Paolo Magri: Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της Ιταλίας

Στόχος να διασφαλιστεί το οικονομικό μέλλον της Ιταλίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/4/2020

Η πορεία της Ιταλίας σε ό,τι αφορά τον κορωνοϊό αποτελεί σημείο αναφορά για την Ε.Ε. και με βάση αυτή, οι υπόλοιπες χώρες παίρνουν τα ανάλογα προληπτικά μετρά για τη μείωση της διασποράς του Covid-19. Η πανδημία έχει επηρεάσει σε τεράστιο βαθμό ολόκληρο το πλανήτη και όσο περνούν οι μέρες, οι επιπτώσεις της κατάστασης στην οικονομία της γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρες. Ο πρόεδρος του ANCMA, του αντίστοιχου Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτου στην Ιταλία, Paolo Magri, έστειλε μια ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό Giuseppe Conte, σε μια προσπάθεια να σωθεί η αγορά της μοτοσυκλέτας το 2020. Ο Magri τονίζει στον Πρωθυπουργό ότι οφείλει να επανεξετάσει όλες τις επιλογές του και να ξανανοίξει τις αντιπροσωπείες μοτοσυκλετών, καθώς και να γίνει η επανεκκίνηση της παραγωγής των εργοστασίων το συντομότερο δυνατόν – όταν φυσικά κάτι τέτοιο θα δεν θα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των εργαζομένων – αφού μόνο έτσι θα μετριαστεί κάπως η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί στην αγορά. Όπως τονίζεται στην επιστολή που ακολουθεί, η αλήθεια είναι ότι οι πωλήσεις μοτοσυκλέτας (και δίκυκλων γενικότερα) πάντοτε επηρεάζονταν απ’ την εποχή και για αυτό θα είναι αδύνατη η ανάκαμψη των πωλήσεων το φθινόπωρο ή το χειμώνα που η πανδημία – ελπίζουμε – θα έχει κοπάσει. Ακολουθεί η επιστολή του Paolo Magri:

“Αγαπητέ Πρωθυπουργέ,

Σε αυτή τη περίοδο ευρείας ανησυχίας στην οποία διανύουμε όλοι μας έχουμε την ευθύνη και την ικανότητα να θέσουμε το συμφέρον της κοινωνίας πάνω απ’ το ατομικό. Ακόμη διαθέτουμε την θέληση, που πάντοτε χαρακτήριζε τη χώρα μας ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους της Ιστορίας της,  να διασφαλίσουμε ότι ο τομέας της βιομηχανίας μας – συγκεκριμένα των δίκυκλων είτε έχουν πετάλια είτε όχι και όλες τις εταιρείες που παράγουν τα διάφορα εξαρτήματά τους – δεν θα ξεχαστεί από το κράτος.

Η Ιταλία έχει ηγετική θέση στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τις μοτοσυκλέτες (οι 320.000 μονάδες που παράγονται αναλογούν στο 45% της παραγωγής της Ευρώπης), τα ποδήλατα (η Ιταλία ήταν ο πρώτος εξαγωγέας ποδηλάτων στην Ευρώπη και με 2.600.000 μονάδες καταλαμβάνουμε το 18% της παραγωγής της Ευρώπης) και παράλληλα έχουμε την μεγαλύτερη πίστα στη Γηραιά Ήπειρο και οκτώ εκατομμύρια αναβάτες. Ο τζίρος των ιταλικών εταιρειών μοτοσυκλέτας και ποδηλάτων φτάνει τα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ και απασχολεί 60.000 υπαλλήλους.

Είμαι πολύ χαρούμενος που οι λόγοι που περιγράφω και μας κρατούν ξύπνιους τα βράδια, μας ενθαρρύνουν παράλληλα να απευθυνθούμε σε εσάς.

Η αγορά του ποδήλατου και της μοτοσυκλέτας επηρεάζεται απ’ την εποχή: Οι περισσότερες πωλήσεις σημειώνονται κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι. Το κλείσιμο των εργοστασίων, λόγω της πανδημίας, συμπίπτει με την έναρξη της σεζόν και σε αντίθεση με άλλου είδους βιομηχανίες δεν θα έχει τη δυνατότητα να ανακάμψει απ’ τις πωλήσεις του φθινόπωρου/χειμώνα όταν θεωρητικά θα έχουμε επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς. Εκείνη την περίοδο θα είμαστε εκτός σεζόν, με αποτέλεσμα να μην σημειωθούν οι απαραίτητες πωλήσεις και οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες και θα επηρεάσουν κατά πολύ τη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία. Το δίκτυο όλων των ιταλικών εταιρειών μοτοσυκλέτας αποτελείται από 5.000 καταστήματα στην Ιταλία, τα οποία είναι μικρές επιχειρήσεις συνήθως οικογενειακές, που δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να επιβιώσουν για μεγάλο διάστημα υπό αυτές τις συνθήκες.

Για αυτό το λόγο όλες οι εταιρείες του συνδέσμου περιμένουν – μόλις δοθεί το πράσινο φως απ’ το Εθνικό Σύστημα Υγείας –  να επιστρέψουμε στους κανονικούς μας ρυθμούς.

Επιτρέψτε μου να τονίσω ότι η χρήση δίκυκλων οχημάτων προσφέρει τη δυνατότητα της ατομικής μετακίνησης που συμμορφώνεται πλήρως με την κοινωνική αποστασιοποίηση, διασφαλίζει την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και – στην περίπτωση που είναι ποδήλατο – βελτιώνει αποδεδειγμένα τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω το ρόλο που έπαιζαν πάντοτε τα δίκυκλα στη τομέα της μετακίνησης: μειώνουν το χρόνο μετακίνησης, καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο στάθμευσης, μειώνουν την κυκλοφορία, μειώνουν τα επίπεδα των ρύπων και έχουν χαμηλό κόστος χρήσης. Αυτά τα χαρακτηριστικά αποκρίνονται πλήρως στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη βιομηχανία και κάνουν τον τομέα των δίκυκλων, τις ηγετικές εταιρείες και τους πολλούς άνδρες και γυναίκες που εργάζονται σε αυτόν, να είναι απαραίτητοι για το οικονομικό μέλλον της χώρας μας.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας και για το έργο σας,

Paolo Magri”

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.