Νέο "σπίτι" για τo BMW Group Classic

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/5/2014

Η BMW ολοκλήρωσε πριν από λίγες μέρες την αγορά γης στο Μόναχο, την έδρα της εταιρείας. Πρόκειται για μια έκταση 13 στρεμμάτων, η οποία περιλαμβάνει το πρώτο εργοστάσιο της Βαυαρικής φίρμας. Αυτές οι εγκαταστάσεις, που μέχρι σήμερα ήταν στην ιδιοκτησία της εταιρείας κατασκευής φρένων Knorr-Bremse AG, θα αποτελέσουν την νέα έδρα του BMW Group Classic, του τμήματος που ασχολείται και με την κατασκευή εξαρτημάτων για τα κλασσικά οχήματα της BMW.
Η BMW, που γιόρτασε πέρσι τα 90 της χρόνια ως κατασκευαστής μοτοσυκλετών, ξεκίνησε την παραγωγή της το 1932 με το δημοφιλές R32, ενώ το 1929 ξεκίνησε την παραγωγή αυτοκινήτων όταν αγόρασε την Fahrzeugfabrik Eisenach, η οποία μέχρι τότε έφτιαχνε τα Austin Seven με την άδεια της Βρετανικής εταιρείας, με την ονομασία Dixi.
Η αρχική της όμως δραστηριότητα ξεκίνησε το 1916 στο Μόναχο, ως κατασκευαστής κινητήρων για αεροσκάφη, και το κτίριο που αγόρασε πρόσφατα η BMW είναι το πρώτο της εργοστάσιο στο οποίο φτιάχνονταν αυτοί οι κινητήρες από το 1918 ως το 1920, οπότε και το πούλησε στην Knorr-Bremse για να μετακομίσει στην Lerchenauerstrasse που βρίσκεται μέχρι σήμερα.


Η κοντινή απόσταση του παλιού εργοστασίου με το αρχηγείο των "τεσσάρων κυλίνδρων" της BMW, το μουσείο της και το εργοστάσιό της, το χαρακτηρίζει ως μια ιδανική τοποθεσία για να στεγαστεί το project των κλασσικών οχημάτων της εταιρείας, καθώς η BMW πέρα από το μέλλον εστιάζει και στο παρελθόν της, με το BMW Group Classic να είναι υπεύθυνο για όλες τις δραστηριότητες που αφορούν τα ιστορικά μοντέλα της: Το μουσείο με τα πάνω από 1.000 εκθέματα, το αρχείο της, τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις της BMW Mobile Tradition και την παροχή ανταλλακτικών σε ιδιοκτήτες ιστορικών μοντέλων που θέλουν να κάνουν ανακατασκευή στις μοτοσυκλέτες τους. Οι δυνατότητες που υπάρχουν μέσα από το site της BMW Group Classic (www.shop.bmw-classic.com), ακόμη και για ιδιώτες, είναι τεράστιες, καθώς υπάρχουν αναλυτικά τα εξαρτήματα για πάρα πολλά μοντέλα από τη δεκαετία του '50 κι έπειτα, με τα parts list, αναλυτικότατα και μεταφρασμένα στα ελληνικά! Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι εκεί μπορεί κάποιος να βρει το λαστιχάκι που πατάει το κοντέρ του R25/2 του 1956, με κόστος 1,62 ευρώ, ή ένα πλήρες πίσω σελάκι για R51, το οποίο κοστίζει 274,41 ευρώ.
Η εταιρεία, λοιπόν, θέλει να συγκεντρώσει όλες αυτές τις δραστηριότητες κάτω από μία στέγη, και δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη επιλογή –για ιστορικούς λόγους- από τον τόπο του πρώτου της εργοστασίου.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.