O Guy Martin αλά Steve McQueen! [video]

Ή καλύτερα αλά Bud Ekins
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/12/2019

Ο Guy Martin δεν έχει τη φήμη του πιο ήσυχου παιδιού, καθώς το βλέμμα του και μόνο σου δίνει την αίσθηση πως δεν είναι ο άνθρωπος που θα πει όχι σε μια πρόκληση. Έχει αποδείξει αμέτρητες φορές το θάρρος του, τόσο απ’ τις συμμετοχές του στο Isle Of Man όσο και στις κατά καιρούς προσπάθειές του να σπάσει διάφορα ρεκόρ ταχύτητας, είτε πάνω σε Hayabusa με Turbo είτε σε…τρακτέρ. Ο ρυθμός που ο Martin φλερτάρει με τον κίνδυνο σε κάνει να πιστεύεις ότι παράλληλα φλερτάρει με την οριακή διαταραχή, καθώς είναι ελάχιστοι αυτοί που θα ρισκάρουν τη ζωή τους για τη δόξα. Βέβαια αυτή η απόλυτη αποφασιστικότητα είναι που ξεχωρίζει τους αναβάτες από τους πρωταθλητές.

Αυτή τη φορά η πρόκληση που δέχτηκε δεν ταυτίζεται με την απόλυτη ταχύτητα, αλλά παραμένει εξίσου επικίνδυνη. Οι περισσότεροι από αυτούς που έχουν δει την “Μεγάλη Απόδραση” θα θυμούνται τους εαυτούς τους να κρατούν την ανάσα τους την ώρα που ο Hilts…συγγνώμη Captain Hilts, επιχείρησε το επικό άλμα πάνω απ’ τα συρματοπλέγματα. Όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα, δεν ήταν ο McQueen αυτός που εκτέλεσε το άλμα, αλλά ο Καλιφορνέζος Bud Ekins. Μάλιστα, σε μια προσπάθειά της να τιμήσει τον Ekins, η Triumph παρουσίασε φέτος και τις εκδόσεις Bud Ekins των T100 και T120.

Αν και στην ταινία ο Captain Hilts είχε κλέψει μια BMW R75 απ’ τους Γερμανούς στρατιώτες, με την οποία προσπάθησε να διαφύγει, το άλμα πραγματοποιήθηκε από την τροποποιημένη Triumph ΤR6 Trophy του Ekins, που τον συντρόφευε στα επικίνδυνα κόλπα του– εξ ου και ο φόρος τιμής απ’ την Triumph.

Ο Martin λοιπόν, θα επιχειρήσει αυτή τη βδομάδα να αναπαράγει την ίδια σκηνή, με τη διαφορά πως θα είναι καβάλα στην υπερσύγχρονη Triumph Scrambler 1200 XE (ΕΔΩ μπορείτε να θυμηθείτε περισσότερα απ' τη άρθρο της δοκιμής). Το να περάσει τον πρώτο φράκτη δεν αποτελεί πρόκληση ούτε για τον ίδιο αλλά ούτε για την Scrambler, καθώς η ιπποδύναμη της είναι πολλαπλάσια απ’ του TR6… και για αυτό ο Martin θα το πάει ένα βήμα παραπέρα – εδώ είναι το στοιχείο της οριακής διαταραχής που λέγαμε – και θα επιχειρήσει να περάσει πάνω απ’ το δεύτερο φράκτη που είναι αρκετά πιο ψηλός. Η προσπάθεια θα πραγματοποιηθεί αυτή τη βδομάδα και ευχόμαστε στον Martin να βγει σώος και αβλαβής. Μέχρι τότε ας απολαύσουμε το απόσπασμα απ’ την ταινία…

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.