Ο ΟΜΙΛΟΣ PIAGGIO ΚΑΙ H APRILIA ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ IVANO BEGGIO

Ξεκινώντας από το μηδέν, έκανε την Aprilia κατασκευαστή παγκόσμιας κλάσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/3/2018

Ο ΟΜΙΛΟΣ PIAGGIO ΚΑΙ H APRILIA ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ IVANO BEGGIO, ΙΔΡΥΤΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ ΑΠΟ ΝΟΑΛΕ

 

RobertoColaninno (Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Piaggio)

«Ο Beggio ήταν μεγάλος επιχειρηματίας, οραματιστής, ικανός να πραγματοποιήσει το όνειρο»

 

Romano Albesiano (Διευθυντής Αγωνιστικής Ομάδας Aprilia):

«Ξεκινώντας από το μηδέν, έκανε την Aprilia κατασκευαστή παγκόσμιας κλάσης»

 

Max Biaggi: «Συνδύασε το πάθος με τις δεξιότητές του, στους αγώνες ήταν για μένα σαν πατέρας»

 

Ο όμιλος Piaggio και η Aprilia με στοργή και σεβασμό θυμούνται τον IvanoBeggio, ιδρυτή της Aprilia, που απεβίωσε στις 13 Μαρτίου 2018, σε ηλικία 73 ετών.

 

Για τον Roberto Colaninno, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του ομίλου Piaggio (όπου έχει ενταχθεί η Aprilia από το 2004): «ο Ivano Beggio συνδύασε επιτυχημένα τις ικανότητες και το θάρρος ενός επιχειρηματία με τη δημιουργικότητα και το αυθεντικό πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ήταν ένας οραματιστής μπροστά από την εποχή του, και ο εξαιρετικός συνδυασμός αυτών των παραγόντων του επέτρεψε να δημιουργήσει, πρακτικά από το μηδέν, μία από τις πιο λαμπρές ιστορίες στην ιταλική βιομηχανία μοτοσυκλετών, κάνοντας ένα όνειρο αληθινό. Ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε τη μνήμη του είναι η συνέχιση των αγώνων και της βελτίωσης της μάρκας Aprilia σε όλο τον κόσμο.»

RomanoAlbesiano, Διευθυντής αγωνιστικής ομάδας Aprilia:«Πρέπει να αναλογιστεί κανείς τους πρωταθλητές που ανέδειξε η Aprilia και τις νίκες που έχει συλλέξει για να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα του έργου του Ivano Beggio. Η απόφαση για πρόκληση των Ιαπώνων στην πίστα, ο ανταγωνισμός με κορυφαίους παγκόσμιους κατασκευαστές, ξεκινώντας από το μηδέν και στο τέλος η νίκη, συνεπάγεται κατάθεση ψυχής και πνεύματος. Μεγάλες ικανότητες διαχείρισης αλλά και πολύ αγάπη για τον κόσμο μας».

Τον θυμάται επίσης ο παγκόσμιος πρωταθλητήςMaxBiaggi, ο οποίος ξεκίνησε τη λαμπρή καριέρα του με τον IvanoBeggio και την Apriliaτο 1992 : «Ο IvanoBeggio ήταν μέρος της ζωής μου ως  αθλητής – κάτι σαν πατέραςγια μέναστους αγώνες. Μου προσέφερε την εμπιστοσύνη του και μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα όταν, μετά τη νίκη στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, πάλι με την Aprilia,ήμουν ακόμα ένα νεαρό αγόρι. Ήταν μια θαρραλέα και έξυπνη επιλογή.Και αυτό που θυμάμαι ξεκάθαρα από τον IvanoBeggio ήταν ο τρόπος που συνδύαζε τις ικανότητές του με πολύ πάθος, προκειμένου να βρίσκει τη δύναμη και την ενέργεια για το επόμενο βήμα. Αυτό συνέβαλε αποφασιστικά στη νικηφόρο πορεία μου με την Aprilia

 

Ο IvanoBeggio, γεννήθηκε το 1944, ξεκίνησε το πάθος του για τους δύο τροχούς στο εργοστάσιο χειροποίητων ποδηλάτων Aprilia του πατέρα του, καινοτομώντας και διαφοροποιώντας την παραγωγή με την εισαγωγή μοτοσυκλετών και σκούτερ.

Το 1975, δημιούργησε μια μικρή ομάδα για την παραγωγή αγωνιστικών μοτοσυκλετών, η οποία, χάρη στην τεχνολογική και παραγωγική καινοτομία, έγινε σύντομα διάσημη, κερδίζοντας τελικά το ιταλικό πρωτάθλημα motocrossστις κατηγορίες125 και 250 cc το 1977. Από το 1980, η Aprilia άρχισε να παράγει μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού (50 και 125 κ.εκ.), παρουσιάζοντας στη συνέχεια εξαιρετικά επιτυχημένα, αισθητικά και τεχνολογικά καινοτόμα μοντέλα στην αγοράτης αστικής μετακίνησης: το 1991, το Scarabeo, το πρώτο σκούτερ με μεγάλους τροχούς στην ευρωπαϊκή αγορά, το 1992, το πρώτο δίχρονο σκούτερ και μοτοσυκλέτα με καταλυτική εξάτμιση, το 1993, το πρώτο σκούτερ πάνω από 50 κ.εκ., ενώ το 1998 μπήκε στον κόσμο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού με την RSV Mille.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών, όπου έκανε το ντεμπούτο της το 1985 στην κατηγορία των 250cc, η Aprilia ανέδειξε μεγάλους πρωταθλητές παγκοσμίου επιπέδου, μεταξύ των οποίων οι Max Biaggi, Marco Simoncelli, Valentino Rossi, Casey Stoner, Alvaro Bautista, Loris Capirossi, Marco Melandri, Manuel Poggiali και Alessandro Gramigni.

Με 294 νίκες σε Grand Prix στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 1987 μέχρι σήμερα, η Aprilia κατέχει το ρεκόρ του πιο νικηφόρου ευρωπαίου κατασκευαστή στην ιστορία των κορυφαίων αγώνων μοτοσυκλέτας.Αυτές οι νίκες συνοδεύονται από 54 παγκόσμιους τίτλους: 38 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (20 στην κατηγορία 125cc και 18 στην κατηγορία 250cc), 7 στο Superbike (διπλός τίτλος Aναβάτη / Κατασκευαστή το 2010, 2012 και 2014, τίτλος Κατασκευαστή το 2013) και 9 σε αγώνες Off Road  (7 σε Supermoto και 2 σε Trial). Η συλλογή τροπαίων της Aprilia περιλαμβάνει επίσης Superstock 1000 FIM Cup, το 2015,που κέρδισε με την RSV4 RF και αναβάτη τον Lorenzo Savadori, σήμερα οδηγός της Aprilia στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike μαζί με τον Eugene Laverty.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.