Πέθανε ο Andrea Merloni, πρώην πρόεδρος της Benelli!

Σε ηλικία 53 ετών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/11/2020

Ο Andrea Merloni, μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της ιταλικής μοτοβιομηχανίας, πέθανε χθες το βράδυ στο σπίτι του στο Μιλάνο, σε ηλικία 53 μόλις ετών. Μέχρι στιγμής δεν έχουν ανακοινωθεί τα ακριβή αίτια του θανάτου του, αλλά οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για καρδιακή προσβολή.

Ο Andrea ήταν γιος του Vittorio Merloni, του πολύ γνωστού Ιταλού επιχειρηματία, ο οποίος είχε ιδρύσει την Indesit που αργότερα πουλήθηκε στον αμερικάνικο κολοσσό Whirlpool. Ο Andrea Merloni έγινε κυρίως γνωστός από την θητεία του ως πρόεδρος της Benelli από το 1996 ως το 2004, αλλά πέρα από αυτό είχε μια μακρά Ιστορία στον χώρο της μοτοσυκλέτας.

Από το 1988 η Benelli είχε μπει στην δίνη των οικονομικών προβλημάτων, με σχεδόν μηδενική παραγωγή, τις διοικητικές και τεχνικές της υπηρεσίες υπό διάλυση και σχεδόν 250 εργαζόμενους απολυμένους. Τότε, το 1989, ο Giancarlo Selci ιδιοκτήτης του ομίλου Biesse ανέλαβε τα ηνία της εταιρείας, αν και διατήρησε ως κύρια δραστηριότητα του εργοστασίου την ξυλεία. Χωρίς να έχει την δυνατότητα να επενδύσει πολλά, εστίασε στην κατασκευή μικρών πενηνταριών με το λογότυπο της Benelli. Το S50 ήταν ένα φτηνό αλλά απαρχαιωμένο μοτοσυκλετάκι, που βγήκε σε δύο εκδόσεις (την Spring και την Devil), ενώ διοργανώθηκε και ένα κύπελλο τύπου ενιαίου το 1992. Παρ' όλα αυτά , το project δεν απέδωσε και ο Selci "πέταξε λευκή πετσέτα" εστιάζοντας την προσοχή του στην δική του εταιρεία, την Biesse.

Τα μικρά όμως αυτά μοτοσυκλετάκια, τράβηξαν την προσοχή ενός νεαρού επιχειρηματία, μόλις 28 ετών, του Andrea Merloni, ο οποίος ανέλαβε την Benelli το 1996. Ο Andrea, συνδύασε τις γερές "οικονομικές πλάτες" από την αυτοκρατορία του πατέρα του και το πάθος που διακατείχε τον ίδιο για τις μοτοσυκλέτες. Συμμετείχε ως αγωνιζόμενος στο Motocross και στην συνέχεια μεταπήδησε στην ταχύτητα, στο ιταλικό πρωτάθλημα superbikes. Το 1992 ένα ατύχημα τον υποχρέωσε να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και ανέλαβε έναν καινούργιο ρόλο ως team manager στα Superbikes, αναδεικνύοντας μάλιστα μέσα από αυτή τον σπουδαίο αναβάτη του παγκοσμίου, Pierfrancesco Chili. Το 1993 ίδρυσε την εταιρεία Evolve που δραστηριοποιείται στα μοτοσυκλετιστικά είδη ένδυσης και αξεσουάρ, ενώ το 1996 αγόρασε την Benelli.

Αμέσως κατασκεύασε ένα καινούργιο εργοστάσιο, κάνοντας μια επένδυση 20 εκατομμυρίων λιρετών για πέντε χρόνια. Δεν κράτησε τίποτα από τις προηγούμενες γραμμές παραγωγής, ενώ στράφηκε στην δημιουργία των scooters, τα οποία γνώριζαν μεγάλη άνθιση στην Ιταλία, προκειμένου να επαναφέρει το όνομα της Benelli στο προσκήνιο. Το 491 βγήκε στην αγορά το 1997, ενώ ακολούθησαν τα Pepe και Κ2, όλα με κινητήρες της Minarelli.

