Ο Guy Martin θα απέχει από το φετινό Isle of Man TT

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/1/2016

Με ανάρτησή του εχθές το απόγευμα, ο Guy Marin ενημέρωσε τους οπαδούς του Isle of Man ότι δεν θα αγωνιστεί για το 2016, και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να επιστρέψει για το 2017.

Ο βασικός λόγος, είναι μία κρίση ταυτότητας από αυτές που ξεκινάμε με το «τι κάνω στη ζωή μου». Αυτή η φάση ξεκίνησε μετά από το ατύχημα στο Ulster Grand Prix, που ακόμα και τώρα τον ταλαιπωρεί από πρόβλημα που του άφησε στην σπονδυλική στήλη.  Όπως λέει ο ίδιος έχει πάρα πολλά ενδιαφέροντα, εκτός από το Isle of Man και τις μοτοσυκλέτες, που πρέπει να τους αφιερώσει λίγο χρόνο, κι ένα από αυτά είναι το ποδήλατο.

το ατύχημα που παραλίγο να τον αφήσει ανάπηρο:

 

Εδώ και τρία χρόνια θέλει να πάρει μέρος στον μεγαλύτερο αγώνα αντοχής –με ποδήλατο- του κόσμου, το Tour Divide και φοβάται ότι αν το αφήσει λίγο ακόμα, θα τον «πάρουν τα χρόνια». Όπως λέει χαρακτηριστικά, «με τον ρυθμό που πάω, φοβάμαι ότι θα ανοιγοκλείσω τα μάτια και ξαφνικά θα καταλάβω ότι είμαι 45 χρονών». Ο Guy εξηγεί ότι τα τελευταία 11 χρόνια, το μόνο που κάνει είναι να τρέχει σε αγώνες μοτοσυκλέτας. Με βάση και το ντοκυμαντέρ για την ζωή του, ουσιαστικά αυτό που κάνει από τα 18, είναι μία συνεχή προπόνηση για τον Isle of Man TT, λογικό είναι να θέλει να κάνει μία αλλαγή. Στο Tour Divide θα έχει κάθε ευκαιρία να ξανά βρει τον εαυτό του… λόγω της προσπάθειας!

Ο ποδηλατικός αυτός αγώνας αντοχής, ξεκινά από τον Καναδά και τερματίζει στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, μετά από 4.417 χιλιόμετρα. Διατρέχει τις οροσειρές των ΗΠΑ, σε μία διαδρομή που θεωρείται από τις ομορφότερε του κόσμου, και οι ποδηλάτες είναι τελείως αυτόνομοι. Πέρα από κάποια σημεία της οργάνωσης που απέχουν το λιγότερο εκατό χιλιόμετρα, δεν υπάρχει τίποτα άλλο για τους ποδηλάτες στο ενδιάμεσο, που θα πρέπει να είναι αυτάρκεις. Οπότε είναι απαραίτητο να μεταφέρουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Η οργάνωση έχει επίσης καταγράψει και περιστατικά επιθέσεων άγριων ζώων, όπως αρκούδες και αιλουροειδή –πούμα ή αλλιώς λιοντάρι της Αμερικής- που δίνουν προστιθέμενη αξία στην φήμη του αγώνα. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι ο Guy θα έχει όλο το χρόνο να σκεφτεί την πορεία που θα ακολουθήσει στη ζωή του, όπως λέει: «μπορεί να σιχαθώ το ποδήλατο, μπορεί όμως να μην θέλω να κάνω και τίποτα άλλο». Το σίγουρο είναι ότι το Isle of Man TT θα είναι κάπως διαφορετικό, χωρίς αυτόν.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»