Πέθανε ο Osamu Suzuki - Ο άνθρωπος που γιγάντωσε την ιαπωνική εταιρεία

Καθόρισε την τύχη της για μισό περίπου αιώνα
Osamu SuZUKi Πέθανε
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/12/2024

Από τις εμβληματικές προσωπικότητες της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας ο Osamu Suzuki πέθανε από λέμφωμα σε ηλικία 94 ετών.

Ο Osamu Suzuki γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1930 στην πόλη Gero της Ιαπωνίας ως Osamu Matsuda. Βάσει της ιαπωνικής παράδοσης το επίθετό του Matsuda άλλαξε σε Suzuki όταν παντρεύτηκε την Shoko Suzuki, εγγονή του ιδρυτή της εταιρείας Michio. Η αλλαγή έγινε γιατί δεν υπήρχε άνδρας για να διαδεχθεί τον Michio και ο Osamu έγινε έτσι ο τέταρτος "υιοθετημένος" γιος που βρέθηκε στο τιμόνι της Suzuki.

Ο Ιάπωνας εντάχθηκε στο δυναμικό της "νεοϊδρυθείσας" Suzuki Motor το 1958, που είχε μετονομάστηκε μόλις το 1954 από Suzuki Loom Manufacturing, αφού και αυτή ήταν μία ακόμη ιαπωνική εταιρεία που ξεκίνησε να κατασκευάζει αργαλειούς -όπως και η Toyota

Ο Ιάπωνας μπήκε στη Suzuki πέντε χρόνια αφότου αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Chuo με πτυχίο στα νομικά με τη ζωή του να έχει αλλάξει εν τω μεταξύ δραστικά, έπειτα από τον γάμο του με τη Shoko αφού προοριζόταν για το τιμόνι της εταιρείας. Μια θέση αναμφίβολα πολύ καλύτερη από την δουλειά που είχε ως τραπεζικός υπάλληλος.

Βέβαια ο Osamu Suzuki δεν έμεινε μόνο στα προνόμια που του έδινε το επίθετό του και υπό το βλέμμα του Michio εργάστηκε σκληρά στην εταιρεία περνώντας από διάφορές διευθυντικές θέσεις μέχρι να φτάσει σε εκείνες του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου το 1978.

Ο Osamu Suzuki μετέτρεψε την ιαπωνική εταιρεία σε μία αυτοκρατορία για τα δεδομένα των τεσσάρων και δύο τροχών και θα μείνει στην ιστορία για τη συντηρητική του προσέγγιση στη δημιουργία και κατασκευή ειδικά των αυτοκινήτων της εταιρείας και τη σφιχτή οικονομική πολιτική που ακολούθησε, μια φιλοσοφία που χαρακτηρίζει τα μοντέλα των Ιαπώνων ακόμη και σήμερα. 

Ο Osamu Suzuki πιστώνεται ως επιτυχία την εντυπωσιακή αύξηση των πωλήσεων των αυτοκινήτων πόλης της Suzuki, τα οποία και κατασκευάζονταν με έμφαση στη μείωση του κόστους παραγωγής. Αυτό τα έκανε ελκυστικά στην εγχώρια αγορά της Ιαπωνίας όπου η Suzuki είχε ένα τεράστιο μερίδιο στα λεγόμενα αυτοκίνητα kei - η μικρότερη κατηγορία με πολύ μικρούς κινητήρες και μήκος κάτω από 3,5 μέτρα- αλλά και σε αναπτυσσόμενες αγορές. 

Η θυγατρική Maruti Suzuki -η μεγαλύτερη των Ιαπώνων- επίσης πιστώνεται στον Osamu Suzuki που ήταν ο πρώτος από τους Ιάπωνες που επένδυσε στην αχανή αγορά της Ινδίας στις αρχές της 10ετίας του 1980 κατασκευάζοντας -τι άλλο- μικρά και προσιτά αυτοκίνητα. Με την ίδρυση της Maruti Suzuki ο Ιάπωνας έδειξε τον δρόμο για την εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία και κέρδισε μια ολόκληρη -και τεράστια- χώρα με την εταιρεία να έχει ακόμη και σήμερα τη μερίδα του λέοντος στις κατηγορίες που πουλάει αυτοκίνητα.

Τακτική που εφάρμοσε ο Osamu Suzuki και έκανε την εταιρεία του μεγάλη και επιτυχημένα ήταν να μην συναγωνίζεται απευθείας τους άλλους κατασκευαστές αλλά να ψάχνει στις αγορές όλου του κόσμου για ευκαιρίες που δεν έχουν δει ακόμη οι υπόλοιποι, οι οποίοι ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να κερδίσουν πελάτες μέσω της τεχνολογικής υπεροχής. Στις μοτοσυκλέτες ακολούθησε παρόμοια στρατηγική αφού δεν έμπαινε ποτέ στο παιχνίδι της διαρκούς βελτίωσης μόνο και μόνο για κερδίσει μερικές πωλήσεις παραπάνω αφού μπορούσε να βγάλει αντίστοιχο -ίσως και μεγαλύτερο- κέρδος με το να περιορίζει το κόστος της παραγωγής.

