Ολλανδός μοτοσυκλετιστής που επισκέφτηκε το Λονδίνο πήρε κλήση από… το Ουζμπεκιστάν!

Για παράβαση της ζώνης Εξαιρετικά Χαμηλών Ρύπων της αγγλικής πρωτεύουσας

Από το

motomag

3/7/2023

Όπως μας ενημερώνει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστικών Ενώσεων FEMA, μία εταιρεία στο Ουζμπεκιστάν, στέλνει πρόστιμα για λογαριασμό του Οργανισμού Μεταφορών του Λονδίνου (Transport for London) -και όχι μόνο…

Μία απίστευτη ιστορία έδωσε στη δημοσιότητα η FEMA, σύμφωνα με την οποία, η εταιρεία Euro Parking Collection plc (EPC) που ενώ... δείχνει αγγλική, στην πραγματικότητα μας λέει η FEMA βασίζεται στο Ουζμπεκιστάν, και διαχειρίζεται την αποστολή προστίμων για λογαριασμό όχι μόνο του Transport of London, αλλά και για 15 ακόμα χωρών της Ευρωπαικής Ένωσης!

Η αφορμή για να αποκαλυφθεί η παραπάνω ιστορία, είναι η κλήση που δέχθηκε ένας Ολλανδός αναβάτης μοτοσυκλέτας, μετά από επίσκεψη του στο Λονδίνο, για παραβίαση της ULEZ (Ultra Low Emission Zone), του δακτυλίου δηλαδή της βρετανικής πρωτεύουσας.

Η οδηγία της Ε.Ε. προβλέπει τη διασυνοριακή ανταλλαγή πληροφοριών για την επιβολή κυρώσεων σε τουρίστες παραβάτες του νόμου από τα κράτη μέλη της, που περιλαμβάνει διατάξεις και για ορισμένους κανόνες του Κ.Ο.Κ. Το Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθεί να παραμένει ανάμεσα στις χώρες που ακολουθούν αυτή την οδηγία, ακόμα και μετά το Brexit. Ένα από τα θέματα εδώ είναι ότι η παραβίαση του βρετανικού δακτυλίου δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2015/413 της Ε.Ε.

Το γεγονός ότι η ποινή ήρθε μέσω... Ουζμπεκιστάν, φόρτωσε την άφιξη της στα χέρια του Ολλανδού αναβάτη με μεγάλη καθυστέρηση, στερώντας του έτσι το δικαίωμα να ασκήσει έφεση (είχε περάσει το χρονικό περιθώριο), αλλά και επιβαρύνοντας τον και με... προσαυξήσεις, λόγω παρέλευσης χρόνου! Κερασάκι στην τούρτα, το γεγονός πως η κλήση φαίνεται πως επιβλήθηκε άδικα στον Ολλανδό, καθώς η η μοτοσυκλέτα του πληροί τις προδιαγραφές Euro3 και κατά συνέπεια δεν παραβίασε την ULEZ...

Ο Ολλανδός επικοινώνησε με την Ολλανδική Αρχή Οχημάτων (RDW), καθώς αυτή είναι η μόνη πηγή των προσωπικών δεδομένων του μοτοσυκλετιστή. Με την ίδια αρχή επικοινώνησε και η FEMA, απ’ όπου ενημερώθηκε ότι η RDW δεν είχε καμία γνώση για το πώς δεδομένα από το ολλανδικό μητρώο οχημάτων κατέληξαν στο Ουζμπεκιστάν, και μάλιστα για παραβίαση που είχε λάβει χώρα στην Αγγλία.

Αργότερα αποδείχθηκε ότι ο εισπράκτορας οφειλών για λογαριασμό της Transport for London (TfL), η EPC, είχε ζητήσει προσωπικά δεδομένα (ονόματα και διευθύνσεις) Ολλανδών πολιτών, με βάση τις πινακίδες κυκλοφορίας. Το αίτημα αυτό έγινε... σε μία κυβερνητική υπηρεσία της Ιταλίας, η οποία δεν είχε καμία εξουσιοδότηση για να κάνει κάτι τέτοιο. Αυτό σημαίνει ότι τα δεδομένα αυτά αποκτήθηκαν παράνομα.

Τον Μάρτιο του 2023, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε αναθεωρήσεις για τη διασυνοριακή επιβολή της οδηγίας 2015/413. Στην αναθεωρημένη πρόταση, διευρύνθηκε ο αριθμός των παραβάσεων της οδικής ασφάλειας που σχετίζονται με την οδική κυκλοφορία με οκτώ επιπλέον περιπτώσεις, και επήλθε εξορθολογισμός στον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη στα οποία έχει διαπραχθεί η παράβαση, μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα του παραβάτη. Για να συλλέξει τα προσωπικά δεδομένα παραβατών, το κράτος μέλος που τα θέλει, μπαίνει μέσω του συστήματος EUCARIS στην βάση δεδομένων της χώρας μόνιμης κατοικίας του αναβάτη.

Το σύστημα αυτό, έχει αρκετά κενά, καθώς το εξουσιοδοτημένο προσωπικό μπορεί να συλλέξει στοιχεία και για άλλους σκοπούς, ή ενδεχομένως για κάποια κακόβουλη ενέργεια. Επομένως, υπάρχει σοβαρή έλλειψη στην ασφάλεια και κατ’ επέκταση στην προστασία των δεδομένων.

Η FEMA έχει ήδη δηλώσει τους πιθανούς κινδύνους της εκτεταμένης χρήσης του EUCARIS και έχει προβεί σε ενστάσεις, από τον Μάρτιο του 2023. Παρ’ όλα αυτά, η αναθεωρημένη πρόταση για το EUCARIS στάλθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του ίδιου έτους, για να ψηφιστεί, χωρίς κάποια αλλαγή. Όπως μας ενημερώνει, η FEMA κατάφερε να επικοινωνήσει με τον κ. Kosma Zlotowski, μέλος του Ευρωκοινοβουλίου και εισηγητή της επιτροπής μεταφορών για το συγκεκριμένο θέμα, δουλειά του οποίου είναι να συντάξει την έρευνα και να επεξεργαστεί τις τροπολογίες των ευρωβουλευτών. Ο κ. Zlotowski δήλωσε στη FEMA ότι έχει λάβει τις ενστάσεις της Ομοσπονδίας υπ’ όψιν του, και μένει να δούμε αν θα προχωρήσει σε αλλαγές στη διαδικασία απόκτησης των προσωπικών μας δεδομένων από τα κράτη μέλη της Ε.Ε.

Ετικέτες

fema

ulez

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.