Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Ήταν 80 ετών και πρώην CEO Telecom και Piaggio
Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2023

Ο ριζοσπαστικός επιχειρηματίας, Roberto Colaninno, απεβίωσε σήμερα 19/8/2023, τρείς ημέρες αφότου γιόρτασε τα 80α γενέθλιά του. Ο Colaninno άφησε εποχή στην Ιταλία για την επιτυχία του να επιστρέφει σε κερδοφορία τις εταιρείες που εξαγόραζε, όταν άλλοι επιχειρηματίες αδυνατούσαν να διακρίνουν τις δυνατότητές τους. Το κατάφερε το 1999 με την Telecom και ακόμη καλύτερα με την Piaggio που στα χέρια του έγινε ένας ισχυρός όμιλος με μία εξαιρετική γκάμα σε μοτοσυκλέτες και ισχυρές μάρκες, όπως η Aprilia, η MOTO CUZZI και η Vespa.

Ο Colaninno ήταν πρόεδρος του επενδυτικού ταμείου Immsi στο τιμόνι του οποίου βρίσκεται ο δεύτερος γιος του, Michele. Ο πρωτότοκος Matteo ασχολείται με την πολιτική από το 2008.

Ο Colaninno ξεχώρισε το 1969 όταν έγινε διευθυντής της FIAAM Filter μίας ιταλικής εταιρείας που προμήθευε με εξαρτήματα την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία και όχι μόνο. Παραμένοντας στην Μάντοβα, το 1981 ίδρυσε την Sogefi, επίσης προμηθεύτρια της ανερχόμενης αυτοκινητοβιομηχανίας. Πολύ γρήγορα η Sogefi εντάχθηκε στην CIR και στην ομπρέλα του Carlo De Benedetti καθιστώντας έτσι τον Colaninno συνεταίρο του, έστω και με 8%. Η εταιρεία εκείνη έγινε γρήγορα η Olivetti και το 1995, ανεβαίνοντας τάχιστα τα σκαλιά στην διοίκηση, ο Colaninno ήταν CEO και έτοιμος να αντιμετωπίσει την ισχυρότερη κρίση της εποχής εκείνης. Στόχος του να αποχωρήσει από τον χώρο των κατασκευών και την τεχνολογία της πληροφορίας και να μετατρέψει τον όμιλο σε μία εταιρεία χαρτοφυλακίου. Έδιωξε το κατασκευαστικό κομμάτι πρώτο, γράφοντας ζημιές και το 1998 πούλησε την Omnitel για 7 δις Ευρώ, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει την επόμενη κίνησή του.

Η μεγαλύτερη εξαγορά στην ιστορία της Ιταλίας και μία από τις πλέον σημαντικές παγκοσμίως ήταν προ των πυλών καθώς το 1999 προχώρησε σε μία επιθετική δημόσια προσφορά εξαγοράς μετοχών της Telecom. Για να πετύχει κάτι τέτοιο συνεργάστηκε με επιχειρηματίες από γειτονικές περιοχές της Μάντοβα, που εκείνη την εποχή αποτελούσε την κοιλάδα του επιχειρηματικού κόσμου. Με πρωτεργάτη τον Emilio Gnutti όπου δημιουργούν μαζί την Hopa SpA και την Bell με έδρα στο Λουξεμβούργο, ο Roberto Colaninno αναλαμβάνει πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής και οι υπόλοιποι επιχειρηματίες που συντάχθηκαν μαζί τους, δημιουργούν μία δομή εταιρειών που τους επιτρέπει να κρατούν τον έλεγχο της Olivetti και της Telecom.

Τα επόμενα χρόνια η Telecom δεν μεγαλώνει απλά αλλά γιγαντώνεται σε διεθνές επίπεδο, περνώντας από την σταθερή τηλεφωνία στην κινητή, από πάροχο Internet σε τηλεοπτικό κολοσσό και από πάροχο δορυφορικής επικοινωνίας σε κατασκευαστή υπολογιστικών συστημάτων. Εξίσου μεγάλος είναι και ο δανεισμός βέβαια, τόσο για την Olivetti, όσο και για την Telecom και παρόλο που εξυπηρετούνται οι υποχρεώσεις τους, υπάρχουν σύννεφα για την σχέση που έχει με ένα πόδι στην Bell και ένα στην Telecom, αποφασίζοντας για αυτό να αποχωρίσει.

Το 2002 ο Colaninno αποφασίζει να αγοράσει την εταιρεία IMMSI που ειδικεύεται στο real estate και να την μετατρέψει σε εταιρεία χαρτοφυλακίου, εισηγμένη στο χρηματιστήριο. Μέσω εκείνης αγοράζει την Piaggio το 2003 και το 2006 την βάζει στο χρηματιστήριο έχοντας σχέδια να την μετατρέψει σε μία από τις ισχυρότερες μάρκες. Πράγματι στα χέρια του η Piaggio γίνεται ο τέταρτος μεγαλύτερος κατασκευαστής δικύκλων και επεκτείνεται στις αγορές της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, ενώ δημιουργεί μία ομπρέλα με τις Vespa, Gilera, Scarabeo, Aprilia, Moto Guzzi, Derbi, Ape, Piaggio Commercial Vehicles.

Σε εμάς στο MOTO εκείνο που μας έκανε εντύπωση είναι πως ο Roberto Colaninno έδινε πάντα το παρόν σε εταιρικές εκδηλώσεις, από δημοσιογραφικές παρουσιάσεις νέων μοντέλων μέχρι την EICMA. Αυτό τις περισσότερες φορές σήμαινε πως έπρεπε να παρακολουθήσουμε μία μακρά οικονομοτεχνική παρουσίαση για τον όμιλο, πριν δούμε περισσότερα για το νέο μοντέλο που ήταν και ο βασικός λόγος για τον οποίο είχαμε ταξιδέψει και μάλιστα να την παρακολουθήσουμε στα Ιταλικά. Όμως ήταν και εξακολουθεί να είναι, εξαιρετικά σπάνιο να έχεις μπροστά σου τον CEO ενός μεγάλου εργοστασίου. Ο Roberto Colaninno υπήρξε από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε, ο πιο προσιτός CEO στην σύγχρονη ιστορία της μοτοσυκλέτας ενώ παράλληλα ήταν εξαιρετικά δραστήριος όχι μόνο μεγαλώνοντας το Piaggio Group, αλλά και τις υπόλοιπες επιχειρήσεις του.

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Λίγοι γνωρίζουν πως η προσπάθεια διάσωσης της χρεοκοπημένης Alitalia ήταν δική του, ξεκινώντας το 2008 και καταλήγοντας το 2015 να συνεργάζεται με την Etithad για την δημιουργία του νέου σχήματος κρατώντας το υγιές κομμάτι του εθνικού αερομεταφορέα της Ιταλίας.

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Σήμερα στον αγώνα Sprint των MotoGP στην Αυστρία, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στην μνήμη του, ενώ πλήθος δηλώσεων έχει κάνει ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος της Ιταλίας.

Ενεργός μέχρι την τελευταία ημέρα και με όραμα να προσφέρει μοτοσυκλέτες και δίκυκλα που θα ξεχωρίζουν στην παγκόσμια αγορά, ο Roberto Colaninno αφήνει πίσω του ένα σπουδαίο έργο, έχοντας διασώσει ένα κομμάτι της ιταλικής ιστορίας, που είναι η κατασκευή μοτοσυκλετών στο έδαφός της.

 

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

 

Ετικέτες

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.