Όμιλος Piaggio: Έχασε τη δίκη με την Zhongneng

Η κόντρα για τα πνευματικά δικαιώματα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/9/2019

Η διαμάχη μεταξύ του ιταλικού κολοσσού και του κινέζικου εργοστασίου, ξεκίνησε πριν από σχεδόν δέκα χρόνια στις 19 Νοεμβρίου του 2010, όταν η Piaggio κατηγόρησε την Zhongneng πως έχει αντιγράψει το σχεδιασμό ενός σκούτερ της. Αιτία ήταν η κατοχύρωση των σχεδίων της κινέζικης εταιρείας για τη δημιουργία ενός σκούτερ, που έμοιαζε με το LX του 2005 της Vespa, το οποίο μάλιστα όπως αναφέρεται και στα πρακτικά της απόφασης είχε βασιστεί σε ένα μοντέλο της ιταλικής εταιρείας, που κυκλοφορούσε από το 1945 έως το 1946. Έτσι, η Piaggio προσέφυγε στο Γραφείο Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) με σκοπό να δικαιωθεί και να εισπράξει μια μεγάλη αποζημίωση, διαφυλάσσοντας παράλληλα τα δικαιώματά της. Να θυμίσουμε επίσης, ότι κάτι αντίστοιχο είχε γίνει με την γερμανική εταιρεία Kumpan που κατασκευάζει ηλεκτρικά scooters και που η Piaggio την ανάγκασε να αποσύρει όλα τα εκθέματά της από το περίπτερό της στην περσινή EICMA!

Η ιστορία “τράβηξε” μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019 και μετά από πολλές αναβολές, βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου η οποία δικαίωσε την Zhongneng. Η Piaggio πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη στην προσπάθειά της να διαφυλάξει τα πνευματικά της δικαιώματα, ενώ όπως αποδείχθηκε αυτά δεν είχαν καταπατηθεί. Αυτό μπορούμε να το διαπιστώσουμε τόσο απ’ τις φωτογραφίες όσο και από τα πρακτικά της απόφασης, που απαριθμούν πάνω από 100 σημεία στα οποία διαφέρουν τα δύο σκούτερ μεταξύ τους και είναι παραπάνω από αρκετά για να ακυρώσουν τις κατηγορίες της Piaggio. Μερικά απ’ τα πιο ευδιάκριτα σημεία που διαφέρουν είναι το “τούνελ” της ποδιάς, το οποίο δεν υπάρχει καθόλου στο κινέζικο σκούτερ, ενώ δύο άλλα εντοπίζονται στο σχεδιασμό των φωτιστικών σωμάτων αλλά και στις καμπύλες που χαρακτηρίζουν το ιταλικό σκούτερ, ενώ αυτό της Zhongeng διαθέτει περισσότερες γωνίες και ακμές. Για όσους θέλουν να δουν αναλυτικά τα έγγραφα της απόφασης μπορούν να τα βρουν εδώ. Το "ζουμί" της υπόθεσης είναι πως η Piaggio έχασε τη δίκη και καλείται τώρα να πληρώσει όλα τα δικαστικά έξοδα, αν το ζητήσει η Zhongneng.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.