Paolo Magri: Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της Ιταλίας

Στόχος να διασφαλιστεί το οικονομικό μέλλον της Ιταλίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/4/2020

Η πορεία της Ιταλίας σε ό,τι αφορά τον κορωνοϊό αποτελεί σημείο αναφορά για την Ε.Ε. και με βάση αυτή, οι υπόλοιπες χώρες παίρνουν τα ανάλογα προληπτικά μετρά για τη μείωση της διασποράς του Covid-19. Η πανδημία έχει επηρεάσει σε τεράστιο βαθμό ολόκληρο το πλανήτη και όσο περνούν οι μέρες, οι επιπτώσεις της κατάστασης στην οικονομία της γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρες. Ο πρόεδρος του ANCMA, του αντίστοιχου Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτου στην Ιταλία, Paolo Magri, έστειλε μια ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό Giuseppe Conte, σε μια προσπάθεια να σωθεί η αγορά της μοτοσυκλέτας το 2020. Ο Magri τονίζει στον Πρωθυπουργό ότι οφείλει να επανεξετάσει όλες τις επιλογές του και να ξανανοίξει τις αντιπροσωπείες μοτοσυκλετών, καθώς και να γίνει η επανεκκίνηση της παραγωγής των εργοστασίων το συντομότερο δυνατόν – όταν φυσικά κάτι τέτοιο θα δεν θα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των εργαζομένων – αφού μόνο έτσι θα μετριαστεί κάπως η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί στην αγορά. Όπως τονίζεται στην επιστολή που ακολουθεί, η αλήθεια είναι ότι οι πωλήσεις μοτοσυκλέτας (και δίκυκλων γενικότερα) πάντοτε επηρεάζονταν απ’ την εποχή και για αυτό θα είναι αδύνατη η ανάκαμψη των πωλήσεων το φθινόπωρο ή το χειμώνα που η πανδημία – ελπίζουμε – θα έχει κοπάσει. Ακολουθεί η επιστολή του Paolo Magri:

“Αγαπητέ Πρωθυπουργέ,

Σε αυτή τη περίοδο ευρείας ανησυχίας στην οποία διανύουμε όλοι μας έχουμε την ευθύνη και την ικανότητα να θέσουμε το συμφέρον της κοινωνίας πάνω απ’ το ατομικό. Ακόμη διαθέτουμε την θέληση, που πάντοτε χαρακτήριζε τη χώρα μας ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους της Ιστορίας της,  να διασφαλίσουμε ότι ο τομέας της βιομηχανίας μας – συγκεκριμένα των δίκυκλων είτε έχουν πετάλια είτε όχι και όλες τις εταιρείες που παράγουν τα διάφορα εξαρτήματά τους – δεν θα ξεχαστεί από το κράτος.

Η Ιταλία έχει ηγετική θέση στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τις μοτοσυκλέτες (οι 320.000 μονάδες που παράγονται αναλογούν στο 45% της παραγωγής της Ευρώπης), τα ποδήλατα (η Ιταλία ήταν ο πρώτος εξαγωγέας ποδηλάτων στην Ευρώπη και με 2.600.000 μονάδες καταλαμβάνουμε το 18% της παραγωγής της Ευρώπης) και παράλληλα έχουμε την μεγαλύτερη πίστα στη Γηραιά Ήπειρο και οκτώ εκατομμύρια αναβάτες. Ο τζίρος των ιταλικών εταιρειών μοτοσυκλέτας και ποδηλάτων φτάνει τα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ και απασχολεί 60.000 υπαλλήλους.

Είμαι πολύ χαρούμενος που οι λόγοι που περιγράφω και μας κρατούν ξύπνιους τα βράδια, μας ενθαρρύνουν παράλληλα να απευθυνθούμε σε εσάς.

Η αγορά του ποδήλατου και της μοτοσυκλέτας επηρεάζεται απ’ την εποχή: Οι περισσότερες πωλήσεις σημειώνονται κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι. Το κλείσιμο των εργοστασίων, λόγω της πανδημίας, συμπίπτει με την έναρξη της σεζόν και σε αντίθεση με άλλου είδους βιομηχανίες δεν θα έχει τη δυνατότητα να ανακάμψει απ’ τις πωλήσεις του φθινόπωρου/χειμώνα όταν θεωρητικά θα έχουμε επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς. Εκείνη την περίοδο θα είμαστε εκτός σεζόν, με αποτέλεσμα να μην σημειωθούν οι απαραίτητες πωλήσεις και οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες και θα επηρεάσουν κατά πολύ τη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία. Το δίκτυο όλων των ιταλικών εταιρειών μοτοσυκλέτας αποτελείται από 5.000 καταστήματα στην Ιταλία, τα οποία είναι μικρές επιχειρήσεις συνήθως οικογενειακές, που δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να επιβιώσουν για μεγάλο διάστημα υπό αυτές τις συνθήκες.

Για αυτό το λόγο όλες οι εταιρείες του συνδέσμου περιμένουν – μόλις δοθεί το πράσινο φως απ’ το Εθνικό Σύστημα Υγείας –  να επιστρέψουμε στους κανονικούς μας ρυθμούς.

Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι η χρήση δίκυκλων οχημάτων προσφέρει τη δυνατότητα της ατομικής μετακίνησης που συμμορφώνεται πλήρως με την κοινωνική αποστασιοποίηση, διασφαλίζει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και – στην περίπτωση που είναι ποδήλατο – βελτιώνει αποδεδειγμένα τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω το ρόλο που έπαιζαν πάντοτε τα δίκυκλα στη τομέα της μετακίνησης: μειώνουν το χρόνο μετακίνησης, καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο στάθμευσης, μειώνουν την κυκλοφορία, μειώνουν τα επίπεδα των ρύπων και έχουν χαμηλό κόστος χρήσης. Αυτά τα χαρακτηριστικά αποκρίνονται πλήρως στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη βιομηχανία και κάνουν τον τομέα των δίκυκλων, τις ηγετικές εταιρείες και τους πολλούς άνδρες και γυναίκες που εργάζονται σε αυτόν, να είναι απαραίτητοι για το οικονομικό μέλλον της χώρας μας.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας και για το έργο σας,

Paolo Magri”

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.