Όνειρα για το γκαράζ: Το κατάλληλο αυτοκίνητο για 4 άτομα & 2 μοτοσυκλέτες
Η Yamaha συνεχίζει με τα πρωτότυπα αυτοκίνητα..
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
25/10/2017
To Cross Hub είναι η πρόταση της Yamaha για μεταφορά δύο μοτοσυκλετών, έχοντας μήκος 4,5 μέτρων και τέσσερις θέσεις. Για να πετύχει τον συνδυασμό αυτό, έχει τοποθετήσει τον οδηγό στο κέντρο και τα καθίσματα σε σχήμα ρόμβου. Λίγο πιο πίσω οι δύο εμπρός επιβάτες, αφήνουν τον οδηγό να ελέγχει δεξιά και αριστερά απρόσκοπτα και ταυτόχρονα δημιουργείται χώρος για να τοποθετηθούν οι εμπρός τροχοί δύο μοτοσυκλετών από πίσω τους. Στο κέντρο της καμπίνας πίσω από τον οδηγό βρίσκεται το κάθισμα του τέταρτου επιβάτη, ενώ στην καρότσα ακριβώς από πίσω του τα αμορτισέρ για τους πίσω τροχούς. Χαμηλά τοποθετημένη καρότσα λοιπόν, για ευκολία στο ανέβασμα των μοτοσυκλετών αλλά και στην οδήγηση, με πόρτες που ανοίγουν προς τα πίσω διευκολύνοντας την είσοδο στην καμπίνα με το σχήμα ρόμβου.
Ο κ. Takuya Nakata Πρόεδρος της Yamaha, συνεχίζει να επενδύει σε σχεδιαστικά πρωτότυπα αυτοκίνητα, όπως οι προκάτοχοί του. Ας μην ξεχνάμε πως υπεύθυνος όλων των σχεδιαστών της Yamaha είναι εδώ και λίγα χρόνια, ένας superstar σχεδιαστής, ο γνωστός «Ντέζη» κ. Nagaya Akihiro που πιο πριν είχε την αντίστοιχη σχέση στην Toyota! Από το χέρι της ομάδας του περνούν όλα, τα χρώματα του περιπτέρου στο Τόκιο, τα λογότυπα σε κάθε μορφή τους, οι μοτοσυκλέτες και τα πρωτότυπα οχήματα. Ιδιαίτερη προσωπικότητα που δήλωσε ενθουσιασμένος, πίσω στο 2013 πριν εργαστεί για την Yamaha, που η εταιρία βλέπει τα αυτοκίνητα από την πλευρά του μοτοσυκλετιστή. Η Yamaha φέτος περικλείει τα πρωτότυπα μοντέλα της με την περιγραφή του «γκαράζ του μέλλοντος», ωστόσο συνεχίζει να χρησιμοποιεί και την λέξη "Κάν’το". Πρόκειται για την γιαπωνέζικη λέξη που περιγράφει μία συγκεκριμένη κατάσταση: Τα ταυτόχρονα συναισθήματα της βαθιάς ικανοποίησης και της έξαψης, που σου δημιουργούνται όταν βιώνεις κάτι σπουδαίο. Αυτό θα ήταν πράγματι μία καλή περιγραφή, αν βλέπαμε ένα τέτοιο pick-up στο δρόμο, πράγμα απίθανο ακόμα και για το γκαράζ του κοντινού μέλλοντος…
Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο
Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
7/4/2026
Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.
Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.
Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand
Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.
Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος.
Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά
Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.
Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand
Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;