O γύρος του κόσμου με ΚΤΜ 1190 Αdventure R

Από το

Μαύρο Σκύλο

8/4/2013

"Aφεντικό, ή μου δίνεις άδεια ή παραιτούμαι..."

Η Barbara Kenedi εργάζεται για την ΚΤΜ κάπου 20 χρόνια, κι έχει γίνει το δεξί χέρι του αφεντικού, του ιδιοκτήτη της ΚΤΜ Stefan Pierer. Όταν ένα τμήμα της εταιρίας χρειάζεται τονωτική ένεση, στέλνει την Barbara. Mέχρι φέτος, η Barbara δεν είχε κάνει ποτέ πάνω από τρεις βδομάδες διακοπές, πάντα ταξιδεύοντας με μηχανή. Φέτος όμως, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Ήθελε να ζήσει την εμπειρία ενός μεγάλου ταξιδιού, να, ας πούμε, του γύρου του κόσμου... Και πήγε στο αφεντικό: "Θέλω να το κάνω, κι υπάρχουν τρεις τρόποι για να γίνει: Ή μου δίνεις ένα χρόνο άδεια, ή παραιτούμαι τώρα, ή μένω έγκυος, οπότε θα λείψω τρία χρόνια... Έτσι του είπα, και πρέπει να το είδε στα μάτια μου πως η εγκυμοσύνη ήταν μάλλον αστείο, άλλωστε είμαι 46 ετών, αλλά το θέμα με την παραίτηση το έλεγα πολύ σοβαρά, και θα το έκανα. Ήταν και ρίσκο: Ο τελευταίος που είχε ζητήσει άδεια μεγαλύτερη από την κανονική, είχε απολυθεί. Τελικά συμφωνήσαμε να λείψω έξι μήνες φέτος, κι έξι του χρόνου. Παρέα με τον σύντροφό μου τον Peter Hollbacher πήραμε δύο καινούργια 1190 Adventure R (πήραμε τα R με τον εμπρός τροχό των 21 ιντσών γιατί θα κάνουμε και χωματόδρομους στο ταξίδι μας), και τα εξοπλίσαμε από τον κατάλογο των PowerParts. Αλουμινένιες βαλίτσες, κάγκελα, ποδιές, πλατιά μαρσπιέ, tankbag, GPS... Οι φίλοι στο τμήμα των αναρτήσεων χαμήλωσαν το δικό μου 4 πόντους, για να το φτάνω καλύτερα, μετατροπή που θα την προσφέρουμε αργότερα και στα Powerparts. Ένας άλλος φίλος μας έφτιαξε αλουμινένια κουτιά που μπαίνουν πάνω από την εξάτμιση, μέσα από την βαλίτσα, όπου έχουμε μερικά ανταλλακτικά και σπρέι για την αλυσίδα. Έχουμε και μια κλειδαριά που κλειδώνει τα δύο μηχανάκια μεταξύ τους. Πήραμε μαζί και ένα διαγνωστικό που μπορούμε να το συνδέσουμε με το laptop, έτσι ώστε αν έχουμε κάποιο τεχνικό θέμα, μέσω του ειδικού προγράμματος να επικοινωνήσουμε με τους τεχνικούς στο εργοστάσιο. Αλλά ελπίζω πως δεν θα χρειαστεί!

Ξεκινήσαμε μέσα Μαρτίου από Αυστρία, πήγαμε Ουγγαρία να δω την οικογένειά μου, και μέσω Κροατίας Μαυροβουνίου και Αλβανίας φτάσαμε Ελλάδα. Στην Αλβανία δεν είδαμε τίποτα, έβρεχε συνεχώς. Στην Ελλάδα πήγαμε Γιάννενα και μετά κατηφορίσαμε την δυτική ακτή και κάναμε τον γύρο της Πελοποννήσου, η Μάνη ήταν υπέροχη αυτή την εποχή, τόσα χρώματα από τα λουλούδια, μαγεία. Μείναμε και στην Μονεμβασιά, και στο Ναύπλιο, και ξεκουραστήκαμε και σχεδόν δυό μέρες στην Αθήνα. Έτσι θα ταξιδεύουμε, πέντε μέρες στο δρόμο με 300-400 χιλιόμετρα την ημέρα, δυό μέρες ξεκούραση. Έχουμε και σκηνή μαζί, αλλά για ώρα ανάγκης, το θέλω το μπανάκι μου το βράδυ! Θα συνεχίσουμε μέσω Εύβοιας για Όλυμπο, και μετά Θάσο, γιατί εκεί είχαμε πάει διακοπές με τον Peter όταν πρωτογνωριστήκαμε! Το σχέδιο λέει για Κωνσταντινούπολη, Pamukkale και Καππαδοκία, συνεχίζοντας ανατολικά μέσω Ρωσίας και των διάφορων –σταν μέχρι και την Μογγολία. Εκεί θα τελειώσει το πρώτο εξάμηνο του ταξιδιού, και θα στείλουμε τις μοτοσυκλέτες αεροπορικώς στην Αυστραλία, για να συνεχίσουμε του χρόνου. Ονομάσαμε το ταξίδι "Panini Moto Tour" γιατί Panini λένε τη γάτα μας!"

Τώρα εμείς τι να πούμε; Μόνο πως ζηλεύουμε. Barbara και Peter, να περάσετε καλά, ο Skylos Mavros μαζί σας!

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.