Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στον Stoner;

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/3/2015

Λίγες ώρες μετά την λήξη του αγώνα, ο Dani Pedrosa έκανε μια βαρυσήμαντη δήλωση. Αποχωρεί προσωρινά από την αγωνιστική σεζόν  για να αντιμετωπίσει ένα χρόνιο πρόβλημα στο χέρι του! Ο Pedrosa πάσχει από σύνδρομο arm-pump που είναι αντίστοιχο με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, και αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες παθήσεις των χεριών σε αγωνιζόμενους. Μεταξύ άλλων, ήταν και η νέμεση του Nicky Hayden, καθώς η χειρουργική αποκατάσταση, δεν εγγυάται πάντοτε τα καλύτερα αποτελέσματα. Το νεύρο εγκλωβίζεται ανάμεσα στα οστά από την συνεχή καταπόνηση και τα δάχτυλα μουδιάζουν, χάνοντας δύναμη, ασκώντας αρκετό πόνο.

Η Honda γνώριζε πάρα πολύ καλά το πρόβλημα του Pedrosa, όπως δήλωσε ο ίδιος, και μαζί το κράτησαν μακριά από κάθε δημοσιότητα. Μετά από ένα χειρουργείο που δεν είχε το καλύτερο αποτέλεσμα, ήρθε η περασμένη σεζόν που το πρόβλημα για τον Pedrosa επιδεινώθηκε πάρα πολύ, προκαλώντας του πόνους σε σημείο να μην μπορεί να αποδώσει όπως θα ήθελε. Και είναι δυνατόν να περιμένει την αρχή αυτής της σεζόν για να κάνει κάτι;

Όλο αυτό το διάστημα ο Pedrosa δήλωσε ότι έκανε έναν μαραθώνιο επισκέψεων σε ιατρούς σε όλο τον κόσμο, ψάχνοντας εκείνον τον ένα που θα του πει κατηγορηματικά ότι μπορεί να πάει επιθετικά, κάνοντας ένα δεύτερο χειρουργείο, αλλά όλες οι γνώμες συνέκλιναν στο να δείξει υπομονή. Σύμφωνοι όλοι οι γιατροί, πίστεψαν ότι υπήρχε χρόνος για μια συντηρητική θεραπεία, καθώς η εγχείρηση είχε πολύ μεγάλο ρίσκο, και έτσι σταδιακά φτάσαμε στον πρώτο αγώνα της σεζόν. Είναι να απορείς που όλοι οι ειδικοί του κόσμου, μια ομάδα με άψογη οργάνωση και ο ίδιος ο Pedrosa ακόμα, άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν μέχρι αυτό το σημείο, ένα στάδιο μετά την τελευταία στιγμή, οπότε πρέπει να συμπεράνουμε ότι μάλλον δεν γινόταν καλύτερα. Μάλλον έκαναν ότι μπορούσαν. Αμέσως μετά τον αγώνα στο Qatar λοιπόν, που ο Pedrosa τερμάτισε στην έκτη θέση, ο πόνος ήταν αφόρητος σε σημείο να τον κάνει να δηλώσει ότι δεν αντέχει άλλο. Πήρε λοιπόν την δύσκολη απόφαση να αποχωρήσει μέχρι να φτιάξει το χέρι του, με τρόπο που ακόμα δεν ξέρει. Όπως δεν ήξεραν οι γιατροί τι πρέπει να κάνει αυτό το διάστημα, ανάμεσα στις αγωνιστικές σεζόν, έτσι δεν γνωρίζουν και τώρα, τουλάχιστον όμως δεν θα έχουν την γκιλοτίνα των αγώνων, να πιέζει σε χρόνο.

Μπορεί ο Pedrosa να μην έχει τους πιο φανατικούς οπαδούς, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν ένα καλό περιουσιακό στοιχείο για την Honda, γιατί της εξασφάλιζε θέσεις στο βάθρο. Μπορεί να μην διεκδικούσε την πρώτη θέση, σε κάθε αγώνα, ή το πρωτάθλημα, αλλά είχε πολύ σταθερή υψηλή απόδοση. Ως δεύτερος αναβάτης για την ομάδα, αυτό ήταν το πιο σημαντικό από όλα. Χωρίς να προσθέσουμε την βοήθεια που έδωσε κάποτε στον Marquez και τον "ώθησε" στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος, πράγμα που ο Marc του ανταπέδωσε βέβαια. Αυτή τη στιγμή ο Pedrosa δεν γνωρίζει πόσους αγώνες θα χάσει, το σίγουρο πάντως είναι ότι δεν πρόκειται να δώσει μια λύση τύπου Lorenzo: χειρουργείο δηλαδή και αμέσως μετά αγώνα! Επίσης σίγουρο είναι ότι η ομάδα είχε λάβει αυτό το ενδεχόμενο στους υπολογισμούς της, καθώς είχε, και έχει, πλήρη γνώση. Το θέμα είναι τι θα γίνει από εδώ και τώρα, με τα ισχυρότερα σενάρια να θέλουν τον Stoner να επιστρέφει. Για την ιστορία, παλιότερα έπασχε και αυτός από αυτό το σύνδρομο (ένα από τα προβλήματα υγείας που είχε), αλλά σε πιο ήπιο βαθμό, καθώς δεν προκλήθηκε από τραυματισμό. Η ίδια η ομάδα πάντως δεν διασαφηνίζει, μέχρι και σήμερα το πρωί, αν ο Pedrosa πράγματι θα σταματήσει τους αγώνες προσωρινά, αλλά ο ίδιος χθες το βράδυ στο motogp.com ήταν κατηγορηματικός: "Δεν μπορώ να συνεχίσω να αγωνίζομαι έτσι"!

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες