Ολλανδός μοτοσυκλετιστής που επισκέφτηκε το Λονδίνο πήρε κλήση από… το Ουζμπεκιστάν!

Για παράβαση της ζώνης Εξαιρετικά Χαμηλών Ρύπων της αγγλικής πρωτεύουσας
ULEZ
Από το

motomag

3/7/2023

Όπως μας ενημερώνει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστικών Ενώσεων FEMA, μία εταιρεία στο Ουζμπεκιστάν, στέλνει πρόστιμα για λογαριασμό του Οργανισμού Μεταφορών του Λονδίνου (Transport for London) -και όχι μόνο…

Μία απίστευτη ιστορία έδωσε στη δημοσιότητα η FEMA, σύμφωνα με την οποία, η εταιρεία Euro Parking Collection plc (EPC) που ενώ... δείχνει αγγλική, στην πραγματικότητα μας λέει η FEMA βασίζεται στο Ουζμπεκιστάν, και διαχειρίζεται την αποστολή προστίμων για λογαριασμό όχι μόνο του Transport of London, αλλά και για 15 ακόμα χωρών της Ευρωπαικής Ένωσης!

Η αφορμή για να αποκαλυφθεί η παραπάνω ιστορία, είναι η κλήση που δέχθηκε ένας Ολλανδός αναβάτης μοτοσυκλέτας, μετά από επίσκεψη του στο Λονδίνο, για παραβίαση της ULEZ (Ultra Low Emission Zone), του δακτυλίου δηλαδή της βρετανικής πρωτεύουσας.

Η οδηγία της Ε.Ε. προβλέπει τη διασυνοριακή ανταλλαγή πληροφοριών για την επιβολή κυρώσεων σε τουρίστες παραβάτες του νόμου από τα κράτη μέλη της, που περιλαμβάνει διατάξεις και για ορισμένους κανόνες του Κ.Ο.Κ. Το Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθεί να παραμένει ανάμεσα στις χώρες που ακολουθούν αυτή την οδηγία, ακόμα και μετά το Brexit. Ένα από τα θέματα εδώ είναι ότι η παραβίαση του βρετανικού δακτυλίου δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2015/413 της Ε.Ε.

Το γεγονός ότι η ποινή ήρθε μέσω... Ουζμπεκιστάν, φόρτωσε την άφιξη της στα χέρια του Ολλανδού αναβάτη με μεγάλη καθυστέρηση, στερώντας του έτσι το δικαίωμα να ασκήσει έφεση (είχε περάσει το χρονικό περιθώριο), αλλά και επιβαρύνοντας τον και με... προσαυξήσεις, λόγω παρέλευσης χρόνου! Κερασάκι στην τούρτα, το γεγονός πως η κλήση φαίνεται πως επιβλήθηκε άδικα στον Ολλανδό, καθώς η η μοτοσυκλέτα του πληροί τις προδιαγραφές Euro3 και κατά συνέπεια δεν παραβίασε την ULEZ...

Ο Ολλανδός επικοινώνησε με την Ολλανδική Αρχή Οχημάτων (RDW), καθώς αυτή είναι η μόνη πηγή των προσωπικών δεδομένων του μοτοσυκλετιστή. Με την ίδια αρχή επικοινώνησε και η FEMA, απ’ όπου ενημερώθηκε ότι η RDW δεν είχε καμία γνώση για το πώς δεδομένα από το ολλανδικό μητρώο οχημάτων κατέληξαν στο Ουζμπεκιστάν, και μάλιστα για παραβίαση που είχε λάβει χώρα στην Αγγλία.

Αργότερα αποδείχθηκε ότι ο εισπράκτορας οφειλών για λογαριασμό της Transport for London (TfL), η EPC, είχε ζητήσει προσωπικά δεδομένα (ονόματα και διευθύνσεις) Ολλανδών πολιτών, με βάση τις πινακίδες κυκλοφορίας. Το αίτημα αυτό έγινε... σε μία κυβερνητική υπηρεσία της Ιταλίας, η οποία δεν είχε καμία εξουσιοδότηση για να κάνει κάτι τέτοιο. Αυτό σημαίνει ότι τα δεδομένα αυτά αποκτήθηκαν παράνομα.

Τον Μάρτιο του 2023, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε αναθεωρήσεις για τη διασυνοριακή επιβολή της οδηγίας 2015/413. Στην αναθεωρημένη πρόταση, διευρύνθηκε ο αριθμός των παραβάσεων της οδικής ασφάλειας που σχετίζονται με την οδική κυκλοφορία με οκτώ επιπλέον περιπτώσεις, και επήλθε εξορθολογισμός στον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη στα οποία έχει διαπραχθεί η παράβαση, μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα του παραβάτη. Για να συλλέξει τα προσωπικά δεδομένα παραβατών, το κράτος μέλος που τα θέλει, μπαίνει μέσω του συστήματος EUCARIS στην βάση δεδομένων της χώρας μόνιμης κατοικίας του αναβάτη.

Το σύστημα αυτό, έχει αρκετά κενά, καθώς το εξουσιοδοτημένο προσωπικό μπορεί να συλλέξει στοιχεία και για άλλους σκοπούς, ή ενδεχομένως για κάποια κακόβουλη ενέργεια. Επομένως, υπάρχει σοβαρή έλλειψη στην ασφάλεια και κατ’ επέκταση στην προστασία των δεδομένων.

Η FEMA έχει ήδη δηλώσει τους πιθανούς κινδύνους της εκτεταμένης χρήσης του EUCARIS και έχει προβεί σε ενστάσεις, από τον Μάρτιο του 2023. Παρ’ όλα αυτά, η αναθεωρημένη πρόταση για το EUCARIS στάλθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του ίδιου έτους, για να ψηφιστεί, χωρίς κάποια αλλαγή. Όπως μας ενημερώνει, η FEMA κατάφερε να επικοινωνήσει με τον κ. Kosma Zlotowski, μέλος του Ευρωκοινοβουλίου και εισηγητή της επιτροπής μεταφορών για το συγκεκριμένο θέμα, δουλειά του οποίου είναι να συντάξει την έρευνα και να επεξεργαστεί τις τροπολογίες των ευρωβουλευτών. Ο κ. Zlotowski δήλωσε στη FEMA ότι έχει λάβει τις ενστάσεις της Ομοσπονδίας υπ’ όψιν του, και μένει να δούμε αν θα προχωρήσει σε αλλαγές στη διαδικασία απόκτησης των προσωπικών μας δεδομένων από τα κράτη μέλη της Ε.Ε.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.