Ο Ewan McGregor για Harley-Davidson LiveWire: Ψάχναμε συνέχεια ρεύμα για το Long Way Up

Καθόλου ειδυλλιακά τα γυρίσματα του 3ου ντοκυμαντέρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/2/2020

Στα τέλη του 2019 ο Ewan McGregor και ο «κατά λάθος πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας», ο Charlie Boorman ολοκλήρωσαν το Long Way Up, ένα ντοκιμαντέρ που ταξίδεψαν από την Γη του Πυρός μέχρι το Los Angeles. Έχουν προηγηθεί τα Long Way Round που από το Λονδίνο πήγαν στην Νέα Υόρκη αλλά ταξιδεύοντας ανατολικά και το Long Way Down που κατέβηκαν στην άκρη της Αφρικής. Αυτή τη φορά όμως πραγματοποίησαν το ταξίδι με την νέα ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που στο ΜΟΤΟ δοκιμάσαμε κι εμείς στην Αμερική εδώ και αρκετούς μήνες, στο τεύχος Αυγούστου 2019, πριν ακόμη ξεκινήσουν για το ταξίδι. Χρειάστηκε να κάνουν πολλές μετατροπές στην LiveWire για να κουβαλήσουν τον εξοπλισμό τους και να σχεδιάσουν ένα προσεκτικό πρόγραμμα με βάση την πρακτική και όχι την θεωρητική αυτονομία που σκαρφαλώνει στα 225 χιλιόμετρα. Στα χαρτιά παντά.

 Και τώρα ο McGregor κατά την διάρκεια συνέντευξής του, αποκαλύπτει τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν ψάχνοντας να φορτίσουν τις μοτοσυκλέτες.

Παραδέχτηκε πως ξέμεινε πολλές φορές από μπαταρία και πως αναγκαζόταν να ζητιανεύει για ρεύμα. «Κατασκηνώνανε στις αυλές των σπιτιών και βάζαμε τις μοτοσυκλέτες στις μπρίζες τους. Μερικές φορές όταν φόρτιζαν και οι δύο μοτοσυκλέτες, καιγόντουσαν οι ηλεκτρικές ασφάλειες στα σπίτια και μας έπιανε η ντροπή…»

Χαρακτήρισε το ταξίδι αυτό εκπληκτικό και ταυτόχρονα δύσκολο, και είπε πως χρειάστηκε να τον ρυμουλκήσουν πολλές φορές μέχρι να βρει κάποιο σπίτι με πρίζα. Ο Boorman από την άλλη τα κατάφερε καλύτερα στον τομέα της αυτονομίας ρίχνοντας το φταίξιμο στο χέρι του McGregor, και το γεγονός πως δεν οδηγεί με ροή.

Όσο για το σχόλιο «κατά λάθος πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας» για τον Boorman, αυτό προέρχεται από προσωπική συζήτηση μαζί του, αρκετά χρόνια πριν στην διάρκεια των BMW Motorrad Days, όπου χαρακτήρισε όλο αυτό που συμβαίνει με τα ταξίδια μοτοσυκλέτας στην ζωή του αρκετά τυχαίο και βασισμένο σε μία τρέλα της στιγμής. Όταν με τον παιδικό του φίλο αποφάσιζαν να ξεκινήσουν ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτες. Ήταν μία εποχή που τα ντοκυμαντέρ με μοτοσυκλέτες ήταν ελάχιστα και η επιτυχία τους εξασφαλισμένη, ιδιαίτερα αν ένας από τους δύο ήταν χουλιγοντιανός αστέρας. Ο Boorman από την άλλη νόμιζε πως απλά θα πήγανε σε μία περιπέτεια με αρχή και τέλος…

Το συγκεκριμένο ταξίδι πάντως κράτησε πολλούς μήνες, μιας κι έπρεπε να κάνουν μετά βίας 150 χιλιόμετρα την ημέρα πριν σταματήσουν για ολόκληρο την υπόλοιπη ημέρα και το βράδυ, περιμένοντας να φορτίσουν οι μοτοσυκλέτες τους…

Απεβίωσε ο Jeff Smith (1934-2026), δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής Motocross

Ένας σημαντικός άνθρωπος του off-road αφήνει πίσω του μια τεράστια κληρονομιά
Jeff Smith Passed
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο Βρετανός θρύλος του motocross και trial, με τίτλους και διακρίσεις που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, πέθανε σε ηλικία 91 ετών.

