Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη
Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
4/3/2026
Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.
Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.
Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.
Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.
Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.
Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.
Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.
Ο Peter Hickman κυνηγά το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας σε 2 τροχούς: 400 μίλια ανά ώρα!
Ο Βρετανός αναβάτης θα επιχειρήσει το 2027 να σπάσει το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας σε δύο τροχούς με το project GreyhoundLSR
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/10/2026
Με στόχο να ξεπεράσει τα 643,7 km/h, η βρετανική ομάδα GreyhoundLSR κατασκευάζει μια ειδικά σχεδιασμένη γύρω από το σώμα του Peter Hickman, streamliner μοτοσυκλέτα, με δύο υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες Suzuki Hayabusa!
Ο Peter Hickman, ένας από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς αναβάτες στην ιστορία του Isle of Man TT, στρέφεται σε μια εντελώς διαφορετική πρόκληση. Έχοντας 14 νίκες στον αγώνα και το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Mountain Course, θέλει τώρα να γίνει ο ταχύτερος αναβάτης στον κόσμο, ξεπερνώντας το φράγμα των 400 μιλίων ανά ώρα, δηλαδή 643,7 χιλιόμετρα ανά ώρα.
Για αυτόν τον στόχο συνεργάζεται με τη βρετανική ομάδα GreyhoundLSR, η οποία αναπτύσσει μια ειδική μοτοσυκλέτα για την απόπειρα κατάρριψης του απόλυτου ρεκόρ ταχύτητας σε δύο τροχούς. Project 400 είναι η ονομασία του φιλόδοξου εγχειρήματος και η προσπάθεια έχει προγραμματιστεί για το 2027, στην αργιλώδη επιφάνεια της Hakskeen Pan στη Νότια Αφρική.
Ο Hickman έχει ανακοινωθεί επίσημα ως ο αναβάτης της προσπάθειας, αλλά η συμμετοχή του δεν περιορίζεται στις δοκιμές και στην τελική απόπειρα. Σύμφωνα με την ομάδα, βρίσκεται από την αρχή στη διαδικασία εξέλιξης, με τη θέση οδήγησής του να επηρεάζει άμεσα τη σχεδίαση του πλαισίου, των χειριστηρίων και του αεροδυναμικού αμαξώματος.
Κατασκευή γύρω από τον αναβάτη
Σε ταχύτητες άνω των 640 χιλιομέτρων ανά ώρα, η αεροδυναμική αντίσταση και η ευστάθεια αποκτούν καθοριστική σημασία. Για να περιοριστεί η αντίσταση του αέρα, το αμάξωμα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο συμπαγές, κάτι που απαιτεί να σχεδιαστεί με βάση τις ακριβείς διαστάσεις του αναβάτη.
Η GreyhoundLSR χρησιμοποίησε τρισδιάστατους σαρωτές για να καταγράψει το σώμα του Hickman. Ο Βρετανός κάθισε σε μια μεταλλική κατασκευή που προσομοιώνει το σχήμα του μελλοντικού πλαισίου, ώστε να συγκεντρωθούν τα δεδομένα που χρειάζονται για τον σχεδιασμό. Στη συνέχεια, αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε υπολογιστικές αναλύσεις ρευστομηχανικής CFD, δηλαδή σε προσομοίωση της ροής του αέρα γύρω από τη μοτοσυκλέτα.
Ο Hickman έχει ύψος περίπου 1,88 μέτρα και ο διαθέσιμος χώρος είναι εξαιρετικά περιορισμένος. Σε βίντεο που δημοσίευσε η ομάδα, φαίνεται να χρειάζεται να διπλώσει έντονα το σώμα του για να χωρέσει στο εσωτερικό της αεροδυναμικές μοτοσυκλέτας. Η θέση οδήγησης αποτελεί βασικό στοιχείο της συνολικής σχεδίασης, καθώς πρέπει να συνδυάζει μικρή μετωπική επιφάνεια με έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε ακραίες ταχύτητες.
Δύο υπερτροφοδοτούμενοι κινητήρες Hayabusa
Την κίνηση αναλαμβάνουν δύο υπερτροφοδοτούμενοι κινητήρες Suzuki Hayabusa. Η ομάδα επιλέγει την παλαιότερη γενιά του κινητήρα, θεωρώντας ότι προσφέρει μεγαλύτερα περιθώρια απόδοσης από τις νεότερες εκδόσεις, οι οποίες πρέπει να συμμορφώνονται με αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων.
Η εξέλιξη του συστήματος κίνησης γίνεται σε συνεργασία με την Horsepower Factory, εταιρεία που ειδικεύεται στις μοτοσυκλέτες αγώνων drag και έχει εμπειρία και τεχνογνωσία από κινητήρες Hayabusa σε σχετικές κατασκευές. Προς το παρόν, η GreyhoundLSR δεν έχει ανακοινώσει συγκεκριμένα στοιχεία ισχύος.
Η ομάδα ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για μετατροπή μιας συμβατικής μοτοσυκλέτας παραγωγής, αλλά για μια κατασκευή που σχεδιάζεται εξαρχής με μοναδικό στόχο την επίτευξη του συγκεκριμένου ρεκόρ ταχύτητας.