Ταυτόχρονα σχεδιάζει και την επιστροφή της εταιρείας στις μοτοσυκλέτες, προσλαμβάνοντας τον Riccardo Rossa, ο οποίος είχε εμπειρία από το project της Cagiva στα GP. Καρπός αυτής της συνεργασίας ήταν το τρικύλινδρο 900 Tornado, που βγήκε από την παραγωγή το 2000, κατά την διάρκεια του Isle of Man TT. Στη συνέχεια ακολούθησαν κι άλλα τρικύλινδρα μοντέλα, όπως το TnT, ενώ μπήκε μπροστά και το project ενός κλειστού scooter (το Adiva).

Τα αποτελέσματα της αναγεννημένης Benelli ήταν εντυπωσιακά, αλλά οι μεγάλες επενδύσεις που έγιναν για το Tornado δεν μεταφράστηκαν σε αντίστοιχες πωλήσεις. Ο Merloni αποφάσισε να εγκαταλείψει το σχέδιο του και το 2005 η εταιρεία πέρασε στα χέρια του Qianjiang Group και έκτοτε η συνέχεια είναι γνωστή.

Σίγουρα, μια προσωπικότητα όπως του Andrea Merloni θα λείψει από την μοτοσυκλέτα κι εμείς δεν μπορούμε να εκφράσουμε την βαθύτατη λύπη μας και τα συλλυπητήριά μας.

Οι Αυτοκρατορικοί Φρουροί της Ιαπωνίας οδηγούν Goldwing με καλάθι! [VIDEO]

Με εκπαίδευση που συνήθως διαρκεί πέντε έτη μέχρι να κριθούν ικανοί για τη θέση
Αυτοκρατορική Φρουρά της Ιαπωνίας
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/3/2026

Στο ειδικό site της Honda για τη ναυαρχίδα των μοτοσυκλετών τουρισμού της, βρίσκεται ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο για τους Αυτοκρατορικούς Φρουρούς της Ιαπωνίας και τα Goldwing με καλάθι που οδηγούν.

Ο Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, στα ιαπωνικά γνωστός και ως “ουράνιος κυρίαρχος” αλλά και ως Μικάντο είναι επίσης η ανώτατη αρχή της θρησκείας Σίντο, ενώ σύμφωνα με το ισχύον σύνταγμα, ο αυτοκράτορας είναι το “σύμβολο του κράτους και της ενότητας του λαού”. Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας είναι η παλαιότερη συνεχής κληρονομική μοναρχία του κόσμου. Στο Νιχόν Σόκι, βιβλίο της ιαπωνικής ιστορίας του 8ου αιώνα, λέγεται ότι η Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας ιδρύθηκε το 660 π.Χ. από τον αυτοκράτορα Τζίμου, που σύμφωνα με την παράδοση είχε θεϊκή καταγωγή.

Από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, το αυτοκρατορικό βρίσκεται στην περιοχή του Κάστρου του Έντο, στο κέντρο του Τόκιο. Παλαιότερα η Αυτοκρατορική Οικογένεια κατοικούσε στο Κιότο, για σχεδόν έντεκα αιώνες. Στην Δύση ο θρόνος του είναι γνωστός και ως “ο Θρόνος των Χρυσανθέμων”. Τα γενέθλια του εκάστοτε Αυτοκράτορα (σήμερα στις 23 Φεβρουαρίου), τιμώνται ως εθνική εορτή στην Ιαπωνία.

Σήμερα, ο ρόλος του 126ου Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, του Αυτοκράτορα Ναρουχίτο, είναι καθαρά εθιμοτυπικός, καθώς το πολίτευμα της χώρας είναι βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Στην υπηρεσία του Ναρουχίτο, και του εκάστοτε Ιάπωνα Αυτοκράτορα, υπάρχει μια μοναδική οργανωτική δύναμη της αστυνομίας που είναι γνωστή ως Αυτοκρατορική Φρουρά.

Μια από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες είναι οι μοτοσυκλέτες της Αυτοκρατορικής Φρουράς, που είναι ειδικά βαμμένα Honda Goldwing με sidecar (καλάθι στα ελληνικά) και έξτρα εξοπλισμό όπως σειρήνες, φάρους, κλπ.

Η Φρουρά ιδρύθηκε το 1886 στο πλαίσιο του Υπουργείου Αυτοκρατορικών Υποθέσεων, και το 1954 έγινε επίσημη υπηρεσία υπό τον νέο Αστυνομικό Νόμο ως ένα προσαρτημένο όργανο της Εθνικής Αστυνομίας.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Το προσωπικό της αριθμεί περίπου 940 (!) επίλεκτα στελέχη -φυσικά δεν είναι όλοι οδηγοί- που λειτουργούν με αυστηρή δομή και πειθαρχία. Σε τελετές συνοδείας, οι Αυτοκρατορικοί Φρουροί συνοδεύουν τα επίσημα αυτοκίνητα με τις μοτοσυκλέτες τους.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Σε κάθε μοτοσυκλέτα της Αυτοκρατορικής Φρουράς θα βρούμε τον αναβάτη και έναν συνεπιβάτη στο καλάθι, ενώ σε κάθε συνοδεία περιλαμβάνονται πολλές μοτοσυκλέτες μπροστά και πίσω από τα επίσημα οχήματα του Αυτοκράτορα και των φιλοξενουμένων του.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Στην ερώτηση γιατί χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτες με πλευρικό καρότσι και όχι συμβατικές μοτοσυκλέτες, η απάντηση είναι πως σε περίπτωση ανάγκης οι σταματημένες μοτοσυκλέτες με το καλάθι παρέχουν καλύτερη προστασία στα οχήματα του Αυτοκράτορα, ο συνοδός μπορεί να έχει πρόσβαση σε εξοπλισμό που δεν θα είχε ως συνεπιβάτης, ενώ σίγουρα ένα Goldwing με καλάθι είναι εντυπωσιακότερο από οποιαδήποτε άλλη δίκυκλη  μοτοσυκλέτα.

Αυτοκρατορική Φρουρά

Οι Goldwing με καλάθι είναι εξοπλισμένες και με όπισθεν, για ευνόητους λόγους, ενώ τα άτομα που θέλουν να ενταχθούν στις μονάδες των Αυτοκρατορικών Φρουρών με μοτοσυκλέτα εκπαιδεύονται εντατικά και επιλέγονται μετά από πολλές δοκιμασίες. Η διαδικασία για να ενταχθούν στη μονάδα ως οδηγοί μπορεί να διαρκέσει ακόμα και 5 χρόνια!

Αυτοκρατορική Φρουρά

Οι εκπαιδεύσεις περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

  • Slalom και ελιγμούς στο δρόμο
  • Γρήγορη οδήγηση χωρίς όμως να ανυψώνεται το καλάθι
  • Ελιγμούς σε στενούς χώρους, συμπεριλαμβανομένων αλλαγών κατεύθυνσης με χρήση όπισθεν
  • Απότομο φρενάρισμα και εκκίνηση
  • Εναλλαγή μεταξύ οχημάτων με ή χωρίς συνοδηγό
  • Ομαδική εκπαίδευση σχηματισμού, όπως στις παρελάσεις
Αυτοκρατορική Φρουρά

Οι περισσότεροι οδηγούν εθελοντικά, γνωρίζοντας την επίπονη και απαιτητική εκπαίδευση που χρειάζεται ώστε να κριθούν ικανοί να αναλάβουν αυτή την υπεύθυνη θέση. Και επειδή μιλάμε για Ιαπωνία, μιλάμε για ένα βαθύ αίσθημα ευθύνης, υπερηφάνειας και καθήκοντος. Αξίζει να σημειωθεί πως οδηγοί των Goldwing δεν είναι μόνο άντρες αλλά και γυναίκες, ενώ εντύπωση προκαλεί ο ρουχισμός εποχής που χρησιμοποιούν με τις χρυσές λεπτομέρειες σε μανίκια και κράνος.

Με πληροφορίες από τη Honda που συνεργάστηκε με το Γραφείο της Αυτοκρατορικής Φρουράς και φωτογραφίες του Kenji Sato.