Passo dello Stelvio: Χιόνια μετά τον καύσωνα στο ψηλότερο πέρασμα της Ιταλίας [Video]

Πριν μερικές μέρες ο ήλιος έψηνε, μα ο Ιούλιος μπήκε με το Stelvio στα λευκά
passo-stelvio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Το Passo dello Stelvio στις Ιταλικές Άλπεις είναι το ψηλότερο ορεινό πέρασμα της Ιταλίας σε υψόμετρο 2.685 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και, απολύτως λογικά, είναι χιονοσκέπαστο για μεγάλο μέρος της χρονιάς.

Φέτος ωστόσο η Ιταλία πέρασε ένα εφιαλτικό τέλος Ιουνίου, ταλαιπωρημένη από τον δυνατό και επίμονο καύσωνα που ταλαιπώρησε όλη την κεντρική Ευρώπη, με πολύ υψηλές θερμοκρασίες σε όλη τη διάρκεια της ημέρας ακόμη και εκεί ψηλά, στο πέρασμα που αντλεί το όνομά του από τον ομώνυμο παγετώνα Stelvio των Άλπεων και με ένα χιονοδρομικό κέντρο που λειτουργεί όλον τον χρόνο!

Οι κάτοικοι της περιοχής προφανώς περίμεναν πώς και πώς την πτώση της θερμοκρασίας, ωστόσο η πρώτη μέρα του Ιούλη το πήγε ένα βήμα παρακάτω, με έντονη χιονόπτωση! Το φαινόμενο προκάλεσε αρκετά προβλήματα στην περιοχή και η υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας του Trentino δούλεψε υπερωρίες για τον απεγκλωβισμό οχημάτων και καθαρισμό δρόμων από πεσμένα κλαδιά ή κορμούς δέντρων, ενώ μεγάλες καθυστερήσεις σημειώθηκαν στις δημόσιες συγκοινωνίες.

Παρόλα αυτά το φαινόμενο δεν είναι ασυνήθιστο, καθώς σε αυτό το υψόμετρο αρκετές φορές μια πολύ ζεστή περίοδος ακολουθείται από κύματα κακοκαιρίας και αυτό ακριβώς συνέβη και φέτος – όπως άλλωστε και πέρυσι, όπως είχαμε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι.

Όσοι έχετε προγραμματίσει μια καλοκαιρινή οδική εκδρομή στην περιοχή, καλό θα ήταν να έχετε υπόψη πως ο καιρός σε αυτά τα υψόμετρα δεν ακολουθεί τη γενικότερη λογική που έχουμε όλοι στο μυαλό μας και τέτοιου είδους απρόοπτα, όσο κι αν προκαλούν με τη μεγάλη αντίθεση καύσωνα τη μια μέρα και χιονοθύελλας την επόμενη, δεν είναι ούτε απίθανα, ούτε σπάνια.

Τουλάχιστον οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής μπορούν να πάρουν μια προσωρινή ανάσα από τις ορδές τουριστών και τα προβλήματα που φέρνουν μαζί τους.

Δείτε παρακάτω ένα βίντεο με τις συνθήκες που επικρατούσαν στο πέρασμα Stelvio τις δύο πρώτες μέρες του Ιουλίου 2026 (επιλέξτε προβολή πλήρους οθόνης για να εμφανιστεί σωστά το βίντεο):

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.