Οι Ιστορικές Πινακίδες θα εκδίδονται πλέον από το κράτος

Με τα ιστορικά οχήματα να μπορούν να κυκλοφορούν καθημερινά στους δρόμους εφόσον είναι ασφαλισμένα
Ιστορικές πινακίδες
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

6/12/2023

Η διαδικασία για την έκδοση ιστορικών πινακίδων στις μοτοσυκλέτες αλλάζει καθώς πλέον η έκδοση τους γίνεται αποκλειστικά από το κράτος και όχι από κάποιον ιδιωτικό φορέα.

Μέχρι πρότινος οι κάτοχοι ιστορικών μοτοσυκλετών είχαν το δικαίωμα να κυκλοφορούν ΜΟΝΟ τις Κυριακές (εντός νομού και σε όμορους νομούς), ενώ σε περίπτωση εκδήλωσης κάποιας λέσχης είχαν τη δυνατότητα να τα κυκλοφορήσουν από 2 μέρες πριν έως και 1 μέρα μετά. Τέλος, η κίνηση τις καθημερινές επιτρεπόταν μόνο σε εργάσιμες μέρες και ώρες και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για επίσκεψη σε συνεργείο, φανοποιείο ή κάποιο μηχανικό με την ύπαρξη αντίστοιχου αποδεικτικού στοιχείου. Παράλληλα οι κάτοχοι ιστορικών μοτοσυκλετών δεν πλήρωναν τέλη κυκλοφορίας ενώ δεν είχαν την υποχρέωση να περάσουν τις μοτοσυκλέτες τους από ΚΤΕΟ. Ωστόσο τώρα θα χρειαστεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2024 να αποκτήσουν νέες ιστορικές πινακίδες -οι οποίες θα εκδίδονται από το κράτος- και να “συμμορφωθούν” στις διατάξεις του Ν. 4850/2021.

H εξαίρεση για την παράταση ισχύος του τωρινού τρόπου κυκλοφορίας τους, προέκυψε με το Άρθρο 82 του Νόμου 5043/2023 "Ρυθμίσεις σχετικά με τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού - Διατάξεις για την ευζωία των ζώων συντροφιάς - Διατάξεις για το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα - Λοιπές ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών και άλλες επείγουσες διατάξεις", που ψηφίστηκε τη Μεγάλη Εβδομάδα στη Βουλή και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 13 Απριλίου. Αρχικά, με βάση το Νόμο 4850/2021, τα συγκεκριμένα δεδομένα για τα ιστορικά οχήματα θα έπρεπε να ισχύουν μέχρι τις 5 Μαΐου 2023, δηλαδή 18 μήνες μετά τη δημοσίευση του συγκεκριμένου νόμου σε ΦΕΚ (5 Νοεμβρίου 2021), ωστόσο υπήρξε ανατροπή η οποία προήλθε με το Νόμο 5039/2023, που δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ στις 3 Απριλίου 2023, σύμφωνα με τον οποίο εφαρμόζονται άμεσα οι διατάξεις του Ν. 4850/2021 σχετικά με την κυκλοφορία ιστορικών οχημάτων και τη χορήγηση νέων ιστορικών πινακίδων από τις αρμόδιες Διευθύνσεις Μεταφορών και Επικοινωνιών των Περιφερειών. Στη συνέχεια ακολούθησε, όμως, ο νέος Νόμος που έδωσε την παράταση για τα ιστορικά οχήματα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2024.

Οι Ιστορικές Πινακίδες θα εκδίδονται πλέον από το κράτος

Τα νέα δεδομένα που ισχύουν για όσους έχουν στην κατοχή τους κάποια ιστορική μοτοσυκλέτα ή θέλουν να τη χαρακτηρίσουν ως ιστορική είναι τα εξής. Οι κάτοχοι θα πρέπει να αποκτήσουν κρατικές ιστορικές πινακίδες (ή να αλλάξουν τις υπάρχουσες ιστορικές που έχουν σε κρατικές ιστορικές), καθώς από τις 3 Απριλίου 2023 δεν επιτρέπεται, πλέον, η έκδοση ιστορικών πινακίδων από κανέναν ιδιωτικό φορέα (Ε.Ο.ΦΙΛ.Π.Α, Ο.Μ.Α.Ε,  Α.ΜΟΤ.ΟΕ), με τις νέες ιστορικές πινακίδες να εκδίδονται από τις αρμόδιες Διευθύνσεις Μεταφορών και Επικοινωνιών των Περιφερειών. Επιπρόσθετα θα πρέπει να έχουν βεβαίωση χαρακτηρισμού του οχήματος ως ιστορικού. Ο χαρακτηρισμός ενός οχήματος ως ιστορικού εξακολουθεί να δίνεται αποκλειστικά από τους φορείς που εκπροσωπούν νόμιμα στην Ελλάδα τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (Δ.Ο.Α.), τη Διεθνή Ομοσπονδία Μοτοσικλέτας (Δ.Ο.Μ.) και τη Διεθνή Ομοσπονδία Παλαιού Αυτοκινήτου (Δ.Ο.Π.Α.), βάσει των διεθνών αρχών, απαιτήσεων και προϋποθέσεων.

Ιστορικές μοτοσυκλέτες

Θα πρέπει τα ιστορικά οχήματα να περνούν ΚΤΕΟ κάθε χρόνο, αν και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τελικά μπορεί η υποχρέωση αυτή να γίνει ανά 2ετία, όπως συμβαίνει και με τα υπόλοιπα οχήματα. Θα πρέπει να καταβάλλουν τέλη κυκλοφορίας ανάλογα με τον κυβισμό, 25 ή 50 ευρώ για τις μοτοσυκλέτες, ωστόσο τα ιστορικά οχήματα ηλικίας άνω των 45 ετών και λεωφορεία θα απαλλάσσονται από τέλη. Θα πρέπει να έχουν αποδεικτικό ότι διεγράφη το όχημα από το Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Οχημάτων του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών ενώ θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στους δρόμους καθημερινά, όπως συμβαίνει και με όλα τα υπόλοιπα οχήματα, με την προϋπόθεση ότι το όχημα είναι ασφαλισμένο, ενώ θα έχουν δικαίωμα να κυκλοφορούν ελεύθερα και εντός του Δακτυλίου της Αθήνας.

Veglia Borletti

Στη συνέχεια ο κάτοχος του οχήματος θα παραλαμβάνει τα στοιχεία κυκλοφορίας (πινακίδες και άδεια) από την Υπηρεσία Μεταφορών με τις καινούργιες άδειες του Υπουργείου να έχουν ισχύ ως 5 χρόνια, με τον ιδιοκτήτη να υποχρεώνεται να την ανανεώσει έγκαιρα πριν λήξει. Εκτός από την άδεια ή βεβαίωση οριστικής διαγραφής, επέχουν θέση τίτλου κυριότητας και τα παρακάτω: βεβαιώσεις εκτελωνισμού, ιδιωτικά συμφωνητικά πώλησης, οικεία τελωνειακά παραστατικά και τιμολόγια που εκδόθηκαν κατά την εισαγωγή ή μεταβίβαση μη ταξινομημένων οχημάτων ιστορικού ενδιαφέροντος.

Οι Ιστορικές Πινακίδες θα εκδίδονται πλέον από το κράτος

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες