Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Ήταν 80 ετών και πρώην CEO Telecom και Piaggio
Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2023

Ο ριζοσπαστικός επιχειρηματίας, Roberto Colaninno, απεβίωσε σήμερα 19/8/2023, τρείς ημέρες αφότου γιόρτασε τα 80α γενέθλιά του. Ο Colaninno άφησε εποχή στην Ιταλία για την επιτυχία του να επιστρέφει σε κερδοφορία τις εταιρείες που εξαγόραζε, όταν άλλοι επιχειρηματίες αδυνατούσαν να διακρίνουν τις δυνατότητές τους. Το κατάφερε το 1999 με την Telecom και ακόμη καλύτερα με την Piaggio που στα χέρια του έγινε ένας ισχυρός όμιλος με μία εξαιρετική γκάμα σε μοτοσυκλέτες και ισχυρές μάρκες, όπως η Aprilia, η MOTO CUZZI και η Vespa.

Ο Colaninno ήταν πρόεδρος του επενδυτικού ταμείου Immsi στο τιμόνι του οποίου βρίσκεται ο δεύτερος γιος του, Michele. Ο πρωτότοκος Matteo ασχολείται με την πολιτική από το 2008.

Ο Colaninno ξεχώρισε το 1969 όταν έγινε διευθυντής της FIAAM Filter μίας ιταλικής εταιρείας που προμήθευε με εξαρτήματα την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία και όχι μόνο. Παραμένοντας στην Μάντοβα, το 1981 ίδρυσε την Sogefi, επίσης προμηθεύτρια της ανερχόμενης αυτοκινητοβιομηχανίας. Πολύ γρήγορα η Sogefi εντάχθηκε στην CIR και στην ομπρέλα του Carlo De Benedetti καθιστώντας έτσι τον Colaninno συνεταίρο του, έστω και με 8%. Η εταιρεία εκείνη έγινε γρήγορα η Olivetti και το 1995, ανεβαίνοντας τάχιστα τα σκαλιά στην διοίκηση, ο Colaninno ήταν CEO και έτοιμος να αντιμετωπίσει την ισχυρότερη κρίση της εποχής εκείνης. Στόχος του να αποχωρήσει από τον χώρο των κατασκευών και την τεχνολογία της πληροφορίας και να μετατρέψει τον όμιλο σε μία εταιρεία χαρτοφυλακίου. Έδιωξε το κατασκευαστικό κομμάτι πρώτο, γράφοντας ζημιές και το 1998 πούλησε την Omnitel για 7 δις Ευρώ, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει την επόμενη κίνησή του.

Η μεγαλύτερη εξαγορά στην ιστορία της Ιταλίας και μία από τις πλέον σημαντικές παγκοσμίως ήταν προ των πυλών καθώς το 1999 προχώρησε σε μία επιθετική δημόσια προσφορά εξαγοράς μετοχών της Telecom. Για να πετύχει κάτι τέτοιο συνεργάστηκε με επιχειρηματίες από γειτονικές περιοχές της Μάντοβα, που εκείνη την εποχή αποτελούσε την κοιλάδα του επιχειρηματικού κόσμου. Με πρωτεργάτη τον Emilio Gnutti όπου δημιουργούν μαζί την Hopa SpA και την Bell με έδρα στο Λουξεμβούργο, ο Roberto Colaninno αναλαμβάνει πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής και οι υπόλοιποι επιχειρηματίες που συντάχθηκαν μαζί τους, δημιουργούν μία δομή εταιρειών που τους επιτρέπει να κρατούν τον έλεγχο της Olivetti και της Telecom.

Τα επόμενα χρόνια η Telecom δεν μεγαλώνει απλά αλλά γιγαντώνεται σε διεθνές επίπεδο, περνώντας από την σταθερή τηλεφωνία στην κινητή, από πάροχο Internet σε τηλεοπτικό κολοσσό και από πάροχο δορυφορικής επικοινωνίας σε κατασκευαστή υπολογιστικών συστημάτων. Εξίσου μεγάλος είναι και ο δανεισμός βέβαια, τόσο για την Olivetti, όσο και για την Telecom και παρόλο που εξυπηρετούνται οι υποχρεώσεις τους, υπάρχουν σύννεφα για την σχέση που έχει με ένα πόδι στην Bell και ένα στην Telecom, αποφασίζοντας για αυτό να αποχωρίσει.

Το 2002 ο Colaninno αποφασίζει να αγοράσει την εταιρεία IMMSI που ειδικεύεται στο real estate και να την μετατρέψει σε εταιρεία χαρτοφυλακίου, εισηγμένη στο χρηματιστήριο. Μέσω εκείνης αγοράζει την Piaggio το 2003 και το 2006 την βάζει στο χρηματιστήριο έχοντας σχέδια να την μετατρέψει σε μία από τις ισχυρότερες μάρκες. Πράγματι στα χέρια του η Piaggio γίνεται ο τέταρτος μεγαλύτερος κατασκευαστής δικύκλων και επεκτείνεται στις αγορές της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, ενώ δημιουργεί μία ομπρέλα με τις Vespa, Gilera, Scarabeo, Aprilia, Moto Guzzi, Derbi, Ape, Piaggio Commercial Vehicles.

Σε εμάς στο MOTO εκείνο που μας έκανε εντύπωση είναι πως ο Roberto Colaninno έδινε πάντα το παρόν σε εταιρικές εκδηλώσεις, από δημοσιογραφικές παρουσιάσεις νέων μοντέλων μέχρι την EICMA. Αυτό τις περισσότερες φορές σήμαινε πως έπρεπε να παρακολουθήσουμε μία μακρά οικονομοτεχνική παρουσίαση για τον όμιλο, πριν δούμε περισσότερα για το νέο μοντέλο που ήταν και ο βασικός λόγος για τον οποίο είχαμε ταξιδέψει και μάλιστα να την παρακολουθήσουμε στα Ιταλικά. Όμως ήταν και εξακολουθεί να είναι, εξαιρετικά σπάνιο να έχεις μπροστά σου τον CEO ενός μεγάλου εργοστασίου. Ο Roberto Colaninno υπήρξε από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε, ο πιο προσιτός CEO στην σύγχρονη ιστορία της μοτοσυκλέτας ενώ παράλληλα ήταν εξαιρετικά δραστήριος όχι μόνο μεγαλώνοντας το Piaggio Group, αλλά και τις υπόλοιπες επιχειρήσεις του.

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Λίγοι γνωρίζουν πως η προσπάθεια διάσωσης της χρεοκοπημένης Alitalia ήταν δική του, ξεκινώντας το 2008 και καταλήγοντας το 2015 να συνεργάζεται με την Etithad για την δημιουργία του νέου σχήματος κρατώντας το υγιές κομμάτι του εθνικού αερομεταφορέα της Ιταλίας.

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Σήμερα στον αγώνα Sprint των MotoGP στην Αυστρία, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στην μνήμη του, ενώ πλήθος δηλώσεων έχει κάνει ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος της Ιταλίας.

Ενεργός μέχρι την τελευταία ημέρα και με όραμα να προσφέρει μοτοσυκλέτες και δίκυκλα που θα ξεχωρίζουν στην παγκόσμια αγορά, ο Roberto Colaninno αφήνει πίσω του ένα σπουδαίο έργο, έχοντας διασώσει ένα κομμάτι της ιταλικής ιστορίας, που είναι η κατασκευή μοτοσυκλετών στο έδαφός της.

 

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.