Νέο R&D από την Royal Enfield

Στοχεύοντας στην παγκόσμια αγορά
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/11/2018

Η Royal Enfield είχε δυναμική παρουσία στην φετινή EICMA, παρουσιάζοντας όχι μόνο τα δύο νέα μοντέλα της αλλά και μια concept μοτοσυκλέτα, καθώς παράλληλα ανακοίνωσε και τα εγκαίνια του R&D τμήματός της στην Αγγλία. Οι εγκαταστάσεις βρίσκονται στο Bruntingthorpe του Ηνωμένου Βασιλείου και διαθέτουν ιδιωτική πίστα, προσφέροντας την δυνατότητα να δοκιμαστούν τα νέα μοντέλα σε ένα κλειστό και ασφαλές περιβάλλον, όπως έγινε με τα GT 650 και Interceptor 650. Ο λόγος που επέλεξε η ινδική εταιρεία την Αγγλία για τη δημιουργία του νέου της τμήματος, ήταν αφενός μεν για να τιμήσει την ιστορία της φίρμας αλλά αφετέρου γιατί ανάμεσα στο προσωπικό των  120+ ανθρώπων που στεγάζει ο 3.000τ.μ. χώρος του διόροφου τμήματος, βρίσκονται ορισμένες πολύ σημαντικές προσωπικότητες από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αναφερόμαστε στον Simon Warburton που είναι επικεφαλής του τμήματος της Royal Enfield, ο οποίος στο παρελθόν είχε εργαστεί για την Triumph, και στον πρώην ιδιοκτήτη της Xenophya Design, Mark Wells, που είχε συνεργαστεί με την Triumph σχεδιάζοντας διάφορα μοντέλα της παλιότερα. Με την Royal Enfield να τους έχει υπό την δούλεψή της, εκμεταλλευόμενη την προϋπηρεσία τους και την εμπειρία τους, καθίσταται αρκετά ανταγωνιστική απέναντι στην Triumph και στις υπόλοιπες εταιρείες στην μάχη της neoretro κατηγορίας. Να τονίσουμε εδώ, πως λέγοντας ανταγωνιστική αναφερόμαστε στην ποιότητα κατασκευής τους και όχι στις επιδόσεις τους, καθώς βάζοντας στην συνάρτηση τον σύγχρονο εξοπλισμό του τμήματος έρευνας και εξέλιξης και την ιδιωτική πίστα που διαθέτει, τα νέα μοντέλα πριν βγουν στην παραγωγή περνάνε από πολλές εξαντλητικές δοκιμές. Το UKTC (UK Technology Centre) όπως ονομάζεται διαθέτει ειδικά τμήματα σχεδιασμού, εξέλιξης κινητήρα, κατασκευής πλαισίων, ηλεκτρικών, καθώς και έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο 470τ.μ. δοκιμής των κινητήρων με τελευταίας τεχνολογίας δυναμόμετρα.

Μέχρι τις αρχές του 2000 η ετήσια παραγωγή των μοτοσυκλετών της Royal Enfield περιοριζόταν στις μόλις 25.000 μονάδες, τις οποίες απορροφούσε η εγχώρια αγορά. Μέσα σε λιγότερο από το δύο δεκαετίες κατάφερε να αυξήσει το δυναμικό της, ενώ σκοπεύει μέχρι το τέλος του έτους να φτάσει τις 900.000 μονάδες, με το 96% να απορροφάται από την εγχώρια αγορά. Εκμεταλλευόμενη την ραγδαία εξέλιξή της και τα κέρδη που έχει, σκοπεύει να ξαναμπεί στην παγκόσμια αγορά με το λανσάρισμα των νέων δικύλινδρων μοντέλων, ενώ η δημιουργία του R&D τμήματος της προδίδει κύρος με αποτέλεσμα να τάσσεται περήφανα απέναντι στα μεγάλα ονόματα της μοτοσυκλετικής βιομηχανίας. Η πορεία της μέχρι στιγμής είχε πολύ ενδιαφέρον, ενώ η προσπάθειά της να εδραιωθεί στην παγκόσμια αγορά και τα μοντέλα που πρόκειται να παράξει πρόκειται, να έχουν ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον.

Ετικέτες

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.