Ένας μεγάλος προπονητής για τους τρεις αθλητές γιους του, ο Earl Hayden, απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών μετά από χρόνια μάχη με τον καρκίνο. Σύμβολο αγωνιστικής ηθικής και σωστής προετοιμασίας από την παιδική ηλικία, ο Earl Hayden καθοδήγησε και στήριξε τους γιους του από πολύ νωρίς ώστε να γίνουν σωστοί αθλητές με τον Nicky Hayden να στέφεται παγκόσμιος πρωταθλητής το 2006.
Είχε προηγηθεί η απίστευτη νίκη σε πάτρια εδάφη το 2005, όταν στην Laguna Seca ο Nicky Hayden ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου με δεύτερο τον επίσης αμερικανό Colin Edwards και τρίτο τον Valentino Rossi. Σε εκείνον τον πανηγυρισμό ο Earl Hayden ανέβηκε δικάβαλος στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του γιου του, ζώντας μία από τις πλέον ευτυχισμένες στιγμές της ζωής του.
Ο Tommy Hayden ο μεγαλύτερος από τους τρεις, γεννημένος το 1978, είναι δύο φορές πρωταθλητής Αμερικής στα supersport και έχει νίκες στα SBK και ο Roger, ο νεότερος γεννημένος το 1983 είναι επίσης πρωταθλητής σε Supersport και πολυνίκης στα SBK ενώ πέρασε και από την Moto2 και τα MotoGP ως wildcart συμμετοχή καθώς και αγωνίστηκε με Kawasaki την σεζόν 2010 στα WSBK.
Σημείο σταθμός στην ζωή του Earl Hayden ήταν το 2001, στο Springfield TT όταν και τα τρία αδέρφια ανέβηκαν στο βάθρο, ο Nicky Hayden πρώτος, ο Tommy δεύτερος και ο Roger Lee Hayden τρίτος.
GASpie 2026 - Η μεγάλη ΜΟΤΟβόλτα της Κρήτης - Κυριακή 25 Ιανουαρίου!
Ο θεσμός που δεν γίνεται να χάσεις
Από το
motomag
22/1/2026
Το GAS, αυτή η φανταστική παρέα ανθρώπων που φροντίζει για τον εξοπλισμό αναβάτη και μοτοσυκλέτας, έχει καθιερώσει μία ΜΟΤΟβόλτα για παραπάνω από μία δεκαετία, την οποία πραγματοποιεί πάντα στην αρχή της χρονιάς και φυσικά, έχει έρθει η ώρα για την GASpie 2026!
Ακολουθεί η ενημέρωση από το GAS:
COME WITH GAS ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙΣ
Εάν λατρεύεις τις μοτοσυκλέτες, τότε τρία πράγματα οφείλεις στον εαυτό σου: α) να παρακολουθήσεις από κοντά έναν αγώνα MotoGP, β) να ακολουθήσεις (έστω και νοητά διαβάζοντας) ένα Mega Test του ΜΟΤΟ και γ) να έρθεις σε ένα GASPIE του GAS MOTOSPORT CULTURE στα Χανιά.
Τι είναι αυτό όμως και γιατί πρέπει να έρθεις αν μπορείς; Ξεκίνησε πριν δεκατέσσερα χρόνια ως μια μάζωξη φίλων του GAS, με αφορμή τάχα μου το κόψιμο της πίτας και με πραγματική αιτία το να σμίξουμε, να κάνουμε μία υπέροχη βόλτα καμιά 200ριά χιλιομέτρων όλοι μαζί παρέα με κατάληξη πάντα, όπως στον Αστερίξ, με ένα τρελό τσιμπούσι σε χασαποταβέρνα. Στην πρώτη βόλτα ήμασταν δεκατέσσερα άτομα, φάγαμε τη βροχή της αρκούδας αλλά ήταν αξέχαστα. Σαν την παρθενιά ένα πράμα. Στην περσινή, τη 13η, μαζευτήκαμε περισσότερες από 400 μοτοσυκλέτες, όπου μαζί με τις συνεπιβάτριες τα άτομα ήταν πάνω από πεντακόσια. Μούρλια.
