Panamerican Crossing 2014: Mexico – Η.Π.Α.

19/8/2014

Στις τέσσερεις μέρες που έμεινα στην μεξικάνικη πρωτεύουσα έτρεχα σαν τρελός να τα προλάβω όλα. Σέρβις στην μαύρη ΚΤΜ, ξενάγηση στα ιστορικά αξιοθέατα της πόλης (καθεδρικό ναό, προεδρικό μέγαρο, πλατεία Plaza Garibaldi, Εθνικό-Ιστορικό Μουσείο, πυραμίδες Teotihuacan, κ.τ.λ.), να συντάξω την ανταπόκριση στο ΜΟΤΟ και να επανασχεδιάσω τη μετέπειτα διαδρομή μου.
Ναι, είχα αποφασίσει μετά το Μεξικό να αλλάξω την ρότα του "Panamerican Crossing". Κανονικά, με την είσοδό μου στις Η.Π.Α. θα κατευθυνόμουν ανατολικά στην Νέα Υόρκη. Όμως, στο αρρωστημένο μου μυαλό είχε σφηνωθεί μια τρελή ιδέα: να πάω στην Νέα Υόρκη μέσω… Αλάσκας! Και αυτό τελικά ξεκίνησα να κάνω. Μέχρι εδώ είχα κάνει 13.000 χιλιόμετρα και τώρα θα έπρεπε να κάνω ακόμα 13.700! Η απόλυτη χιλιομετρική διαστροφή…
Στις Η.Π.Α, έξι πολιτείες (Texas, New Mexico, Arizona, Utah, Wyoming, Montana) με καλωσόρισαν στα εδάφη τους, ενώ καθοριστικό ρόλο στην σχεδίαση της διαδρομής έπαιξε ο αυτοκινητόδρομος Route 66 (ή αλλιώς "Mother Road"), ο πιο διάσημος ίσως δρόμος του κόσμου. Ήθελα οπωσδήποτε να κυλήσω τους τροχούς της μοτοσυκλέτας μου πάνω στον θρυλικό δρόμο της Αμερικής και να ζήσω λίγο από την μαγεία της διαδρομής και να νιώσω την αξεπέραστη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η απεραντοσύνη του αμερικανικού τοπίου και οι ατέρμονες ασφάλτινες ευθείες του "Route 66".


Τον ιστορικό δρόμο των Η.Π.Α. τον συνάντησα στην πόλη Amarillo του Texas και ταξιδέψαμε μαζί για περίπου 950 χιλιόμετρα δυτικά. Η διαδρομή ήταν αρκετά τουριστική, δεν παρουσίαζε ιδιαίτερες οδικές δυσκολίες και σε όλο το μήκος της υπήρχαν ικανοποιητικές υποδομές για ύπνο και φαγητό.
Για να απαθανατίσω τα γνωστότερα αξιοθέατα της διαδρομής του Route 66, επιβεβλημένες ήταν οι στάσεις στις πόλεις Amarillo (επίσκεψη στο φημισμένο Steakhouse "The Big Texan Steak Ranch" και στο αγρόκτημα με τις "φυτεμένες" Κάντιλακ “Cadillac Ranch”), όπως και στις κωμοπόλεις Williams, Ash Fork, Selligman, Hackberry και Kingman της πολιτείας Arizona.
Σκοπός μου όμως δεν ήταν να διατρέξω όλον τον Route 66, αλλά να πάω στην Αλάσκα. Έτσι, στην Αριζόνα αποχαιρέτησα τον Route 66 και στράφηκα βόρεια προς τα καναδέζικα σύνορα. Στη πορεία μου προς τον Καναδά, δεν μπορούσα φυσικά να μην σταματήσω στην πόλη-συνώνυμο του τζόγου και της χλιδής, το αξεπέραστο Λας Βέγκας.
Τελευταία στάση στην πόλη Salt Lake City, την πρωτεύουσα της πολιτείας Utah. Και με το κοντέρ της ΚΤΜ να έχει καταγράψει περίπου 3.250 χιλιόμετρα στο έδαφος των Η.Π.Α., βρέθηκα μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Καναδά, την χώρα-διάδρομο για την μυθική Αλάσκα…

Isle of Man TT 2026: Με γυναικεία σκυταλοδρομία ανοίγει το TT Legacy Lap

Ιστορική στιγμή με αναβάτριες στην κεφαλή της πομπής στη θρυλική ορεινή διαδρομή
WRWR 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/4/2026

Το TT Legacy Lap του 2026 αποκτά νέο συμβολισμό, με την παγκόσμια γυναικεία μοτο-σκυταλοδρομία να ηγείται της πομπής σε έναν γύρο-φόρο τιμής που ενώνει το παρελθόν με το παρόν του Isle of Man TT.