Η ομάδα πίσω από το Project 400
Η GreyhoundLSR είναι βρετανική ομάδα μηχανικών και τεχνικών, στην οποία συμμετέχουν άνθρωποι με εμπειρία από τη Formula 1. Συνιδρυτής της είναι ο Adam Fawsitt, ενώ ένα από τα γνωστά ονόματα του τεχνικού επιτελείου είναι ο Alaster Gibson.
Ο Gibson εργάστηκε για τέσσερα χρόνια ως επικεφαλής μηχανικός στην ομάδα Benetton της Formula 1 και στη συνέχεια για δέκα χρόνια ως αρχιμηχανικός στις ομάδες BAR και Honda Grand Prix.
Από τον Ιούλιο, η GreyhoundLSR συνεργάζεται επίσης με την RAF Motorsport, τον μηχανοκίνητο αθλητικό φορέα της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Σύμφωνα με τον Fawsitt, το project δεν αφορά μόνο την κατάρριψη ενός ρεκόρ, αλλά και την ανάδειξη της μηχανολογίας υψηλού επιπέδου, με στόχο να εμπνεύσει νεότερους ανθρώπους να ασχοληθούν με την τεχνολογία και τη μηχανική.
Στη Νότια Αφρική το 2027
Η απόπειρα έχει προγραμματιστεί για την Hakskeen Pan, μια αποξηραμένη επιφάνεια συμπαγούς αργίλου στη Νότια Αφρική, όπου υπάρχει μια ιδιαίτερα επίπεδη διαδρομή μήκους περίπου 19 χιλιομέτρων. Η μεγάλη ευθεία είναι απαραίτητη για να επιταχύνει η μοτοσυκλέτα μέχρι την επιθυμητή ταχύτητα, αλλά και για να υπάρχει αρκετός χώρος επιβράδυνσης.
Το σχετικά χαμηλό υψόμετρο της περιοχής αποτελεί ένα ακόμη πλεονέκτημα, καθώς η πυκνότερη ατμόσφαιρα μπορεί να βοηθήσει τους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες να αποδώσουν περισσότερη ισχύ. Πριν από τη μετάβαση στη Νότια Αφρική, η ομάδα σχεδιάζει να πραγματοποιήσει τις πρώτες δοκιμές στη Βρετανία, ώστε να ελέγξει τη λειτουργία των συστημάτων και τη συμπεριφορά της κατασκευής.
Η ακριβής ημερομηνία της προσπάθειας δεν έχει ανακοινωθεί.
Το ρεκόρ που θέλει να καταρρίψει
Το σημερινό απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας μοτοσυκλέτας ανήκει στον Αμερικανό Rocky Robinson, ο οποίος το 2010 έφτασε τα 605,7 km/h με το Top 1 Ack Attack στις αλυκές Bonneville της Utah. Η κατασκευή χρησιμοποιούσε επίσης δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa και ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα που ξεπέρασε επίσημα τα 600 km/h.
Πριν από τον Robinson, το ρεκόρ ανήκε στον Dave Campos, ο οποίος το 1990 είχε φτάσει τα 518,5 km/h. Η απόλυτη επίδοση βρίσκεται σε αμερικανικά χέρια από το 1956.
Η GreyhoundLSR δεν είναι η μόνη ομάδα που στοχεύει στα 400 μίλια. Λίγες εβδομάδες πριν από την ανακοίνωση της συμμετοχής του Hickman, η ομάδα του Top 1 Ack Attack γνωστοποίησε επίσης ότι σχεδιάζει νέα προσπάθεια για την υπέρβαση του συγκεκριμένου ορίου, αυτή τη φορά στις αλυκές της Βολιβίας.
Από τις στροφές του TT στην απόλυτη ταχύτητα
Ο Hickman έχει κατακτήσει 14 νίκες στο Isle of Man TT και κρατά το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Mountain Course από το 2023, όταν σημείωσε χρόνο 16 λεπτών και 36,115 δευτερολέπτων με BMW M 1000 RR, με μέση ταχύτητα 219,4 χιλιόμετρα ανά ώρα.
Η μετάβαση από τον αγώνα του TT στην προσπάθεια για το ρεκόρ ταχύτητας αλλάζει πλήρως τις απαιτήσεις. Στο Isle of Man, ο αναβάτης αντιμετωπίζει στενούς δημόσιους δρόμους, ανωμαλίες, άλματα και διαδοχικές στροφές, με ελάχιστα περιθώρια λάθους. Στην Hakskeen Pan, αντίθετα, το ζητούμενο θα είναι η επίτευξη της μέγιστης δυνατής ταχύτητας σε ευθεία, με την αεροδυναμική, τη σταθερότητα και την ακρίβεια του χειρισμού να βρίσκονται στο επίκεντρο.
Το αν ο Hickman και η GreyhoundLSR θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το τρέχον ρεκόρ θα φανεί το 2027. Μέχρι τότε, η εξέλιξη της ειδικής κατασκευής και οι πρώτες δοκιμές θα δείξουν πόσο κοντά μπορεί να φτάσει η ομάδα στον στόχο της.