«Και καλά», θα πει κάποιος, «γιατί να πάω μαζί με τοοόσους παλλούς και να μην πάω μόνος μου ή με τους κολλητούς μου;» Η αλήθεια είναι ότι μια χαρά περνάμε με τοοόσο κόσμο, διότι υπάρχουν επιλογές: μπορείς να ακολουθήσεις μόνος σου και να απολαύσεις τη μοναχικότητά σου εκ του ασφαλούς. Μπορείς επίσης να κάνεις παρέα με την παρέα σου στο δικό σας πηγαδάκι, ή αυτό που κάνουμε εμείς: γινόμαστε ένα με όλους, γνωρίζοντας νέα πρόσωπα εμπλουτίζοντας τις φιλίες μας. Δεν είναι για κάθε μέρα, αλλά μία φορά το χρόνο είναι συναρπαστικό. Οπότε λοιπόν η παρέα είναι φαντάστικ – κλείσαμε με τον ένα παράγοντα που κάνει τις GASPIE ξακουστές.
Ο άλλος παράγοντας είναι οι διαδρομές, οι οποίες κάθε χρόνο τα σπάνε. Δεν ξέρω πώς το κάνει ο χαρτογράφος μας ο Οικονομάκης αυτό, βρίσκοντας σταθερά τη διαφορετικότητα στα στενά πλαίσια δύο νομών – είναι ο αντίστοιχος Φελούκας για μας. Σε αντίθεση με τον Φελούκα όμως που θα βρει τις πιο ακραίες διαδρομές για να δοκιμαστούν (βασανιστούν) οι αναβάτες και τα On-Off (καλοκαίρι οι μεγάλες, φθινόπωρο οι μικρές), εμείς φροντίζουμε να συνδυάζουμε τη γραφικότητα με την ασφάλεια στις διαδρομές. Και πολύ καλά κάνουμε, διότι δεν έχουμε αναβάτες σαν τον Καράμπελα και τον Κοινωνά αλλά σαν την κυρία Τούλα που μόλις πήρε το δίπλωμα και το 300ράκι στριτάκι της. Δεν ξέρω πώς, αλλά κάθε χρόνο έχουν βουνά, θάλασσες, ατελείωτο στροφιλίκι, ποτάμια, γιοφύρια – φέτος θα έχει και τα κρητικά …Μετέωρα (τύπου), τους αργιλώδεις πυραμοειδείς λόφους στην Ποταμίδα, τους Κομόλιθους. Θα πάθετε κοκομπλόκο από τη διαδρομή (και) φέτος και τέρμα, δεν θα κάνω άλλο spoiler.
Οι ιστορίες που έχουμε μαζέψει γράφουν βιβλίο για πλάκα, και κάθε χρόνο γίνονται ακόμα πιο όμορφα αλλά και τραγελαφικά πράγματα. Εάν έχεις έρθει ξέρεις, εάν όχι μη σε αγχώνει τίποτα. Μπορείς να έρθεις με το σκούτερ ή τη πανάκριβο καμάρι σου. Και να φας μαζί μας στο λουκούλειο τραπέζι (ο τρίτος παράγοντας), ακούγοντάς μας με τη ντουντούκα να σχολιάζουμε τους τυχερούς που θα βρουν τα φλουριά και θα κερδίσουν τα δώρα.
Αν σας βγάλει ο δρόμος, κοπιάστε και δεν θα χάσετε. Ραντεβού την Κυριακή 25 Ιανουαρίου, έξω από το GAS στα Χανιά. GASPIE. Δεν περιγράφεται. Το ζεις.
Κάνε κλικ ↑ για να δεις περισσότερα για την εκδήλωση του GAS!
