Οι Ιστορικές Πινακίδες θα εκδίδονται πλέον από το κράτος

Με τα ιστορικά οχήματα να μπορούν να κυκλοφορούν καθημερινά στους δρόμους εφόσον είναι ασφαλισμένα
Ιστορικές πινακίδες
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

6/12/2023

Η διαδικασία για την έκδοση ιστορικών πινακίδων στις μοτοσυκλέτες αλλάζει καθώς πλέον η έκδοση τους γίνεται αποκλειστικά από το κράτος και όχι από κάποιον ιδιωτικό φορέα.

Μέχρι πρότινος οι κάτοχοι ιστορικών μοτοσυκλετών είχαν το δικαίωμα να κυκλοφορούν ΜΟΝΟ τις Κυριακές (εντός νομού και σε όμορους νομούς), ενώ σε περίπτωση εκδήλωσης κάποιας λέσχης είχαν τη δυνατότητα να τα κυκλοφορήσουν από 2 μέρες πριν έως και 1 μέρα μετά. Τέλος, η κίνηση τις καθημερινές επιτρεπόταν μόνο σε εργάσιμες μέρες και ώρες και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για επίσκεψη σε συνεργείο, φανοποιείο ή κάποιο μηχανικό με την ύπαρξη αντίστοιχου αποδεικτικού στοιχείου. Παράλληλα οι κάτοχοι ιστορικών μοτοσυκλετών δεν πλήρωναν τέλη κυκλοφορίας ενώ δεν είχαν την υποχρέωση να περάσουν τις μοτοσυκλέτες τους από ΚΤΕΟ. Ωστόσο τώρα θα χρειαστεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2024 να αποκτήσουν νέες ιστορικές πινακίδες -οι οποίες θα εκδίδονται από το κράτος- και να “συμμορφωθούν” στις διατάξεις του Ν. 4850/2021.

H εξαίρεση για την παράταση ισχύος του τωρινού τρόπου κυκλοφορίας τους, προέκυψε με το Άρθρο 82 του Νόμου 5043/2023 "Ρυθμίσεις σχετικά με τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού - Διατάξεις για την ευζωία των ζώων συντροφιάς - Διατάξεις για το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα - Λοιπές ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών και άλλες επείγουσες διατάξεις", που ψηφίστηκε τη Μεγάλη Εβδομάδα στη Βουλή και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 13 Απριλίου. Αρχικά, με βάση το Νόμο 4850/2021, τα συγκεκριμένα δεδομένα για τα ιστορικά οχήματα θα έπρεπε να ισχύουν μέχρι τις 5 Μαΐου 2023, δηλαδή 18 μήνες μετά τη δημοσίευση του συγκεκριμένου νόμου σε ΦΕΚ (5 Νοεμβρίου 2021), ωστόσο υπήρξε ανατροπή η οποία προήλθε με το Νόμο 5039/2023, που δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ στις 3 Απριλίου 2023, σύμφωνα με τον οποίο εφαρμόζονται άμεσα οι διατάξεις του Ν. 4850/2021 σχετικά με την κυκλοφορία ιστορικών οχημάτων και τη χορήγηση νέων ιστορικών πινακίδων από τις αρμόδιες Διευθύνσεις Μεταφορών και Επικοινωνιών των Περιφερειών. Στη συνέχεια ακολούθησε, όμως, ο νέος Νόμος που έδωσε την παράταση για τα ιστορικά οχήματα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2024.

Οι Ιστορικές Πινακίδες θα εκδίδονται πλέον από το κράτος

Τα νέα δεδομένα που ισχύουν για όσους έχουν στην κατοχή τους κάποια ιστορική μοτοσυκλέτα ή θέλουν να τη χαρακτηρίσουν ως ιστορική είναι τα εξής. Οι κάτοχοι θα πρέπει να αποκτήσουν κρατικές ιστορικές πινακίδες (ή να αλλάξουν τις υπάρχουσες ιστορικές που έχουν σε κρατικές ιστορικές), καθώς από τις 3 Απριλίου 2023 δεν επιτρέπεται, πλέον, η έκδοση ιστορικών πινακίδων από κανέναν ιδιωτικό φορέα (Ε.Ο.ΦΙΛ.Π.Α, Ο.Μ.Α.Ε,  Α.ΜΟΤ.ΟΕ), με τις νέες ιστορικές πινακίδες να εκδίδονται από τις αρμόδιες Διευθύνσεις Μεταφορών και Επικοινωνιών των Περιφερειών. Επιπρόσθετα θα πρέπει να έχουν βεβαίωση χαρακτηρισμού του οχήματος ως ιστορικού. Ο χαρακτηρισμός ενός οχήματος ως ιστορικού εξακολουθεί να δίνεται αποκλειστικά από τους φορείς που εκπροσωπούν νόμιμα στην Ελλάδα τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (Δ.Ο.Α.), τη Διεθνή Ομοσπονδία Μοτοσικλέτας (Δ.Ο.Μ.) και τη Διεθνή Ομοσπονδία Παλαιού Αυτοκινήτου (Δ.Ο.Π.Α.), βάσει των διεθνών αρχών, απαιτήσεων και προϋποθέσεων.

Ιστορικές μοτοσυκλέτες

Θα πρέπει τα ιστορικά οχήματα να περνούν ΚΤΕΟ κάθε χρόνο, αν και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τελικά μπορεί η υποχρέωση αυτή να γίνει ανά 2ετία, όπως συμβαίνει και με τα υπόλοιπα οχήματα. Θα πρέπει να καταβάλλουν τέλη κυκλοφορίας ανάλογα με τον κυβισμό, 25 ή 50 ευρώ για τις μοτοσυκλέτες, ωστόσο τα ιστορικά οχήματα ηλικίας άνω των 45 ετών και λεωφορεία θα απαλλάσσονται από τέλη. Θα πρέπει να έχουν αποδεικτικό ότι διεγράφη το όχημα από το Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Οχημάτων του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών ενώ θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στους δρόμους καθημερινά, όπως συμβαίνει και με όλα τα υπόλοιπα οχήματα, με την προϋπόθεση ότι το όχημα είναι ασφαλισμένο, ενώ θα έχουν δικαίωμα να κυκλοφορούν ελεύθερα και εντός του Δακτυλίου της Αθήνας.

Veglia Borletti

Στη συνέχεια ο κάτοχος του οχήματος θα παραλαμβάνει τα στοιχεία κυκλοφορίας (πινακίδες και άδεια) από την Υπηρεσία Μεταφορών με τις καινούργιες άδειες του Υπουργείου να έχουν ισχύ ως 5 χρόνια, με τον ιδιοκτήτη να υποχρεώνεται να την ανανεώσει έγκαιρα πριν λήξει. Εκτός από την άδεια ή βεβαίωση οριστικής διαγραφής, επέχουν θέση τίτλου κυριότητας και τα παρακάτω: βεβαιώσεις εκτελωνισμού, ιδιωτικά συμφωνητικά πώλησης, οικεία τελωνειακά παραστατικά και τιμολόγια που εκδόθηκαν κατά την εισαγωγή ή μεταβίβαση μη ταξινομημένων οχημάτων ιστορικού ενδιαφέροντος.

Οι Ιστορικές Πινακίδες θα εκδίδονται πλέον από το κράτος

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»