Honda CB 300 R και CBR 300 R

Γίνονται δικύλινδρα και premium
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/10/2017

Το Neo Sport Cafe που είδαμε ως πρωτότυπο πριν λίγες ώρες στην έκθεση του Τόκιο δεν είναι απλώς ο προπομπός του νέου CB1000R που περιμέναμε εδώ και καιρό από την Honda. Την αισθητική που φέρνει μαζί του το N.S.C. θα ακολουθήσουν και τα νέα γυμνά CB 125R/150R και CB 250R/300R. Τα μικρότερου κυβισμού CB θα παραμείνουν μονοκύλινδρα, όμως τα 250 και 300 θα αποκτήσουν τον δικύλινδρο κινητήρα του CBR250RR που πωλείται μέχρι στιγμής μόνο στις αγορές της Ασίας.

Η μετάβαση από τον μονοκύλινδρο κινητήρα στον δικύλινδρο, ήταν εδώ και πολύ καιρό απαραίτητη για την Honda, κυρίως για τις αγορές εκτός Ασίας. Οι Ιάπωνες ανταγωνιστές της έχουν εδώ και αρκετά χρόνια δικύλινδρους κινητήρες σε αυτή την κατηγορία κυβισμού και το γεγονός ότι οι μικρές αυτές μοτοσυκλέτες αρχίζουν ξανά να αποκτούν εμπορικό ενδιαφέρον στις αγορές της δύσης και κυρίως στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, έχει βάλει όλους τους μεγάλους κατασκευαστές στην διαδικασία μιας πιο σοβαρής προσέγγισης.

Με την BMW να έχει δύο μοντέλα του G 310 (R και GS), την ΚΤΜ να έχει βγάλει ολοκαίνουριο Duke 390 και να ετοιμάζει και αυτή ένα 390 Adventure, την Yamaha να αναβαθμίζει τα R3 και MT-03 που έχουν 321 δικύλινδρα κυβικά και την Kawasaki να ανεβάζει τον πήχη της κατηγορίας στα 400 κυβικά, καταλαβαίνουμε ότι τα μονοκύλινδρα Honda των 286 κυβικών δεν έχουν λαμπρό μέλλον στις δυτικές αγορές.

Οπότε μια υπερκερασμένη έκδοση του δικύλινδρου κινητήρα που έχει το CBR250RR είναι απόλυτα λογική κίνηση από την Honda. Αυτό που δεν ξέρουμε ακόμα, είναι αν το CBR300R αποκτήσει άλλο ένα R και γίνει RR.

Διότι ο βασικός λόγος που το CBR 250 RR δεν έχει έρθει ακόμα στις αγορές της Ευρώπης και των ΗΠΑ είναι η υψηλή τιμή του λόγω των ακριβών περιφερικών και του εξοπλισμού που έχει και όχι τόσο επειδή είναι μόλις 250 κυβικά, αντί των 300 και 321 που έχουν μέχρι σήμερα τα Ninja 300 και R3. Θα θέλαμε πολύ να δούμε ένα CBR 300 RR να έρχεται στην Ευρώπη, αλλά αν είναι εξοπλισμένο όπως το CBR 250 RR, πολύ φοβόμαστε ότι η τιμή του θα μπαίνει στα χωράφια μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλετών.

Ετικέτες

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.