Πέθανε ο Osamu Suzuki - Ο άνθρωπος που γιγάντωσε την ιαπωνική εταιρεία

Καθόρισε την τύχη της για μισό περίπου αιώνα
Osamu SuZUKi Πέθανε
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/12/2024

Από τις εμβληματικές προσωπικότητες της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας ο Osamu Suzuki πέθανε από λέμφωμα σε ηλικία 94 ετών.

Ο Osamu Suzuki γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1930 στην πόλη Gero της Ιαπωνίας ως Osamu Matsuda. Βάσει της ιαπωνικής παράδοσης το επίθετό του Matsuda άλλαξε σε Suzuki όταν παντρεύτηκε την Shoko Suzuki, εγγονή του ιδρυτή της εταιρείας Michio. Η αλλαγή έγινε γιατί δεν υπήρχε άνδρας για να διαδεχθεί τον Michio και ο Osamu έγινε έτσι ο τέταρτος "υιοθετημένος" γιος που βρέθηκε στο τιμόνι της Suzuki.

Ο Ιάπωνας εντάχθηκε στο δυναμικό της "νεοϊδρυθείσας" Suzuki Motor το 1958, που είχε μετονομάστηκε μόλις το 1954 από Suzuki Loom Manufacturing, αφού και αυτή ήταν μία ακόμη ιαπωνική εταιρεία που ξεκίνησε να κατασκευάζει αργαλειούς -όπως και η Toyota

Ο Ιάπωνας μπήκε στη Suzuki πέντε χρόνια αφότου αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Chuo με πτυχίο στα νομικά με τη ζωή του να έχει αλλάξει εν τω μεταξύ δραστικά, έπειτα από τον γάμο του με τη Shoko αφού προοριζόταν για το τιμόνι της εταιρείας. Μια θέση αναμφίβολα πολύ καλύτερη από την δουλειά που είχε ως τραπεζικός υπάλληλος.

Βέβαια ο Osamu Suzuki δεν έμεινε μόνο στα προνόμια που του έδινε το επίθετό του και υπό το βλέμμα του Michio εργάστηκε σκληρά στην εταιρεία περνώντας από διάφορές διευθυντικές θέσεις μέχρι να φτάσει σε εκείνες του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου το 1978.

Ο Osamu Suzuki μετέτρεψε την ιαπωνική εταιρεία σε μία αυτοκρατορία για τα δεδομένα των τεσσάρων και δύο τροχών και θα μείνει στην ιστορία για τη συντηρητική του προσέγγιση στη δημιουργία και κατασκευή ειδικά των αυτοκινήτων της εταιρείας και τη σφιχτή οικονομική πολιτική που ακολούθησε, μια φιλοσοφία που χαρακτηρίζει τα μοντέλα των Ιαπώνων ακόμη και σήμερα. 

Ο Osamu Suzuki πιστώνεται ως επιτυχία την εντυπωσιακή αύξηση των πωλήσεων των αυτοκινήτων πόλης της Suzuki, τα οποία και κατασκευάζονταν με έμφαση στη μείωση του κόστους παραγωγής. Αυτό τα έκανε ελκυστικά στην εγχώρια αγορά της Ιαπωνίας όπου η Suzuki είχε ένα τεράστιο μερίδιο στα λεγόμενα αυτοκίνητα kei - η μικρότερη κατηγορία με πολύ μικρούς κινητήρες και μήκος κάτω από 3,5 μέτρα- αλλά και σε αναπτυσσόμενες αγορές. 

Η θυγατρική Maruti Suzuki -η μεγαλύτερη των Ιαπώνων- επίσης πιστώνεται στον Osamu Suzuki που ήταν ο πρώτος από τους Ιάπωνες που επένδυσε στην αχανή αγορά της Ινδίας στις αρχές της 10ετίας του 1980 κατασκευάζοντας -τι άλλο- μικρά και προσιτά αυτοκίνητα. Με την ίδρυση της Maruti Suzuki ο Ιάπωνας έδειξε τον δρόμο για την εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία και κέρδισε μια ολόκληρη -και τεράστια- χώρα με την εταιρεία να έχει ακόμη και σήμερα τη μερίδα του λέοντος στις κατηγορίες που πουλάει αυτοκίνητα.

Τακτική που εφάρμοσε ο Osamu Suzuki και έκανε την εταιρεία του μεγάλη και επιτυχημένα ήταν να μην συναγωνίζεται απευθείας τους άλλους κατασκευαστές αλλά να ψάχνει στις αγορές όλου του κόσμου για ευκαιρίες που δεν έχουν δει ακόμη οι υπόλοιποι, οι οποίοι ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να κερδίσουν πελάτες μέσω της τεχνολογικής υπεροχής. Στις μοτοσυκλέτες ακολούθησε παρόμοια στρατηγική αφού δεν έμπαινε ποτέ στο παιχνίδι της διαρκούς βελτίωσης μόνο και μόνο για κερδίσει μερικές πωλήσεις παραπάνω αφού μπορούσε να βγάλει αντίστοιχο -ίσως και μεγαλύτερο- κέρδος με το να περιορίζει το κόστος της παραγωγής.

Ο Osamu Suzuki παρέδωσε επί της ουσίας τα ηνία της εταιρείας το 2016 στον γιο του Toshihiro και το 2021 αποσύρθηκε και από πρόεδρος, ωστόσο κράτησε τον ρόλο του ανώτερου συμβούλου έως και τον θάνατό του.

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.