπορικές της δραστηριότητες ουσιαστικά κατέρρευσαν, ενώ όπως ήταν φυσικό επόμενο η εμπλοκή της εταιρείας με τους αγώνες μειώθηκε στο ελάχιστο, με εξαίρεση την συμμετοχή της στα MotoGP. Μάλιστα, η κατάσταση είχε φτάσει σε σημείο που πολλοί έκαναν σπέκουλες ότι η Suzuki ενδεχομένως να μην μπορούσε να ανακάμψει ποτέ από αυτή την κρίση, κάτι που θα οδηγούσε στο εγγύς μέλλον και στην αποχώρησή της από την αγορά της μοτοσυκλέτας. Τώρα, η επένδυση σε χρήμα και χρόνο για την δημιουργία του νέου εργοστασίου, αν μη τι άλλο ακυρώνει  αυτές τις εικασίες και διαψεύδει τις "Κασσάνδρες".


Ο δεύτερος λόγος που τονίζει την σπουδαιότητα της είδησης, είναι ότι αυτή η αναδιάρθρωση που κάνει η Suzuki, αντικαθιστώντας τρία εργοστάσια με ένα καινούργιο που συγκεντρώνει όλα τα στάδια της διαδικασίας παραγωγής, ουσιαστικά ξαναβάζει την εταιρεία στον σύγχρονο χάρτη της μοτοσυκλέτας. Με την μείωση του κόστους και την επιτάχυνση των διαδικασιών, η Suzuki θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί λιγότερους πόρους για την δημιουργία μοτοσυκλετών, μεγαλώνοντας παράλληλα και τα περιθώρια κέρδους για την ίδια την εταιρεία. Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι όπως έχει ανακοινώσει η Suzuki, μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια θα παρουσιαστούν αρκετά νέα μοντέλα, μεταξύ των οποίων το πολυαναμενόμενο καινούργιο Hayabusa, τα GSX-R 750/600, αλλά και η έκδοση παραγωγής του πρωτότυπου Recursion που θα χρησιμοποιεί κινητήρα με υπερτροφοδότη. Σαφώς λοιπόν το νέο εργοστάσιο θα έχει ένα θεμελιώδη ρόλο στην δημιουργία της γκάμας της νέας, τονίζοντας με εμφατικό τρόπο την δυναμική επιστροφή της Suzuki.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες