Όμιλος ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ: Έφυγε από την ζωή η επιχειρηματίας Καίτη Κυριακοπούλου

Απεβίωσε πλήρης ημερών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/5/2020

Μία από τις ελάχιστες γυναίκες στο τιμόνι μίας ολόκληρης βιομηχανίας, η Καίτη Κυριακοπούλου απεβίωσε στην Αθήνα την Πέμπτη, σε ηλικία 97 ετών. Ο Όμιλος Μοτοδυναμική, που αντιπροσωπεύει στην χώρα μας την Yamaha, εκτός άλλων, εξέφρασε με ανακοίνωσή του κατόπιν του αποχαιρετισμού της, την βαθύτατη θλίψη των εργαζομένων για την απώλεια της φιλάνθρωπου και επιχειρηματία Καίτης Κυριακοπούλου.

Υπήρξε πρωτοπόρος, οραματίστρια με οξύ επιχειρηματικό πνεύμα, πάθος και θέληση. Στην μνήμη της ο Όμιλος Μοτοδυναμική προσφέρει δωρεά ύψους 10.000 Ευρώ στο σωματείο Μέριμνα.

Με τον θάνατο του πατέρα της το 1970, η Καίτη Κυριακοπούλου ανέλαβε την διοίκηση των επιχειρήσεων Βωξίται Παρνασσού, Αργυρομεταλλευμάτων & Βαρυτίνης και Αδελφοί Ηλιόπουλοι, μόλις ένα χρόνο μετά το ξεκίνημα της θυγατρικής εταιρίας της εισαγωγής των προϊόντων Yamaha στην Ελλάδα.

Γεννημένη στο Βουκουρέστι το 1922 η Καίτη Κυριακοπούλου έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής σε μία ταραχώδη εποχή που απαιτούσε συνεχείς μετακινήσεις. Στην Ελλάδα έφτασε σε ηλικία 13 ετών, μόνο και μόνο για να φύγει ξανά εξαιτίας της Γερμανικής Κατοχής. Αρχικός προορισμός η Αίγυπτος, από εκεί Νότιος Αφρική, Ινδία και Αμερική όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στα Μαθηματικά και την Φυσική.

Επέστρεψε ξανά στην Ελλάδα το 1950, παντρεύτηκε τον Πάρι Κυριακόπουλο αποκτώντας δύο παιδιά, τον Οδυσσέα που είχε ενεργή συμμετοχή στην πορεία της Yamaha στην χώρα μας, και την Φλωρίκα. Μέχρι και το 1989 που έμεινε στο τιμόνι του Ομίλου επέδειξε μεγάλο φιλανθρωπικό έργο, στο οποίο και επένδυσε αμέριστα τον χρόνο της όταν και παρέδωσε την σκυτάλη στον γιο της Οδυσσέα. Συνέχισε μέχρι τα βαθιά γεράματα ωστόσο να έχει λόγο στην πορεία του Ομίλου ως επίτιμος Πρόεδρος.

Όσοι την γνωρίζουν έχουν να λένε για την καθαρότητα που περιέγραφε ιστορίες από τα ταραχώδη πρώτα χρόνια της ζωής της, στοιχείο που εξέφραζε με την έντονη φιλανθρωπική δράση και την στήριξη σε ιδρύματα για μετανάστες και πρόσφυγες. Ανάμεσα στις πολλές διακρίσεις για το έργο της, συμπεριλαμβάνεται το γαλλικό παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής, ενώ έχει ανακηρυχτεί «Γυναίκα της Χρονιάς» από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Βιογραφίας.

Η Καίτη Κυριακοπούλου έδινε το παρόν σε κάθε μεγάλη στιγμή της Yamaha έως τα βαθιά γεράματα

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»