Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ “EKORACING 100”ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΟΝ ΝΙΚΗΤΗ ΤΗΣ DUCATI SUPERSPORT!

ΣΕ ΕΝΑ 3D EVENT ΓΕΜΑΤΟ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/2/2018

Με μια εντυπωσιακή εκδήλωση, την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου στον πολυχώρο Tin Pan Alley ολοκληρώθηκε ο μεγάλος διαγωνισμός EKORACING 100”.

Παρόντες, ο Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου των ΕΠΛΕ κ. Γρηγόριος Στεργιούλης,ο κος Ρομπέρτο Καραχάνας γενικός διευθυντής εγχώριας και διεθνούς εμπορίας, ο κος Σωτήρης Αναστασιάδης διευθυντής marketing ομίλου, κ. Γιάννης Σακελλίων, Διευθυντής Marketing Εγχώριας & Διεθνούς Εμπορίου , ο Γενικός Διευθυντής της εταιρείας Kosmocar  Στήβεν Σίρτης ο διευθυντής πωλήσεων και marketing της DUCATI κος Γιάννης Μυτιληνάκης, πλήθος εκπροσώπων και συνεργατών του Ομίλου ΕΛΠΕ, της ΕΚΟ  και της Ducati.

Το παρών έδωσαν επίσης εκπρόσωποι του τύπου και φίλοι της εταιρείας μεταξύ αυτών και οι 10 υπερτυχεροί συμμετέχοντες του διαγωνισμού που είχαν επιλεγεί από την πρώτη κλήρωση που είχε γίνει στις 2 Φεβρουαρίου και ήρθαν για να ζήσουν από κοντά το τελικό στάδιο, από που θα πρόεκυπτε ο μεγάλος νικητής που θα έφευγε με τα κλειδιά της εντυπωσιακής Ducati Supersport .

Η βραδιά ξεκίνησε με μια εντυπωσιακή προβολή video 3D Mapping, οι καλεσμένοι είδαν την πολυπόθητη Ducati Supersport να κάνει ένα φαντασμαγορικό virtual ταξίδι.

Κεντρικός παρουσιαστής της βραδιάς ήταν ο Σάββας Πούμπουρας ενώ άξίες συμπαραστάτριες στην επιτυχία της εκδήλωσης ήταν η κα Ζέτα Φούφουλα Brand Manager της EKO, και η κα Χριστίνα Βουρνά marketing assistant.

Η διαδικασία του τελικού διαγωνισμού αλλά και η εξαιρετική οργάνωση οδήγησε την αγωνία στα ύψη, και βέβαια την μεγαλύτερη από όλους μας είχαν οι δέκα τελικοί υποψήφιοι καθώς μέσω ηλεκτρονικής κλήρωσης άρχισε η διαδικασία επιλογής που θα οδηγούσε στην επιλογή ενός αριθμού, του μαγικού αυτού αριθμού που θα αντιστοιχούσε σε ένα όνομα. Υπερτυχερός της βραδιάς και ιδιοκτήτης πλέον της εντυπωσιακής μοτοσυκλέτας της Ιταλικής εταιρίας αναδείχτηκε ο κος Γεώργιος Παντελής που πανευτυχής δήλωσε φανατικός φίλος της Ducati καθώς είχε επί σειρά ετών στο παρελθόν στην κατοχή του μοτοσυκλέτες της εταιρείας και η τύχη του χάρισε τη δυνατότητα να οδηγεί και πάλι μια μοτοσυκλέτα που ονειρευόταν!

Οι 9 υπόλοιποι τυχεροί του τελικού δεν έφυγαν αποκαρδιωμένοι, μοιραστήκαν τα υπόλοιπα πλούσια δώρα του διαγωνισμού μεταξύ των οποίων δωροεπιταγές αξίας €500, ειδή ρουχισμού, αξεσουάρ και passion items της DUCATI.

Με εξαιρετική διάθεση, κέφι και μουσική, δόθηκε η συνέχεια σε μία πολύ όμορφη βραδιά που επισφράγιζε με τον καλύτερο τρόπο την μεγάλη προωθητική ενέργεια της EKORACING 100 με έπαθλο μία Ducati Supersport!

 

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.