Το Isle of Man TT συνεχίζει να εξελίσσει τις παραδόσεις του με το ΤΤ Legacy Lap, τον γύρο-φόρο τιμής την Κυριακή 31 Μαΐου 2026 που προλογίζει το αγωνιστικό πρόγραμμα των επόμενων εβδομάδων, να αποκτά ξεχωριστή σημασία.

Η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Women Riders World Relay (WRWR), μια παγκόσμια δράση που ξεκίνησε τoν Φεβρουάριο του 2019 με στόχο να συνδέσει γυναίκες αναβάτριες σε όλο τον κόσμο και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020 πάνω από 3.500 αναβάτριες ταξίδεψαν συνολικά πάνω από 100.000 χιλιόμετρα μέσα σε 79 χώρες. Η ξύλινη σκυτάλη κατέχει πλέον μια θέση ως έκθεμα στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας στο Coventry της Αγγλίας, σηματοδοτώντας το τέλος του πρώτου ιστορικού κεφαλαίου.

WRWR 2026

Η μεγάλη επιστροφή έγινε την 1η Ιανουαρίου 2026, αυτή τη φορά με την ψηφιακή σκυτάλη που επιτρέπει σε γυναίκες από κάθε γωνιά του πλανήτη να συμμετέχουν χωρίς τους περιορισμούς μιας προκαθορισμένης διαδρομής. Πλέον η συμβολική φυσική σκυτάλη έχει αντικατασταθεί από την αντίστοιχη ηλεκτρονική εφαρμογή με την σκυταλοδρομία να διαρκεί ένα έτος έως την 1η Ιανουαρίου του 2027.

WRWR 2026

Η συγκεκριμένη δράση δεν είναι απλώς συμβολική, καθώς αποτελεί μια δήλωση από τις αναβάτριες ανά τον κόσμο που δίνουν το παρών και ζητούν ισότητα, αναγνώριση και συμπερίληψη. Το WRWR έχει ήδη ενώσει περισσότερες από 20.000 γυναίκες σε πάνω από 100 χώρες και η παρουσία του στο TT σηματοδοτεί μια νέα εποχή για έναν θεσμό που βασίζεται στον σεβασμό, την κοινότητα και τη χαρά της διαδρομής.

WRWR 2026

Στο φετινό Legacy Lap, η πομπή θα ξεκινήσει με γυναίκες αναβάτριες στην κορυφή, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η μοτοσυκλέτα ανήκει σε όλους.

WRWR 2026
Beryl Swain, η πρώτη αναβάτρια που αγωνίστηκε στο Isle of Man TT

Η ιστορία του TT άλλωστε περιλαμβάνει σημαντικές γυναικείες παρουσίες. Από τη Beryl Swain, που το 1962 έγινε η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε σε αγώνα TT, μέχρι τη Jenny Tinmouth, την ταχύτερη γυναίκα στην ορεινή διαδρομή, οι γυναίκες έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε έναν από τους πιο διάσημους δρόμους στον κόσμο.

WRWR 2026
Jenny Tinmouth, η ταχύτερη γυναίκα στην διαδρομή του Isle of Man

Το Legacy Lap ξεκίνησε ως Simon Andrews Lap προς τιμήν του αδικοχαμένου Άγγλου αναβάτη Simon Andrews, που έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα στον αγώνα δρόμου North West 200 στη Βόρεια Ιρλανδία και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια συλλογική στιγμή μνήμης για αναβάτες, ομάδες και μοτοσυκλέτες που σημάδεψαν την ιστορία των αγώνων δρόμου. Σήμερα αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για το κοινό να βρεθεί μέσα στη δράση, συμμετέχοντας σε μια οργανωμένη πομπή στους δημόσιους δρόμους της διαδρομής των 37,73 μιλίων.

Beryl Swain

Η συγκέντρωση των συμμετεχόντων θα πραγματοποιηθεί στις 08:30 στο Douglas, με την εκκίνηση να δίνεται στις 09:30 υπό την καθοδήγηση των διοργανωτών. Πριν την αναχώρηση, θα προηγηθεί το χαρακτηριστικό “Sound of Thunder”, ένα λεπτό όπου οι συμμετέχοντες ανεβάζουν στροφές στους κινητήρες τους ως φόρο τιμής.

WRWR 2026

Παρά τον εορταστικό χαρακτήρα, οι διοργανωτές υπενθυμίζουν ότι το Legacy Lap διεξάγεται σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους, με συνοδεία αλλά και σαφείς οδηγίες που πρέπει να τηρούνται. Ο σεβασμός προς τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, τους θεατές και την τοπική κοινότητα παραμένει βασική προϋπόθεση.