Ο Osamu Suzuki παρέδωσε επί της ουσίας τα ηνία της εταιρείας το 2016 στον γιο του Toshihiro και το 2021 αποσύρθηκε και από πρόεδρος, ωστόσο κράτησε τον ρόλο του ανώτερου συμβούλου έως και τον θάνατό του.

Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών

Προσπάθησαν με απευθείας αναθέσεις να λύσουν το πρόβλημα
Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2026

Το κόλπο των απευθείας αναθέσεων που σκαρφίστηκε το Υπουργείο Μεταφορών για να μετριάσει το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων δεν λειτούργησε και πλέον με την πάροδο του χρόνου το ζήτημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Στις νέες μοτοσυκλέτες η Πολιτεία επιβάλλει πρόσθετη φορολογία κατά παράβαση των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα μέρος των εσόδων που εισπράττονται από αυτή την τακτική δεν καταλήγει στα Ταμεία του Κράτους, αλλά φεύγει στην Ε.Ε. για να καλύψει το πρόστιμο που μας επιβάλλουν.

Στο παραπάνω που αποτελεί παγιωμένη τακτική, προστίθεται και το νέο πρόβλημα στην πώληση νέων μοτοσυκλετών, να μην μπορούν να πάρουν πινακίδα κυκλοφορίας. Αν πραγματικά ήθελε η Πολιτεία να πολεμήσει για κάποιο λόγο την αγορά της μοτοσυκλέτας, δεν θα χρειαζόταν να κάνει περισσότερα από όσα προβλήματα δημιουργεί ήδη με τους χειρισμούς της.

Το ζήτημα το έχουμε αναδείξει από το τελευταίο τετράμηνο του 2025, όταν κυκλοφόρησε η φήμη πως ξέμεινε από «τσίγκο» ο προμηθευτής και δημιουργείται έλλειψη πινακίδων.

Οι πινακίδες δεν είναι τσίγκινες και ο προμηθευτής δεν είχε ξεμείνει από πρώτες ύλες, ο διαγωνισμός του Υπουργείου Μεταφορών δεν είχε προχωρήσει, αυτό ήταν το πρόβλημα. Αρχικά φάνηκε αυτό στην Αττική και πολύ γρήγορα το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την πώληση και να προχωρήσουν σε είσπραξη καθώς είχαν ήδη αποδώσει ΦΠΑ και μάλιστα ορισμένα καταστήματα έχοντας πληρώσει και την μοτοσυκλέτα στην εισαγωγική εταιρεία, μερίδα επαγγελματιών άρχισε να εκδίδει πινακίδες από άλλες περιοχές. Εκτός από την αλλοίωση των στατιστικών για το που κυκλοφορούν τα οχήματα, το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων γρήγορα γιγαντώθηκε.

Στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου όμως ο ανάδοχος ξεκίνησε να κόβει και να εκδίδει νέες πινακίδες, θυμίζουμε εδώ την ανάσα που δόθηκε εκείνη την περίοδο.

Αυτό συνέβη με απευθείας ανάθεση του Υπουργείου Μεταφορών με ένα σχετικά μικρό ποσό, που είναι κάτω από το όριο στο οποίο επιβάλλονται οι διαγωνισμοί.

Το πρόβλημα ήταν πως η εταιρεία που δεν κέρδισε τον διαγωνισμό έκανε ένσταση, κάτι αναμενόμενο όμως, και φυσικά συνέχισε να κάνει ενστάσεις, μεταφέροντας τις προσφυγές της ολοένα και σε ψηλότερο επίπεδο.

Αυτός ο πόλεμος για το ποιος θα πάρει την δουλειά, δεν γίνεται να αποτελεί δικαιολογία από την μεριά του Υπουργείου Μεταφορών, διότι είναι αναμενόμενο και θα έπρεπε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες προτού στερέψει η αγορά.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο λοιπόν προχώρησαν σε απευθείας αναθέσεις ενώ παράλληλα μαινόταν ο πόλεμος των αναδόχων εταιρειών με την συγκεκριμένη ενέργεια να ανακοινώνεται από τον κ. Κυρανάκη ως επιτυχία, την στιγμή που όχι μόνο άργησε -θα μπορούσε να γίνει πριν δημιουργηθεί αυτή η τεχνική έλλειψη- αλλά δεν ήταν και μόνιμη λύση.

Με το νέο πλαίσιο οι απευθείας αναθέσεις προς έναν συγκεκριμένο ανάδοχο για μία συγκεκριμένη ενέργεια δεν γίνεται να έχουν την μορφή της παράκαμψης του διαγωνισμού, όπως ξεκάθαρα συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και έτσι πάγωσαν και αυτές.

Τα Ιόνια Νησιά, Νομοί στην Β. Ελλάδα και σε άλλες περιοχές που έχουμε καταγράψει, το πρόβλημα είναι απόλυτο, ενώ ελάχιστες είναι αυτή την στιγμή οι πινακίδες κυκλοφορίας που εκδίδονται, ενώ βαδίζουμε στην πλήρη διακοπή λίγο πριν την έναρξη της εμπορικής σεζόν.

Η ευθύνη του Υπουργείου Μεταφορών ξεκινά από την καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και έπειτα στον χειρισμό της υπόθεσης και χρειάζεται να δοθεί άμεση λύση.