Η FIM ανακοίνωσε με θλίψη τον θάνατο του Jeff Smith MBE, ενός από τους κορυφαίους αναβάτες off-road της εποχής του και Παγκόσμιου Πρωταθλητή 500cc Motocross το 1964 και το 1965.

Γεννημένος στο Colne της Μεγάλης Βρετανίας στις 14 Οκτωβρίου 1934, ο Smith ήρθε σε επαφή με τις μοτοσυκλέτες από πολύ μικρή ηλικία, όταν ο πατέρας του τού χάρισε την πρώτη του μοτοσυκλέτα σε ηλικία μόλις εννέα ετών. Ξεκινώντας από χωράφια της περιοχής και τοπικούς αγώνες trial, το ταλέντο του φάνηκε νωρίς, κατακτώντας το πρώτο του χρυσό μετάλλιο στο International Six Days Trial το 1950, σε ηλικία μόλις 16 ετών, το πρώτο από συνολικά οκτώ χρυσά μετάλλια στη διοργάνωση.

Jeff Smith

Το 1952 προσλήφθηκε ως μαθητευόμενος μηχανικός στη BSA και πολύ σύντομα δικαίωσε τη βρετανική εταιρεία, κατακτώντας το Βρετανικό Πρωτάθλημα Trial το 1953 και το 1954, με δικές της μοτοσυκλέτες. Πολυδιάστατος αναβάτης, ο Smith διακρίθηκε και στο motocross, πετυχαίνοντας την πρώτη του νίκη σε Grand Prix στο Ολλανδικό GP το 1954. Συνολικά, κατέγραψε 30 νίκες σε Grand Prix και 53 νίκες αγωνιστικών σκελών στο ΜΧ.

Jeff Smith

Το 1955 κατέκτησε το Scottish Six Days Trial, καθώς και τον πρώτο από τους εννέα τίτλους του στο Βρετανικό Πρωτάθλημα 500cc Motocross (1955, 1956, 1960-1965, 1967), ενώ ήταν και ο κορυφαίος σε βαθμούς αναβάτης στο Motocross des Nations (Motocross των Εθνών) της FIM. Έναν χρόνο αργότερα υπερασπίστηκε τον τίτλο του και οδήγησε τη Μεγάλη Βρετανία στη νίκη στο Motocross des Nations, επίτευγμα που επανέλαβε συνολικά επτά φορές (1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1965, 1967). Παράλληλα, κατέκτησε δύο φορές και το Trophee des Nations (250 κυβικά) το 1961 και 1962.

Μεταξύ των ιστορικών του κατορθωμάτων, ο Smith ήταν ο τελευταίος πρωταθλητής στα 500 κυβικά του ΜΧ με τετράχρονη μοτοσυκλέτα πριν την σαρωτική πλημμυρίδα των δίχρονων που ακολούθησαν τις επόμενες δεκαετίες.

Jeff Smith

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνέχισε να δραστηριοποιείται στον χώρο της μοτοσυκλέτας, παραμένοντας πάντα κοντά στο άθλημα. Παράλληλα, επισκεπτόταν συχνά την πατρίδα του και τους παλιούς του αντιπάλους, μεταξύ των οποίων και τον στενό του φίλο Arthur Lampkin, ο οποίος επίσης έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Jeff Smith

Ο Jeff Smith απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών, έπειτα από σύντομη ασθένεια. Ο Πρόεδρος της FIM, Jorge Viegas, καθώς και σύσσωμη η οικογένεια της ομοσπονδίας, εξέφρασαν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους φίλους του.

Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην παγκόσμια κοινότητα της μοτοσυκλέτας.

Jeff Smith