Panamerican Crossing 2014: Lima – Kito

21/7/2014

Στη Lima έμεινα δυο μέρες, για ξεκούραση και ανασυγκρότηση ενόψει των υπόλοιπων 1.450 χιλιομέτρων που είχα ακόμα να κάνω στα βόρεια του Περού, από την πρωτεύουσα Lima ως τα σύνορα του Ισημερινού (Εκουαδόρ). Το γεγονός όμως που σημάδεψε την παραμονή μου στην Lima ήταν η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής της φωτογραφικής μου μηχανής μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Ευτυχώς, την γλίτωσα τελευταία στιγμή, χάρη στο γρήγορο τρέξιμό μου…
Για την πορεία μου στο βόρειο Περού, ο οδικός άξονας “Panamericana Norte” πρόσφερε το ασφάλτινο ίχνος του, ενώ οι πόλεις Trujillo, Punte και Tumbe ήταν εκείνες που είδαν την μαύρη ΚΤΜ να περνά μέσα από τους δρόμους τους. Κι όσον αφορά το τοπίο καθοδόν, το ίδιο και απαράλλαχτο μ’ εκείνο που μ’ είχε συντροφεύσει από την Nazca ως την Lima: έρημος και πάλι έρημος.

Με την παρουσία μου στο Εκουαδόρ, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μια πυκνή υποτροπική βλάστηση ανέλαβε να βάλει (πράσινο) χρώμα στην ζωή μου, ενώ τα αδιάβροχα που βγήκαν από τις αποσκευές ήταν η απόδειξη ότι βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της τροπικής χώρας, που έχει να επιδείξει ένα κλίμα με ελάχιστες εποχιακές θερμοκρασιακές μεταβολές, αλλά με άφθονες βροχές, κυρίως στην υγρή περίοδο. Ειδικά το τελευταίο, το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον Ισημερινό!
Η πρωτεύουσα Kito απείχε 540 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ο στενός οδικός άξονας, "βαρυφορτωμένος" με φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα, με κούρασε αρκετά, αλλά αποζημιώθηκα με την τιμή της βενζίνης: 0,30 ευρώ/λίτρο!
Στο Kito με φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων, ο Αλφόνσο και η Μαργαρίτα, που έτυχε να γνωρίσω την προηγούμενη μέρα στα σύνορα. Αποδείχτηκε η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσω τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της πόλης, της οποίας το πανέμορφο ιστορικό κέντρο περιλαμβάνεται στην λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Και φυσικά, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το τεράστιο πέτρινο μνημείο "Mited Del Mundo", που βρισκόταν μόλις 30 χιλιόμετρα βόρεια του Kito. Έχει κτιστεί στο γεωγραφικό σημείο που περνά η νοητή γραμμή του Ισημερινού και θεωρητικά χωρίζεται το βόρειο από το νότιο ημισφαίριο της γης.

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.