Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στον Stoner;

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/3/2015

Λίγες ώρες μετά την λήξη του αγώνα, ο Dani Pedrosa έκανε μια βαρυσήμαντη δήλωση. Αποχωρεί προσωρινά από την αγωνιστική σεζόν  για να αντιμετωπίσει ένα χρόνιο πρόβλημα στο χέρι του! Ο Pedrosa πάσχει από σύνδρομο arm-pump που είναι αντίστοιχο με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, και αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες παθήσεις των χεριών σε αγωνιζόμενους. Μεταξύ άλλων, ήταν και η νέμεση του Nicky Hayden, καθώς η χειρουργική αποκατάσταση, δεν εγγυάται πάντοτε τα καλύτερα αποτελέσματα. Το νεύρο εγκλωβίζεται ανάμεσα στα οστά από την συνεχή καταπόνηση και τα δάχτυλα μουδιάζουν, χάνοντας δύναμη, ασκώντας αρκετό πόνο.

Η Honda γνώριζε πάρα πολύ καλά το πρόβλημα του Pedrosa, όπως δήλωσε ο ίδιος, και μαζί το κράτησαν μακριά από κάθε δημοσιότητα. Μετά από ένα χειρουργείο που δεν είχε το καλύτερο αποτέλεσμα, ήρθε η περασμένη σεζόν που το πρόβλημα για τον Pedrosa επιδεινώθηκε πάρα πολύ, προκαλώντας του πόνους σε σημείο να μην μπορεί να αποδώσει όπως θα ήθελε. Και είναι δυνατόν να περιμένει την αρχή αυτής της σεζόν για να κάνει κάτι;

Όλο αυτό το διάστημα ο Pedrosa δήλωσε ότι έκανε έναν μαραθώνιο επισκέψεων σε ιατρούς σε όλο τον κόσμο, ψάχνοντας εκείνον τον ένα που θα του πει κατηγορηματικά ότι μπορεί να πάει επιθετικά, κάνοντας ένα δεύτερο χειρουργείο, αλλά όλες οι γνώμες συνέκλιναν στο να δείξει υπομονή. Σύμφωνοι όλοι οι γιατροί, πίστεψαν ότι υπήρχε χρόνος για μια συντηρητική θεραπεία, καθώς η εγχείρηση είχε πολύ μεγάλο ρίσκο, και έτσι σταδιακά φτάσαμε στον πρώτο αγώνα της σεζόν. Είναι να απορείς που όλοι οι ειδικοί του κόσμου, μια ομάδα με άψογη οργάνωση και ο ίδιος ο Pedrosa ακόμα, άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν μέχρι αυτό το σημείο, ένα στάδιο μετά την τελευταία στιγμή, οπότε πρέπει να συμπεράνουμε ότι μάλλον δεν γινόταν καλύτερα. Μάλλον έκαναν ότι μπορούσαν. Αμέσως μετά τον αγώνα στο Qatar λοιπόν, που ο Pedrosa τερμάτισε στην έκτη θέση, ο πόνος ήταν αφόρητος σε σημείο να τον κάνει να δηλώσει ότι δεν αντέχει άλλο. Πήρε λοιπόν την δύσκολη απόφαση να αποχωρήσει μέχρι να φτιάξει το χέρι του, με τρόπο που ακόμα δεν ξέρει. Όπως δεν ήξεραν οι γιατροί τι πρέπει να κάνει αυτό το διάστημα, ανάμεσα στις αγωνιστικές σεζόν, έτσι δεν γνωρίζουν και τώρα, τουλάχιστον όμως δεν θα έχουν την γκιλοτίνα των αγώνων, να πιέζει σε χρόνο.

Μπορεί ο Pedrosa να μην έχει τους πιο φανατικούς οπαδούς, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν ένα καλό περιουσιακό στοιχείο για την Honda, γιατί της εξασφάλιζε θέσεις στο βάθρο. Μπορεί να μην διεκδικούσε την πρώτη θέση, σε κάθε αγώνα, ή το πρωτάθλημα, αλλά είχε πολύ σταθερή υψηλή απόδοση. Ως δεύτερος αναβάτης για την ομάδα, αυτό ήταν το πιο σημαντικό από όλα. Χωρίς να προσθέσουμε την βοήθεια που έδωσε κάποτε στον Marquez και τον "ώθησε" στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος, πράγμα που ο Marc του ανταπέδωσε βέβαια. Αυτή τη στιγμή ο Pedrosa δεν γνωρίζει πόσους αγώνες θα χάσει, το σίγουρο πάντως είναι ότι δεν πρόκειται να δώσει μια λύση τύπου Lorenzo: χειρουργείο δηλαδή και αμέσως μετά αγώνα! Επίσης σίγουρο είναι ότι η ομάδα είχε λάβει αυτό το ενδεχόμενο στους υπολογισμούς της, καθώς είχε, και έχει, πλήρη γνώση. Το θέμα είναι τι θα γίνει από εδώ και τώρα, με τα ισχυρότερα σενάρια να θέλουν τον Stoner να επιστρέφει. Για την ιστορία, παλιότερα έπασχε και αυτός από αυτό το σύνδρομο (ένα από τα προβλήματα υγείας που είχε), αλλά σε πιο ήπιο βαθμό, καθώς δεν προκλήθηκε από τραυματισμό. Η ίδια η ομάδα πάντως δεν διασαφηνίζει, μέχρι και σήμερα το πρωί, αν ο Pedrosa πράγματι θα σταματήσει τους αγώνες προσωρινά, αλλά ο ίδιος χθες το βράδυ στο motogp.com ήταν κατηγορηματικός: "Δεν μπορώ να συνεχίσω να αγωνίζομαι έτσι"!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.